Vergelijk jezelf met wie je gisteren was…

Vergelijk jezelf met wie je gisteren was…

Soms is een lang verhaal de moeite echt wel waard, moeilijke dingen kun je nou eenmaal niet kort samenvatten, verandering begint met een klein beetje moeite doen, het is een investering in jezelf en daar mag je nooit op bezuinigen want het betaald je altijd terug. 

Vergelijken, Iedereen doet het en tegelijkertijd doet iedereen ook alsóf van niet. 

We vergelijken wat af… dat is onze cultuur… kijken naar de ander, en naar wat de ander heeft.  Als kind wordt het je aangeleerd en de rest van je leven zal het je overal ingeprent blijven worden dat dat is wat je moet doen. 

Sommige mensen leren dat naarmate ze ouder worden weer af maar veruit de meeste niet.  Het is een hele grote reden van het feit dat er steeds meer mensen psychisch in de knoei raken. 

Je maakt jezelf wijs dat een ander of wat de ander heeft je niet boeit, maar ondertussen lieg je dat je barst, je zou willen dat het je niet zou boeien, dan zou je je ook niet zo voelen… denk je… precies de verkeerde gedachte, want beide creëer je toch echt zelf maar je moet eerst door krijgen dat alles conditionering is en dus al die gedachtes te herprogrammeren zijn, want dat zijn het: programma’s die je afspeelt. 

Het cliché is niet het cliché, het cliché is de waarheid. Ik zie en hoor echt ontzettend veel mensen die in de knoei zitten en ze vergeten allemaal naar zichzelf te kijken. Kut om te doen, maar het is wel lef hebben. Lef tegenover jezelf, een ander weet daar namelijk niets van en dat hoeft ook niet. 

Soms moet je ergens dwars doorheen om er te komen, en een beetje pijn ga je niet dood aan. Naar jezelf kijken is trouwens niet jezelf naar beneden halen, maar de clichés benoemen, want het zijn geen clichés…

De zin “Je kan meer dan je denkt” bijvoorbeeld… dat is toch waarheid? Want op het moment dat je denkt ‘ik kan meer dan ik denk dat ik kan’ zit je in de positie dat je denkt dat je  ‘het niet kan’ of ‘dat je niet veel kan’, en als je denkt dat je ‘het niet kan’ of ‘dat je niet veel kan’ dan kun je het dus niet en kan je ook niet veel, dus je kan meer dan je denkt. Geen cliché maar waarheid. 

Je kan altijd meer dan je denkt maar waar het meestal fout gaat bij mensen is dat ze gebrek aan informatie hebben of informatie verkeerd filteren. Informatie is van groot belang wanneer je verder wil komen. Op het moment dat je psychisch in de knoei zit is de snelste weg om daar weer uit te komen nieuwe informatie. 

Als je naar psycholoog gaat zal het meestal zo zijn dat de psycholoog alles wat je zegt herformuleert om je op een andere manier te laten kijken naar datgene wat je zelf zegt. Op dat moment geeft de psycholoog dus nieuwe informatie door aan te tonen dat je op andere manier naar dezelfde zaak kan kijken waardoor er een heel proces op gang komt wat ervoor zorgt dat je anders na gaat denken waardoor je tot andere conclusies komt. 

Jij zegt misschien ‘ik kan niks’, de vraag is dan dus ‘kan jij echt niks’? Vervolgens zul je toe moeten gaan geven dat je echt wel wat kan, wat direct leidt naar een ander gedachten patroon. De informatie die je dan tot je beschikking hebt strookt niet meer met het gevoel wat je hebt, dus zal het gevoel wat je erbij hebt veranderen. Emoties creëer je namelijk ook zelf en die hangen voor een deel af van de manier waarop je denkt. 

Het is niet voor niets dat mensen die zich rot voelen hun muziekstijl daarop aanpassen. Het bevestigd de emoties en versterkt ze. Eigenlijk niet handig om te doen dus, zelfmedelijden werkt meestal averechts en helpt absoluut niet mee. Als je je rot voelt zul je dus iets moeten gaan luisteren wat een ander gevoel oproept bij je, om je hoofd en lichaam te dwingen uit die staat van ellendigheid te komen.

Het allerbelangrijkste om te onthouden is dat je jezelf volledig in de hand hebt, ook al denk je dat het niet zo is. 

Informatie is overal beschikbaar. Alles is namelijk informatie. Informatie is niet alleen een lap tekst op een scherm of een stuk papier, alles om je heen is informatie. Smaak, reuk, zicht, gehoor, gevoel, werkelijk alles geeft jou informatie. Als de informatie via de zintuigen binnenkomt wordt het gefilterd via jouw interne programma’s. Als je in een negatieve bui bent filter je het positieve en komt vooral het negatieve om je heen in je bewustzijn. Dat doe je zelf, door de staat waar je op dat moment in bent. Je trekt het negatieve dus aan. 

Om je anders te kunnen voelen zul je dus eerst bewust moeten worden van het feit dat je op de automatische piloot de verkeerde dingen onder je eigen aandacht brengt. Als je dat niet inziet verandert er niets. Een maskertje opzetten om gevoel te maskeren gaat nooit werken want dat is liegen tegen jezelf en jijzelf weet donders goed dat je liegt dus zal je in hetzelfde spectrum van informatie blijven hangen en niet vooruit komen maar het oude versterken. 

Denk erom dat je hersenen een soort real time computer zijn. Hersenen werken via patronen en ze zullen dus steeds de patronen volgen die het meest comfortabel voelen door automatisch bestaande verbindingen te gebruiken om informatie te verwerken. Je moet dat eerst gaan realiseren en je daar bewust van worden omdat je anders weinig tot  niets met nieuwe informatie doet. 

De eerste informatie die je dus nodig hebt is: jij kan alles en alles zit al in je. Dat is geen loze ‘positiviteits kreet’ het is gewoon waarheid. Kijk, een psycholoog of therapeut die reikt je slechts tools aan, maar jij moet het zélf doen. Dat is een onweerlegbaar feit. Het is niet de psycholoog die jouw fixt, maar jij bent het zelf die dat doet door iets te doen met de informatie die je gegeven wordt. 

Als je op dit moment het gevoel hebt dat je depressief bent, dan moet je je eerst eens af gaan vragen hoe jij over jezelf praat. Zeg jij tegen andere mensen dat je depressief BENT? Of zeg jij dat je depressieve gevoelens HEBT. Ben jij je depressie of heb je depressieve gevoelens? Er zit nogal een groot verschil in die twee uitspraken ook al zul je dat niet meteen beseffen. Zeggen dat je iets ‘bent’ is nogal een claim die je maakt. Je identificeren met een gevoel is wat het gevoel in stand houdt. Elke keer dat je zegt dat je ‘iets bent’ moet je voortaan eerst even afvragen of dat waarheid is. Want het zou wel eens zo kunnen zijn dat je jezelf iets inprent wat niet zo is waardoor je je zo blijft voelen zoals je je voelt. 

Met alleen positiviteit kom je er niet. Er zijn websites vol geschreven met het ‘als je maar positief denkt komt alles goed’ verhaal maar dat is slechts gedeeltelijk waar. Als jij dik bent en daarmee zit,  en je gaat heel positief élke dag voor de spiegel staan zeggen tegen jezelf dat je mooi slank bent dan lieg je tegen jezelf en zul geen actie ondernemen omdat je onderbewuste weet dat je liegt. Je kunt dan beter zeggen ‘wat ben ik goed bezig ik  wordt elke dag een stukje slanker’ en daar ook naar handelen door op je eten te letten of te gaan sporten want dan onderbouw je je positieve intenties. 

Als je je positieve intenties niet onderbouwd voor je onderbewuste dan dan weet het onderbewustzijn dat je liegt. Je kunt wel liegen tegen jezelf en doen alsof je je het gelooft, maar die real time computer die weet altijd dat je liegt en zal dan dus niets veranderen aan de programmering. 

Het beste medicijn, de beste remedie, is bewustwording. Dat blijft voor veel mensen een ‘zweverig’ smaakje houden waardoor ze de essentie ervan niet zien. Je moet goed naar jezelf kijken waar je mee bezig bent want dan pas kun je tot bepaalde inzichten komen. We gaan namelijk al gauw anderen de schuld geven van onze problemen, en of dat nou terecht is of niet, dat legitimeert het nog niet dat dan je maar in ellendigheid moet blijven hangen.

 Het allerbeste wat je kan doen om mensen terug te pakken is laten zien dat je er sterker uit ben gekomen dan dat je erin ging. Alleen jijzelf hebt dat in de hand. 

Nu, als eerste, is het dus van belang dat je elke dag iets gaat verbeteren aan jezelf en dat ook elke dag gaat benoemen. Je gaat dus kritisch naar jezelf kijken en wat je niet aanstaat ga je verbeteren. Als je daar zelf niet uitkomt in hóe je dat dan moet doen dan ga je informatie zoeken. 

Informatie is in deze tijd overal beschikbaar dus er is geen excuus om niets te doen. Als je niets doet en alleen oude patronen je geest laat domineren dan verandert er niets. Simpel. 

Ik schrijf dit omdat ik vrijwel dagelijks via privé berichten hulpeloze verhalen krijg van mensen, waar ik een patroon in terug kan vinden wat alles te maken heeft met het feit dat mensen zichzelf verliezen door zichzelf voortdurend te vergelijken met anderen of een ideaalbeeld wat niet bestaat. 

Ook weer zo’n “cliché” wat geen cliché is maar realiteit. 

De maatschappij bouwt ideaalbeelden op elk niveau waar bijna niet aan te voldoen is waardoor meer dan helft van de mensen binnen die niveaus het gevoel hebben dat ze falen en nooit goed genoeg zijn. Daar zit ook het probleem want van iedereen wordt verwacht dat we een bepaald soort leven leiden  want dat noemen wij “beschaving”. Te hoog gegrepen idealen nastreven is een soort zelfkastijding. Je maakt jezelf kapot en put jezelf uit, niets gaat zoals je het wil en uiteindelijk loop je vast… opgebrand… 

Daarentegen, ondanks dat de maatschappij zo ingericht is  ben je niet hulpeloos. Je hebt kracht alleen moet je die hervinden. Je gaat dus kijken naar wat je wel kan en vervolgens ga je dat verbeteren met het zoeken naar informatie. Alles wat je leert brengt je verder en dichterbij je eigen succes. Alles. Niet het succes van een ander, maar je EIGEN succes. 

Maatschappelijke constructies zijn fake, jij bent echt. 7 miljard mensen, 7 miljard verschillende persoonlijke successen. Het laatste cliché wat geen cliché is is: je kan alleen de beste versie van jezelf worden, je kan niet iemand anders worden dus hou op dat te proberen en te willen, het leidt tot zelfdestructie, je maakt jezelf kapot. 

Iedereen is nodig, iedereen is hier met een reden, alleen iedereen wordt gedwongen alles buiten henzelf te zoeken en mee te draaien in kunstmatige constructies waarin slechts enkelen daadwerkelijk succes kunnen boeken maar verruit de meeste mensen fungeren als “opvulling” en dat succes wat ze voor ogen hebben nooit echt halen. Dat kan ook niet want niet iedereen kan succesvol zijn in hetzelfde omdat het kunstmatig succes is. 

Van die “opvulling” is er een steeds groter gedeelte wat als “slecht voorbeeld” fungeert waardoor de “succesvollen” succesvol blijven omdat ze absoluut niet willen worden zoals de “slechte voorbeelden”. Dat drijft de mensen ook uit elkaar… 

Die slechte voorbeelden echter zijn geen slechte voorbeelden, dat is kunstmatig, het zijn mensen die gewoon nooit zullen kunnen voldoen aan dat ideaalbeeld. Het is zelfs andersom, zoals álles andersom is, de werkelijke enige echte slechte voorbeelden zijn degenen die dat kunstmatige succes hebben, dus laat je niets aanpraten wanneer “succesvolle mensen” iets van jou vinden, de meeste daarvan zijn namelijk zelf degenen die er onbewust voor zorgen dat andere mensen naar klote gaan en dus het ECHTE slechte voorbeeld. 

Ik vind het niet erg om berichten te krijgen met hulpvragen, ik heb dat eigenlijk mijn hele leven al dat mensen dat bij mij neerleggen, en heb ruimschoots ervaring in vele opzichten. Wat ik wel erg vind is dat het steeds erger wordt. Dat zegt namelijk iets… we gaan al heel lang helemaal de verkeerde kant op 

 Dus alsjeblieft, ga niet afwachten tot een ander je komt helpen of tot je eindelijk op een wachtlijst kan van een hulpinstantie, ga informatie zoeken over hoe je jezelf op korte termijn kan helpen en maak hele kleine minuscule stapjes in de juiste richting. Alles kun je zelf. ALLES. 

Elk stapje is een overwinning en alles zit al in je… je moet het alleen even vinden… informatie. 

Kijk naar wie je gister was, en zorg dat je vandaag een klein beetje beter bent. Dan zul je over een maand ineens versteld staan van hoeveel beter je ineens bent, kun je nagaan hoe dat over een jaar zal zijn… 

Je bent het waard. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *