Vrijheid wordt niet gegeven maar genomen

Vrijheid wordt niet gegeven maar genomen

In de afgelopen jaren heb ik behoorlijk wat zitten wroeten en spitten in de constructies die men bedacht heeft om zichzelf “vrij” of “soeverein” te kunnen verklaren.  

Ik heb daar door de jaren heen op facebook een aantal stukken over geschreven die nog regelmatig gedeeld worden en dit bericht wordt dan ook een soort allesomvattende conclusie die ikzelf trok over al die verschillende manieren van het “terugeisen” van een afgeroofd stuk vrijheid via wetgeving, en de naar mijn mening enige echte oplossing die er is om jezelf daadwerkelijk een “soeverein vrij mens” te kunnen noemen want: je bent dat namelijk al. 

Het woord ‘soeverein’ is afgeleid van het Latijnse ‘superanus’, dat de ‘opperheer’ aanduidt, de ‘alleenheerser’, die over ‘suprematie’ beschikt. Dit ‘oppergezag’ is over jezelf is  iets wat iedereen van zichzelf van nature bezit en je onmogelijk afgenomen kan worden. Iedereen wordt geboren met dezelfde rechten volgens dezelfde natuurwetten en dezelfde biologische eigenschappen die je een mens maken. Niemand krijgt bij geboorte van moeder natuur een speciale titel of functie mee, dat kan alleen als die titel of functie verzonnen wordt door mensen maar belangrijker nog: vervolgens ook geloofd wordt door mensen. 

In nederland geloven wij gek genoeg nog steeds dat iemand die zich “koning” mag noemen geboren wordt met dat “recht” , terwijl dat hele systeem alleen in stand wordt gehouden omdat mensen dit geloven, niet omdat er een baby wordt geboren met een speciaal labeltje opgenaaid. Hetzelfde geldt voor ieder andere titel of functie zoals politieagent, premier, burgemeester enzovoorts, al geloven we dan met dit soort titels en functies niet dat dit “geboorterechten” zijn, we geloven wél in het zogenaamde “gezag” wat deze titels en functies via geschreven constructies over ons hebben. 

Ik ga niet te diep in op de materie omdat dat teveel uitleg vergt, maar waar het op neer komt is dat we na de geboorte van een kind verplicht zijn binnen 3 dagen  (op straffe van hoge boetes) ‘aangifte’ (afgifte) te doen bij het gemeentehuis waar er naast een registratie van de geboorte van een mens een juridische entiteit wordt gecreëerd wat het persoon genoemd wordt. Een abstractie, een rechtspersoon wat we het “natuurlijk persoon” noemen. Alles wat dat betekent is samen te vatten in het simpele feit dat die persoon, die papieren constructie, je eigendom van de staat maakt. Het is een stil eenzijdig contract wat je aangaat zonder dat je je dat realiseert omdat je per slot van rekening nog maar een baby bent en je ouders ook van niks weten. Dit document verwijst dus naar een mens, maar is niet het mens, het is een fictie, een “legale fictie” wat een contradictie in termen is. Kortom:  het bestaat slechts op papier.

De samenleving is door de hogere machten dusdanig ingericht dat er geen ontkomen aan is je te onttrekken aan deze constructie, je bent namelijk verplicht een burger te worden. Een burger heeft burgerrechten en dat zijn dus geen mensenrechten want burgerrechten verwijzen naar rechten die burgers bepaalde garanties geven waar nationale en internationale overheden zich aan moeten houden, en mensenrechten gelden voor iedereen en zijn universeel vastgelegd. Als je dus geen burger bent ben je een illegaal en val je onder de mensenrechten. Let op, ik praat nu nog steeds over allemaal verzonnen constructies die enkel op papier bestaan. Het is belangrijk om je daarvan bewust te zijn om het verhaal uiteindelijk te snappen. Niets van dit alles wat ik beschrijf is natuurlijk en bestaat dus ook niet werkelijk, het bestaat alleen omdat wij geloven dat het bestaat en dat dit zo hoort. 

Hoe wetgeving nationaal en internationaal werkt is een heel verhaal apart wat voor nu niet belangrijk is, wat vooral belangrijk is is dat je je nogmaals realiseert dat alles wat geschreven staat alleen bestaat omdat het geschreven staat, het zijn geen tastbare feiten die daadwerkelijk bestaan. Het gehele “rechtssysteem” inclusief alle wetgeving verdragen en afspraken zijn uiterst vernuftige constructies die macht creëren voor bepaalde mensen en zullen net zolang bestaan als dat het geloof erin blijft bestaan. Het is werkelijk slechts een kwestie van geloof omdat het alleen het alleen kan bestaan door geloof. Wanneer niemand bijvoorbeeld zou geloven dat een politie uniform zegt: ik ben de baas over jou, dan kan een agent hoog of laag springen, dan zouden zijn gewelddaden hetzelfde behandeld worden als de daden van ieder ander. Het is slechts geloof dat deze daden op een andere manier gezien worden, het is geen waarheid, de daden blijven hetzelfde. 

Waarom heeft het nou geen zin om te zoeken naar gaten in de constructies om via die weg te proberen om je “vrijheid” terug te krijgen, oftewel  het gezag over jezelf en je eigen leven. Dat heeft er vooral mee te maken dat je in een wereld leeft waar autoriteit indoctrinatie van jongs af aan aangeleerd wordt. Iedereen groeit op met het idee dat je moet luisteren naar de wil van politici die zich gezamenlijk “de regering” noemen. Die regering staat aan het hoofd van een groot lichaam wat we “overheid”  noemen en binnen die overheid hebben bepaalde mensen een bepaalde functie met “speciale rechten” waardoor ze meer mogen dan dat jij mag. De meeste mensen gaan er door programmering vanuit dat de overheid het beste voor heeft met iedereen, en via een “democratisch” systeem zeggen ze jou te vertegenwoordigen, hoewel dat een van de grootste mythes is die hardnekkig in stand gehouden wordt is dit toch een algemeen geaccepteerde leugen. 

Het geloof in overheid is als een gevangenis in je hoofd. Je bent van nature een volledig vrij mens met dezelfde rechten als iedereen, en alleen al het feit dat jij denkt dat je toestemming nodig hebt van wie dan ook om jou die vrijheid te “geven”, en dat je via gaten in de constructie die vrijheid zou kunnen afdwingen, laat zien dat je nog steeds die gevangenis in je hoofd hebt zitten. Het volledige concept “overheid” en “autoriteit” accepteren als “natuurlijk” is de fundering van die gevangenis. Je moet die gevangenis uit,  de deur zit namelijk helemaal niet op slot, en het enige wat je hoeft te doen is ‘m open doen en er doorheen te lopen. Zodra je namelijk door die deur loopt zul je gaan zien wat ik bedoel. 

Wij zijn allemaal zo ontzettend diep geprogrammeerd in onze jeugd dat het je voorstellingsvermogen te buiten gaat wanneer er iemand om de hoek komt die tegen je zegt dat je geen toestemming nodig hebt om vrij te zijn en het nooit een morele plicht kan zijn te gehoorzamen aan de dreigementen van politici, wat we wetten noemen. Iedereen die blijft zoeken naar vrijheid binnen een systeem wat ontworpen is om mensen te knechten (tot slaaf te maken) moet gewoon eerlijk tegen zichzelf gaan zijn en de contradictie zien die daar inzit. Het kan niet en is per definitie onmogelijk. 

Er zijn mensen die kleine successen hebben geboekt, de reden daarvan is technisch heel ingewikkeld maar tegelijkertijd ook oersimpel, je kan namelijk bewijzen dat een ander mens niet over jou te zeggen heeft, het rechtssysteem is nog altijd gebaseerd op jurisdictie. “Gezag” moet kunnen aantonen dat zij daadwerkelijk iets over jou te zeggen hebben, dat zij “bevoegdheid” hebben om jou tot bepaalde zaken te dwingen en dat kan dus niet, zelfs niet binnen dit rechtssysteem. Als jij een ander z’n lijf en goed geen schade toebrengt kan niemand jou dwingen tot handelen, ook een overheid niet. Maar de truc die de overheid vervolgens uithaalt om de fraude te verbergen is: het recht van de sterkste laten gelden

Wanneer ik over anarchie praat, hoor ik veel mensen altijd direct blaten “dat kan nooit goed gaan want dan gaat het recht van de sterkste gelden”, dat is niet waar en dat heb ik ook al vaker uitgelegd in vorige berichten. Juist door de macht te centraliseren en bepaalde mensen speciale rechten te geven boven anderen creëer je het recht van de sterkste, en ook in dit geval is de overheid altijd de sterkste omdat zij eindeloos procedures in stand kunnen houden, invloed kunnen uitoefenen op alle spelers in het spel zoals notarissen, advocaten en rechters omdat zij het geroofde geld van de belastingbetaler gebruiken en dus een onuitputtelijke geldbron hebben om mensen decennia lang aan het lijntje te houden in procedures en rechtszaken tot ze financieel uitgeput zijn en op moeten geven. 

De grootste kans om het hoogst haalbare te bereiken kun je alleen realiseren als je ontiegelijk veel geld hebt. Alleen, de meeste mensen die ontiegelijk veel geld hebben kunnen een redelijk “vrij leven” “kopen” en zullen zich dus niet branden aan eindeloze gevechten met de overheid. Met veel geld is het veel makkelijker om ambtenaren en politici om te kopen dan je geld te verspillen aan járenlange produces tégen de macht. Met veel geld kun je binnen dit systeem redelijk vrij leven dus waarom zou je je druk maken? En dit is nu precies het verrotte van het hele systeem. 

Na alle onderzoek die ik gedaan heb naar alle mogelijke manieren van het claimen van je vrijheid (wat dus een contradictie is) ben ik nog geen enkel daadwerkelijk succesverhaal tegengekomen waarin iemand een concreet stappenplan heeft om te ontsnappen aan de wetten en verplichtingen die de overheid ons oplegt. Mocht ik daar geen gelijk in hebben hoor ik dat graag,  maar als men mijn verhaal goed begrepen heeft en werkelijk durft te snappen wat ik nu al een heel tijdje snap, dan kun je begrijpen dat je geen succesverhalen kan verwachten als je als ingeschreven slaaf bij de meester gaat bedelen om je vrijheid, en de spelregels van de meester moet volgen in een systeem wat gecreëerd is om de macht bij de meester te houden.

Toen ik aan het begin zei dat ik de enige echte oplossing weet hoe je jezelf daadwerkelijk een “soeverein” of “vrij mens” kan noemen zonder daar toestemming voor te gaan vragen bij de meester zei ik daarbij al: je bent het al, je bent al vrij. Het enige wat in de weg zit is een geloof dat er mensen zijn die het recht om te heersen hebben. Wanneer je tegen autoriteit bent denken veel mensen direct dat je asociaal bent of graag crimineel gedrag vertoond en dat je daarom je wilt onttrekken aan de heersende wetgeving. Dit is echter een groot misverstand. Wanneer je dat als eerst denkt is dat  meestal iets in jezelf wat je projecteert op ieder ander omdat je zelf misschien wel bang bent voor wat je zal doen als je je niet aan wetten van een externe partij hoeft te houden. 

Niemand heeft het recht om te heersen, ook niet als anderen vinden van wel. Ook als het democratisch besloten is heeft nog steeds niemand het natuurlijke recht om te heersen over anderen. Als iemand  iets tegen “het recht om te heersen” heeft, betekent dat niet dat diegene een slecht mens is wat graag zonder regels wilt leven, het betekent meestal dat diegene een goed mens is wat niet gedwongen wil worden door anderen in hoe die z’n  leven moet leven. Iedereen leeft op dit moment een gedwongen leven waarin er vrij weinig keuze is en het vooral neerkomt op meegaan met dat waar je toe gedwongen wordt, zogenaamd via een “democratisch”proces. Het klinkt allemaal heel leuk en aardig, maar ieder individu hoort volledig zelf te kunnen beschikken over zijn eigen leven en hoe die dat in wil richten. Anders dan wat wij ingeprent krijgen zijn wij geen wilde beesten en gaat groepsbelang absoluut niet boven het belang van het individu. 

De enige manier om je vrijheid te claimen is door uit die mentale gevangenis te stappen en in te gaan zien dat jij al volledig vrij bént, en alleen omdat iedereen om je heen nog in die mentale gevangenis zit, is het niet mogelijk om in vrijheid te kunnen leven. Dé oplossing is dus niet om eindeloos te gaan smeken bij de meester, de oplossing is om je medemens te helpen uit die mentale gevangenis te stappen en hen in te laten zien dat het niet correct is dat hun leven beheerst wordt door de grillen van politici en de tirannie van de meerderheid. Mensen moeten gaan beseffen dat zij hun eigen slavernij in stand houden en dat je nooit zal krijgen wat je wil door op politici te stemmen laat staan waar je recht op hebt. 

Vrijheid wordt niet gegeven, vrijheid wordt genomen. Hoe meer mensen een non-agressie principe gaan snappen en gaan leren dat het enige wat er nodig is voor een fantastische waarlijk vrije samenleving een diep begrip van bewustzijn en ware moraliteit is, een andere omgang met elkaar wat geleerd moet worden en zeker niet aan zal komen waaien. De eerste stap is het onder het bewustzijn van de mensen brengen dat autoriteit niet bestaat en dat dwang niet de manier is van omgang met elkaar. Want de enige reden dat een overheid een overheid kan heten en z’n macht kan uitoefenen op mensen is omdat ze dwang uit hun naam “legaal” hebben gemaakt, omdat jij dat gelooft dat dat kan. 

Ik zei al eerder, als niemand meer gelooft dat bij een bepaalde functie speciale bevoegdheden horen (omdat dit ook niet op waarheid gebaseerd is) en dus iedereen snapt dat iedereen dezelfde rechten heeft en daarmee ook dezelfde verantwoordelijkheden dan houdt het concept overheid direct op te bestaan. Je moet dus niet smeken bij de meester maar je moet stoppen met geloven in iets wat je in slavernij houdt. Het is de enige oplossing om te ontsnappen aan de “legale fictie”, de autoriteit van een regering en de dreigementen die ze wetgeving noemen. 

De eenling gaat niks bereiken tegen een met geloof in autoriteit geïndoctrineerde overmacht. Dat is de reden van alle mislukte pogingen. De enige manier om succesvol te zijn is door samen te werken en door de groep groot genoeg zien te krijgen. Ongeacht wat je verdere overtuigingen in het leven zijn, samenwerking zal leiden tot succes. 

Er is maar één weg die we kunnen nemen naar vrijheid: realiseren dat we dat niet van iemand gaan krijgen, maar gaan beseffen dat we dat van nature al zijn. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *