“We leven in een vrij land”

“We leven in een vrij land”

Een veelgebruikte uitdrukking die we vaak nogal nonchalant gebruiken wanneer we bepaalde woorden of daden van onszelf verdedigen tegenover een ander is: “we leven in een vrij land”.  Als je deze uitdrukking ook vaak gebruikt is raadzaam om even op te letten, het is namelijk een oxymoron en dat wil zeggen: klopt niet. 

Wat is een oxymoron? Een oxymoron is een stijlfiguur waarbij 2 woorden elkaars letterlijke betekenis tegenspreken zoals bijvoorbeeld: ‘het radicale midden’ of ‘de anarchie regeert’ of ‘omhooggevallen’. ‘Oxus’ betekent scherp, en ‘mōros’ betekent stomp. Het woord zelf zegt dus al iets wat niet kan maar wat wel grappig en waar  kan klinken. 

Het woord ‘land’ in onze taal verwijst naar een stuk grond, en als wij het over ‘ons’ land hebben hebben we het over het stuk grond onder de jurisdictie van een nationale regering, een overheid. Het woord ‘overheid’ verwijst naar een politiek lichaam dat autoriteit uitoefent over een bepaald ‘rechtsgebied’, en het woord ‘autoriteit’ betekent simpelweg ‘het recht om te heersen’. Als een klein groepje individuen ‘het recht om te heersen’ claimt op een denkbeeldig omlijnd grondgebied, kun je dus onmogelijk spreken van een ‘vrij land’. Dat kan alleen als je zelf deel uitmaakt van de heersende klasse, of als je definitie van ‘vrij’ verandert. 

Wij gebruiken het ‘we leven in een ‘vrij land’ gezegde als in: ‘we leven in vrijheid’. Vrij betekent: ongebonden, niet- belemmerd, onderworpen of bezet. Vrij betekent dus dat niemand het recht heeft jou iets te verbieden en jij het recht ook niet hebt een ander iets te verbieden. Nu zul je tijdens het lezen van de laatste zin waarschijnlijk direct een ‘maar’ in je hoofd voelen opkomen, zo’n ongemakkelijk gevoel, heb je dat gemerkt? Merk jij aan jezelf dat je vindt dat je niet volledig vrij hoort te zijn? Durf je jezelf nu ook per direct af te vragen waarom je dat vindt? 

Vrijheid betekent dus samengevat alles mag en niets moet. De afwezigheid van dwang is het meest belangrijke onderdeel als we het over vrijheid hebben. ‘Ons land’ is zoals eerder gezegd een stuk grond waar een groep  individuen de wetten maken, en ‘een wet’ is een eufemisme voor ‘een dreigement’. Juridische en politieke taal zit namelijk vol eufemismen zoals je hier kan lezen. Eufemismeren  betekent het verzachten van woorden door het woord te vervangen voor een aangenamer of vriendelijker woord maar waar de definitie hetzelfde blijft. Zo vervangen ze bijvoorbeeld de woorden afpersing en roof voor ‘Belasting’ en is de belastingdienst dus een club legale afpersende  rovers. Het woord legaal is namelijk een vervanging voor een van jou afgenomen natuurrecht wat verandert is in een door politici geschreven regel met voorwaarden. 

Alles draait om: eerlijk tegen onszelf zijn…Eerlijkheid. Als je zegt ‘we leven in een vrij land’ ben je dus niet eerlijk tegen jezelf. We zijn allemaal niet eerlijk tegen onszelf en dus ook niet tegen elkaar. Dat jij mag zeggen wat jij zelf wil heb je niet te danken aan politici, maar aan het feit dat je een autonoom mens met bewustzijn bent. Jij bestuurt jezelf en wordt door niets anders geregeerd dan je eigen bewustzijn. Dat “autoriteit”  jou van jongs af aan leert dat het normaal is dat een ander jou regeert, betekent nog niet dat dat ook waarheid is. 

Als je geregeerd wordt, ben je per definitie niet vrij. Hoe vaak men ook herhaald dat we vrijheid te danken hebben aan regering of aan overheids handelen, het maakt het nog geen waarheid. Als jij voor een paar kilometer te hard ook hard gestraft wordt, kun je wel eindeloos relativeren totdat je uitkomt bij “‘het is mijn eigen schuld want ik kan me ook netjes aan de opgelegde snelheid houden”  maar gestraft voor worden voor een daad die geen slachtoffers heeft veroorzaakt is gewoon een misdaad. Als een vrouw verkracht wordt omdat ze zich uitdagend kleedt, ga je dan ook zeggen: had ze zich maar niet zo uitdagend moeten kleden? 

Nu zul je zeggen:”ja maar dat is niet precies hetzelfde want te hard rijden is gevaarlijk”. Daar gaan we dan eens naar kijken, is te hard rijden werkelijk gevaarlijk? In een woonwijk met veel kinderen is te hard rijden inderdaad potentieel gevaarlijk, in dichtbevolkt gebied is de kans op het maken van slachtoffers groter, op een vrij rustige snelweg echter is het verschil tussen 100 en 150 misschien wel groot, maar wordt het gevaar er niet groter op, hooguit voor jezelf.  Al met al kunnen we relativeren tot een theelepel een moordwapen wordt, want je kunt met een theelepel iemand hersenen via de oogkas eruit lepelen, maar moeten we dan theelepels ook gaan verbieden? 

Dat de boetecultuur steeds groter wordt is ook een gevolg van het ontkennen van het ‘zelf bewijzende feit’ dat boetes niet helpen en al helemaal niets voorkomen. Inmiddels staat in Nederland vrijwel overal een boete op, je zou dus vanuit de redenatie van staatisten moeten kunnen concluderen dat iedereen zich inmiddels aan alle regels houdt en niemand meer iets doet wat niet mag, dat is namelijk het uitgangspunt van verdedigers van de Staat, “we moeten straffen, want dat helpt” of “we moeten nog harder straffen, want dat helpt nog beter”. Inmiddels wordt je voor een kleine slachtofferloze overtreding in Nederland vrij hard gestraft en toch blijkt het niet te helpen en niets te voorkomen. Als boetes zouden helpen zouden er geen boetes meer uitgeschreven worden.

 De autoriteit geïndoctrineerde naïeve Nederlander blijft toch echter z’n eigen onderdrukking voortdurend verdedigen met de onbewuste masochistische  gedachtegang dat alles wat hem in de problemen brengt een ‘eigen schuld’ is. Dat komt vooral omdat iedereen maar blijft ontkennen dat we gewoon heel simpel slaven zijn en afhankelijk van de grillen en willekeur van politici. Zo simpel is het. Niet eerlijk willen zijn tegen jezelf. Als de slaaf niet luistert naar de slavenmeester zijn de zweepslagen ook z’n eigen schuld? 

Roven, moorden, stelen, geweld gebruiken, dwingen enzovoorts zijn misdaden die slachtoffers vergen en die we als samenleving (ook zonder regering) vanuit bewustzijn verwerpen en veroordelen omdat dat in lijn is met ons moreel kompas, het bewustzijn. Je mag een ander geen kwaad aandoen want dat is onrecht. Het is in lijn met natuurwetten. 

Een ander gek fenomeen is dat wanneer je je uitspreekt tegen wetten en regels, je gezien wordt als een misdadiger. Wat mensen gelijk denken is: “Jij wilt gewoon geen wetten en regels omdat je stoute dingen wilt kunnen doen”. Uhhh nee, ik wil geen wetten en regels die ervoor zorgen dat ik en iedereen om mij heen in een voortdurende staat van angst brengen ‘iets fout te doen’ en dat daardoor iedereen geforceerd fatsoenlijk om LIJKT te gaan met elkaar terwijl we ondertussen vooral bezig zijn met ontwijken en vermijden van straf, dan met het vanuit bewustzijn vertonen van moreel gedrag. Morele leefregels vanuit menselijk bewustzijn zijn iets totaal anders als willekeurige regels van politici om mensen af te kunnen persen en tot luisteren te dwingen. 

Een verkeersovertreding heeft er niets mee te maken dat je geen goed mens zou zijn en is bij lange na niet altijd gevaarlijk, dus is een straf voor een aantal kilometer te hard gewoon een pure misdaad en een onrecht. Hoe recht je dat ook wil lullen, een regel heeft nog nooit voorkomen dat iemand bepaald gedrag niet vertoond. Het gaat ofwel stiekem of door vermijdingsgedrag komt er ander (onbewust) verkeerd gedrag naar boven drijven. 

Al met al hebben we in Nederland nog een lange weg te gaan met het kunnen onderscheiden van immoreel/moreel gedrag  en wet- en regelgeving. Wetgeving zegt NIETS over moraal. Wetgeving zegt: het mag niet, want anders..☝. Niets meer en niets minder. Wetten zijn willekeurige dreigementen van politici die desnoods met geweld gehandhaafd worden. Als jij je niet aan de wet houd, ben je een misdadiger maar als de overheid geweld gebruikt om jou te dwingen hun orders op te volgen ongeacht de morele waarde noemen we dat ‘eigen schuld’ en ‘normaal’.  

Het moment dat wij eerlijk kunnen zeggen  ‘we leven in een vrij land’ , zal nooit komen. Simpelweg omdat je alleen vrij kan leven als je vrij in je eigen hoofd bent, en zolang jij denkt dat rechten van politici komen en andere mensen boven jou kunnen staan ben je dat niet. Geen enkel land is vrij zolang er grenzen(denkbeeldige lijntjes) omheen zitten en een klein groepje individuen er de dienst uitmaakt. Je leeft vrij of je leeft gevangen en aangezien wij niet vrij leven, leven we dus gevangen want een middenweg is er niet.  Je kunt niet ‘een beetje vrij’ zijn om dezelfde reden dat je ook niet ‘een beetje zwanger’ kan zijn. 

Vrijheid wordt niet gegeven, vrijheid wordt gewonnen. Vrijheid is de natuurlijke staat van ‘zijn’, volledig bij bewustzijn onbegrensd alles kunnen doen zonder beperkingen. De enige beperking die vrijheid kent is inbreuk maken op andermans vrijheid en dat betekent: een ander kwaad aandoen. De grondbeginselen van beschaving, moraliteit en bewustzijn: leef en laat leven. ‘Do no harm, but take no shit’. En dat is precies waarom een overheid of welke vorm van autoriteit daar nooit tussen zal passen: overheid is geweld. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *