Wappie & Mafklapper

Wappie & Mafklapper

Een ‘wappie’, een ‘mafklapper’ en een deugmensch staan aan de hemelpoort. De wappie vraagt of die alsjeblieft naar binnen mag, God zegt; “jazeker, het strijden is voorbij, je zonden zijn je vergeven”. De mafklapper vraagt of die alsjeblieft naar binnen mag, God zegt: “jazeker, het lijden is voorbij, je zonden zijn je vergeven. Ten slotte vraagt het deugmensch of die naar binnen mag, en God zegt: zeker niet, jouw strijd gaat nu beginnen. Wappie en mafklapper zullen de regie over jouw lijdensweg krijgen, zoals dat voorheen andersom was. Jij zult je zonden tot op de laatste cent terugbetalen, en als jij uiteindelijk hier weer terugkomt ben jij niet meer wie jij nu bent, maar dan ben jij het mens geworden wie jij verafschuwde, haatte en beschuldigde. Het mens wat jij zelf ooit hielp creëren. Het mens met dat masker. Of eigenlijk, dat masker met een mens. 

Wat leek te beginnen als een grap, eindigt eigenlijk helemaal niet grappig. Als een wappie en een mafklapper bij de hemelpoort komen verwacht je dat dat in iets eindigt wat je op z’n minst een glimlach op moet leveren. Dat doet het allerminst. Wat ik hier beschrijf is een ‘happy end’ met een bijsmaak. Het is namelijk geen happy end, het zou nooit zover moeten komen, maar dat is het al. Het echte einde zal veel wreder zijn, veel minder zaligmakend, geen rechtvaardigheid, maar gitzwart en meedogenloos… als we dat toelaten tenminste. 

Laten we eerst de termen even kort definiëren. De ‘wappie’ en de ‘mafklapper’  zijn eigenlijk hetzelfde en worden ook door elkaar heen gebruikt. Mensen die zo genoemd worden zijn volgens de algemene opvattingen: “gek” “complotdenkers” “niet goed bij hun hoofd” “anti democratisch” “anti overheid” en als klap op de vuurpijl “gevaarlijk”.  Dit beeld is zorgvuldig geschetst de laatste jaren om “ontevreden” mensen in een hok te kunnen douwen. Dat dit een bewust gebouwd frame is hebben de meeste mensen niet eens door. Ditzelfde gebeurde ooit met moslims en terrorisme. Door een aantal steekwoorden en (soms geënsceneerde)  gebeurtenissen die een enorme collectieve angst opwekken aan elkaar te koppelen en eindeloos te herhalen werd vervolgens iedereen met een baard en/of een islamitisch uiterlijk gezien als terrorist. Datzelfde is dus nu aan de hand met de ‘complotdenker’. 

Omdat het eigenlijk allemaal dermate ingewikkeld in elkaar zit om het kort uit te leggen sla ik wat meer details over dit keer. ‘The big picture’ is nu dat iedereen met kritiek op de regering, en nieuws kijkt van niet-officiële bronnen,  gestoord is. Mensen kijken daarom al niet eens meer naar de informatie in de alternatieve bron, terwijl juist die informatie als je het wel leest vaak meer bronnen bevat dan de reguliere media je zal geven. Het komt omdat mensen getraind zijn in het geloven van informatie van de aangewezen ‘autoriteiten’ en men om die informatie te bekrachtigen uiterst vriendelijk ogende mensen op de juiste plekken neerzet in het publieke debat. Tegenwoordig wordt zelfs van zo’n publieke priester het hele privéleven in een soort real life soap van ‘perfecte plaatjes’ gedrukt en uitgezonden om daar dan de kijker mee te beïnvloeden ‘dat het zo’n aardig  en integer gezinsmens is, hoe kun je daar nou aan twijfelen’? 

Dat even daargelaten… 

Wat is precies dat “ontevreden mens”.  Het is uiterst makkelijk om iemand die klaagt weg te zetten als mislukkeling of ondankbaar mens. Als jij dat ook doet, vergeet jij alleen even voor het gemak dat mensen er niet zomaar toe komen om zich op die manier te profileren. Over het algemeen was de Nederlander juist iemand die zich redelijk snel aanpast aan situaties en er dan toch maar het beste van maakt. We kennen allemaal dat zinnetje wat onze ouders vroeger tegen ons zeiden als we als kinderen iets op onze bord hadden wat we niet luste:”in de arme landen is het veel slechter, daar  hebben ze helemaal geen eten”, wat er voor zorgde dat ons schuldgevoel ons toch maar dat bordje leeg deed eten. Echter, de afgelopen pakweg 20 jaar is er een langzaam sluipende verandering gaande, waardoor op dat bordje niet meer iets ligt wat men niet lust, er ligt gewoon steeds minder op. Toch gebruiken de mensen die daar nóg geen last van hebben datzelfde zinnetje nog… “niet zeuren, in andere landen is het veel slechter, daar hebben ze helemaal geen eten”. 

Op vele fronten hebben steeds meer mensen klap op klap gekregen en is er geen enkele aandacht voor de zaken die hen raken. Een politiek die op geen enkele manier die (vrij grote en groeiende) groep vertegenwoordigd maar volledig negeert, en een groot deel van de bevolking die óf niet geraakt wordt, of juist wel vaart op de ellende van een ander in een overheidsbaantje. Hoog en droog. Daarnaast is de reguliere media steeds meer overgenomen door grote spelers waardoor zij vooral alleen nog ingezet worden voor de beeldvorming in plaats van echte journalistiek. Internet bood echter uitkomst. Mensen die nergens gehoord worden gaan zoeken naar verklaringen. Die verklaringen kwamen steeds meer in beeld doordat de werkelijkheid die voorgespiegeld werd op de televisie en kranten niet meer strookte met de real time gebeurtenissen die via amateur kanalen te zien waren. Eenzijdige verslaggeving en voortdurende framing in belangrijke onderwerpen in de reguliere media werd de orde van de dag. Als je nooit verder kijkt dan dat, krijg je nooit een realistisch beeld van wat er allemaal speelt, maar ondertussen ben je wel iedereen die live of vanuit de bron op een alternatief kanaal meemaakt hoe dingen echt gaan, aan het beschuldigen van nepnieuws verspreiden en ‘gestoord’ te zijn. 

Als je als machthebbers verschillende groepen mensen jaar na jaar steeds verder in de stront laat zakken en een ander deel van de bevolking tegen hen opstookt en ondertussen de eerste groep stelselmatig blijft negeren, dan creëer je daarmee een cultuur van mensen die steeds minder en uiteindelijk niets meer te verliezen hebben. Dat er daar mensen tussen zitten die soms wat goedgelovig zijn en misleid worden door kwaadwillenden (die vaak ook nog voor de macht opereren) is een logisch gevolg. Echter, dat groepje is niet groot. De groep die daarmee geassocieerd wordt, is wél heel groot. Hoe dan ook ben jij zelf schuldig aan de consequenties als deugmensch. In een ‘beschaving’ denk je niet alleen maar aan jezelf. Dan bekijk je de wereld niet alleen vanuit je eigen gelukkige positie om daarmee de ander die wat minder geluk heeft maar te degraderen tot nutteloze klungel die alles aan zichzelf te danken heeft. Dan trap je een ander niet keer op keer naar de grond als die smeekt om hulp omdat het systeem hen afmat terwijl jij er goed op gedijd. 

Steeds meer mensen die dachten het redelijk voor elkaar te hebben, die komen op een gegeven moment in dezelfde spiraal van ellende terecht als de mensen die zij eerst veroordeelden. Dan pas gaan zij de rotheid zien die door het hele systeem verweven zit. Tijdens de huidige ‘Corona crisis’ gaat groeit die trend net zo exponentieel als de propaganda die het virus hyped. Je kunt natuurlijk gewoon doorgaan met deze mensen gek te noemen, omdat jij toevallig je geld nog steeds elke maand netjes gestort krijgt en nergens last van hebt. Je kunt de informatie die zij uit de genegeerde wetenschappelijke bronnen halen direct verwerpen en als complottheorieën wegzetten. Je kunt om jezelf aan de deugkant te willen houden hen de schuld van alles geven op dit moment. Je moet alleen beseffen wat jij helpt te creëren daarmee.

Deugmenschen zijn zo bezig met zichzelf en de hunkering naar deugdzaamheid, dat ze in hun eigen tunneltje geen flauw benul hebben dat zij vaak een groot aandeel hebben in de ellende van een ander. Dat zien we vooral terug bij mensen die voor de overheid werken en mensen die blind vertrouwen op gezag. Als gebroken en moe gestreden mensen vervolgens uit uiterste nood terug moeten slaan bevestigt dat alleen maar de deugdzaamheid van die deugmenschen. ‘Zie je wel, ik zei toch dat die een gevaar was’.

Ik kan de deugmenschen alleen maar aanraden om wat meer te gaan luisteren naar andere mensen. Mensen met een andere mening, mensen die alles al kwijt zijn, of nu kwijt aan het raken zijn. Je hebt namelijk geen flauw benul wat dat met mensen doet. Je beseft niet wat je zaait als je mensen een label op plakt en dat masker op drukt. Dat masker kan een mens overnemen, omdat dat masker hun collectieve identiteit geworden is. Zij worden niet meer gezien als gelijkwaardig mens, zij worden gezien als dat masker. Dat masker maakt van hen een gek, omdat jij dat masker creëerde. Als sommige mensen niet meer als volwaardige en gelijkwaardige mensen worden gezien, maar als nutteloze gekken, waarom zullen ze dan het tegendeel nog willen bewijzen? 

Wie wind zaait zal storm oogsten. En als ik zo om me heen kijk dan komt er een beste storm aan. Hoe hard die storm zal razen ligt maar net aan degenen die ‘m zaaiden. Persoonlijk kan het mij niets meer schelen hoe hard die tekeer zal gaan. Het is een keer genoeg. Dit is geen vrij land meer waar iedereen z’n mening mag uiten en er via dialoog tot een middenweg gekomen wordt. Mensen doen wel alsof, maar ondertussen zijn alleen zij degenen die mogen praten, de rest is gek, daar komen ze dan vanzelf inderdaad wel achter.  

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *