Tijden lang verhaald, elke keer herhaald…

Tijden lang verhaald, elke keer herhaald…

In iedereen zit een monster, alleen staat niemand daar bij stil. In iedereen zit een monster dus oordeel maar niet teveel. 

Wie is er gevaarlijker… De mens die het kwaad in een ander niet kan voorstellen, of de mens die dat juist wel kan? Kwaad bestaat, en je kan daar beter op voorbereid zijn door het je voor te stellen hoe mensen kunnen zijn dan door dat niet te doen. Als je het gevaar niet aan ziet komen omdat je het gevaar niet wilt zien, ben je gevaarlijk… Je bent gevaarlijk omdat je een deel van jezelf ontkent wat ook in jou zit en je je dat niet realiseert. 

Wist je dat dieven de beste diefstal preventie tips kunnen geven? Dieven weten hoe zij zelf werken, ze weten dus ook hoe ze tegengehouden kunnen worden, zo simpel is het. Niemand is alleen maar goed. Ieder mens heeft twee kanten, een goede en een slechte kant. En ja, ook de meest liefdevolle mensen hebben een slechte kant, ontken dat nou maar niet want dat is dus gevaarlijk. ‘Know thyself’ 

Iedereen kent het verhaal van Belle en het Beest, waarin het Beest de vader van Belle gevangen houdt. Belle biedt aan om vrijwillig de plek van haar vader in te nemen en de rest van haar leven bij het Beest in het kasteel te wonen. Het Beest is eigenlijk een prins die vervloekt is door een tovenares. Als het Beest niet voor zijn 21e een vrouw vindt waar hij verliefd op wordt en het ook wederzijds is en daarmee trouwt, zal hij voor altijd een Beest blijven. 

Sprookjes zijn allegories waar je iets uit kan halen. Het Beest had niets meer te verliezen omdat hij nooit gedacht had dat er een vrouw zou vallen op een kwaadaardig monster. Juist omdat hij niets te verliezen had, had hij ook geen enkele reden om nog aardig of behulpzaam  te zijn, in plaats daarvan was het een door wrok verbitterd kwaadaardig monster. Pas toen hij Belle tegenkwam begon dat monster langzaamaan weer te veranderen in een steeds menselijker wezen en werd hij steeds minder Beest en steeds meer menselijk. 

Hoe creëer je monsters? Hoe haal je het beest in iemand naar boven? We denken al gauw dat alleen mensen ‘waar iets mis mee is’ dingen doen die buiten onze ‘normen van fatsoen’ vallen. Mensen die “flippen” daar zal vast wel ‘een steekje los bij zitten’, maar niets is minder waar. Ik heb het zelf meegemaakt en zie het om mij heen steeds vaker gebeuren dat mensen zoveel onrecht aan gedaan wordt, en ze dusdanig dwars gezeten worden dat het niet de vraag is óf dat monster naar boven komt, maar wanneer en hoe sterk.  Sterker nog, de samenleving verandert in rap tempo in een grote ‘monster opleiding’ alleen hebben de meeste mensen het gewoon echt niet door. 

Sta hier eens bij stil… Denk je serieus dat er iets mis is met mensen individueel als je kijkt naar de onderlinge sfeer in ons land? De vele geweldsdelicten tegenwoordig en de haat die we elkaar toewerpen? De losbandigheid die steeds vaker de kop opsteekt en het kwaad wat we elkaar aandoen in meer of mindere vorm? Ligt dat aan de individuele mens? Hebben al deze mensen ‘steekjes los’? Is er met al deze mensen ‘iets mis’? Of zou het zo kunnen zijn dat ‘ze’ of eigenlijk ‘we’ monsters aan het creëren zijn?

Heb je er wel eens over nagedacht wat jij zou doen als je niets meer te verliezen had maar wel honger hebt, en je ook nog een paar monden extra te voeden hebt dan alleen die van jezelf? Als je niet gehoord wordt door je medemensen maar vooral genegeerd, terwijl je verdrinkt in de regelgeving en instantieland, weet je wat dat doet met een mens? Denk je er überhaupt over na dat tegenwoordig mensen vooral  in de problemen komen omdat we zoveel regels en bijbehorende bureaucratie hebben? Dat er van een ‘eigen schuld’ verhaal in de kern niets waar is, en als dat al wel waar zou zijn dat dan de basis misschien soms in een eigen schuld verhaal valt te plaatsen maar alles wat daar bovenop aan extra ellende gegooid wordt enkel en alleen te wijten is aan de machten die dit land besturen? 

Ik zet veel vragen neer in dit bericht. Ik stel mijzelf namelijk al jaren vragen, of dat wat ik geloof wat ik altijd geloofd heb wel waar is, en hoe het dan komt dat ik iets geloof zonder daar echt eens goed over na te denken. 

Groepen mensen die andere groepen mensen de schuld geven van dat wat er in de samenleving aan het groeien is, zonder zichzelf die cruciale vragen te stellen of dat hun eigen weloverwogen mening is die ze zelf hebben gevormd door er goed over na te denken, of dat ze iets napraten van een ander zonder er een moment bij stil te staan of dat wat die ander zegt nou wel zo waar is als dat je denkt dat het is.

Lastig

Het zijn lastige kwesties. Jij kan de oorzaak zijn van het monster wat in een ander naar boven komt. Wanneer je daar dan weer over na gaat denken kun je je indenken dat jouw houding en gedrag dus deels bepaald hoe een ander zich gedraagt.

Gaston (uit Belle en het Beest) is de factor die er alles aan doet Belle bij het Beest weg te houden. Als je inmiddels snapt dat het Beest het monster in je is en Belle het goede in je, wat is Gaston dan? Zou Gaston dan je ego zijn die alleen het monster ziet en denkt de strijd te kunnen winnen en Belle te kunnen veroveren door iedereen tegen het Beest op te zetten en uiteindelijk te vechten met hem. Het Beest liet Gaston op het einde z’n gang gaan omdat terugvechten geen zin had, hij was Belle kwijt en gedoemd voor de rest van z’n leven het Beest te blijven. Maar toen Belle alsnog terug kwam kreeg hij weer een beetje hoop en ging terug vechten waardoor Gaston uiteindelijk verslagen werd en het Beest trouwde met Belle en weer veranderde in de prins die hij ooit was. 

Sprookjes zijn niet echt dat weten we allemaal, maar net als de ‘heilige geschriften’ die we allemaal kennen zoals de bijbel vertellen ze een verhaal. Sprookjes zijn metaforen die het onderbewuste iets vertellen en daarom lopen sprookjes ook meestal goed af. Een boek als de bijbel of de Koran vertelt alles wat we als mens over het leven moeten weten in verhalen die je moet vertalen naar jezelf. De interpretatie hiervan is het belangrijkste. 

Iedereen heeft een monster in zich, en ja ook jij, en dat is ook heel goed omdat er momenten in het leven zijn dat je dat stukje van jezelf nodig hebt om te overleven. Maar wat nog belangrijker is, is dat mensen erkennen dat het in hun bestaat en dat het dus ook in anderen bestaat en dat we dus ook met z’n allen verantwoordelijk zijn voor de groei van het monster in een ander. 

Wat zaai jijzelf? Negeer jij het feit dat er mensen zijn die het op dit moment heel moeilijk hebben? Sta jij er bij stil dat als deze mensen te lang genegeerd worden dat het monster in hen groeit en daarmee de kans op gevaarlijke uitbarstingen ook? Je bent niet verantwoordelijk voor de daden van een ander maar je kunt wel onderdeel zijn van de redenen waarom sommige mensen doen wat ze doen. Een klein beetje meer aandacht of een iets andere houding kan een wereld van verschil maken. 

Op dit moment groeien er vooral monsters in mensen. We zijn daar allemaal verantwoordelijk voor. De woorden ‘opvoeding’ of ‘afkomst’ hoor je vooral als oorzaken, en ‘hardere aanpak’ of ‘harder straffen’ als oplossing. Als je er nou eens echt over na gaat denken dan ga je inzien dat dit de oorzaken niet zijn en de oplossingen al helemaal niet. 

Door het Beest harder aan te pakken zal het alleen maar harder terug slaan, de oplossing zit ‘m vooral in het er voor zorgen dat het Beest ergens een lichtpuntje ziet en wat toekomst heeft om zich weer als prins door het leven te kunnen bewegen. Als we dat niet gaan creëren, of het extreem moeilijk maken daar nog te komen, gaat het Beest winnen. 

Tijdenlang verhaald, elke keer herhaald… Belle en het beest

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *