Tegen het zere been

Tegen het zere been

In het RTL nieuws werd wederom een poging gedaan om via emotionele chantage het collectief schuldgevoel op te krikken. De media gaat stug door met het aanpraten van een vals schuldgevoel in een poging je tot gehoorzaamheid te dwingen. 

“Artikel Peter ergert zich kapot aan laksheid over corona:https://www.rtlnieuws.nl/nieuws/nederland/artikel/5178250/laksheid-corona-maatregelen-peter-vrouw-overleden-supermarkt “

Dit keer een vervelend verhaal van 2 mensen van 73 jaar oud. De vrouw had een beenmergziekte en dat gaat meestal gepaard met een verzwakt of ontregeld immuunsysteem. Dat in combinatie met een hoge leeftijd zorgt ervoor dat iedere aanval op het lichaam waar het lichaam zich tegen moet verdedigen fataal kan aflopen. Dit wetende ging de vrouw toch naar de supermarkt en ondanks haar voorzichtigheid is er ergens onderweg iets opgelopen wat volgens het artikel ‘Corona’ was. Nu hebben Corona virussen verschillende varianten en stammen maar dat leggen we terzijde want daar zijn verder geen details over beschikbaar in dit artikel. 

De vrouw is helaas overleden, en uiteraard is de man daar na 51 jaar huwelijk helemaal kapot van. Volledig begrijpelijk en ook dat hoef ik niet nader uit te leggen. Wanneer dat je overkomt is het alsof er een stuk van jezelf sterft. Die pijn is niet met woorden te beschrijven. Uiteraard zal niemand hier betwisten dat dit vreselijke gebeurtenissen zijn. Iedereen in dit leven gaat meemaken dat geliefden overlijden. Het leven is eindig en onvoorspelbaar. Dat deze man z’n verhaal kwijt wil is vanuit zijn perspectief dan ook volkomen logisch. Hij wil anderen ergens voor behoeden zodat zij niet hetzelfde mee zullen maken als hij. En hoe mooi dat ook gedacht is, dat is helaas onmogelijk. 

We gaan nu niet meteen keihard roepen: had ze maar niet naar de supermarkt moeten gaan. We weten de details niet en lezen dit allemaal in een bewezen onbetrouwbaar medium waar vanzelfsprekend informatie achter gehouden wordt als dat het verhaal in een iets ander daglicht kan zetten. Deze mensen hebben er bewust voor gekozen een risico voor lief te nemen omdat ze er gewoon even uit moesten. Dat is menselijk en daar is niets mis mee. Dat zijn ook geen dingen waar je spijt van moet hebben omdat dat op dat moment de juiste keuze was. Zo maken wij allemaal dagelijks keuzes die een bepaalde uitkomst hebben, en die kan negatief of positief uitpakken. Toch maakten we zelf die keuze op basis van dat moment en daar moet je niet meer op terugkomen. Het verleden is onomkeerbaar. 

Mag ik oordelen over dit verhaal? Normaal is dat niet echt gepast, echter, het verhaal wordt gebruikt als tactiek om een vanuit de Staat gestuurde gewenste mening kracht bij te zetten en eventuele kritiek daarop indirect te framen als asociaal of egoïstisch. Omdat mij en vele andere met mij hierdoor een volstrekt onjuist en onrechtvaardig label opgeplakt krijgen kan ik daar niet mijn mond over houden. Mijn commentaar is niet gericht tegen het verhaal maar tegen het medium wat dit verhaal als schermmiddel gebruikt en hetgeen wat ze ermee proberen te bereiken.

Kortweg noemen we dit daarom ook emo-terreur. Ik weet het, het is een naar woord maar het is wat het is. Inspelen op de diepere emoties van mensen om daarmee een bepaald doel te bereiken. Het is vanuit het nieuws gezien geen zachtaardige poging om een oude man z’n verhaal te laten doen, het is een tactiek om een groep kritischemensen te framen als een soort criminelen en een stok te creëren waar alle mensen die het officiële verhaal geloven mee kunnen slaan. Met als bij effect dat die naïeve gelovigen nog harder gaan geloven omdat er emotie op emotie gestapeld wordt wat hun angst dieper en dieper ankert. 

Een klein deel van de bevolking wordt risicogroep genoemd. Het mooie hiervan is dat het een aanwijsbare groep is. Ouderen en zieken, simpel en aanwijsbaar. Dit zijn tevens de groepen die ook het minst productief zijn. Dat is niet erg, want die hebben hun best hun hele leven al gedaan. Waar het wel erg wordt is dat de enorme overmacht aan wel productieve mensen die de samenleving moeten dragen afgeremd worden terwijl we een aanwijsbare groep hebben die toch al niet veel HOEVEN te doen die zich vrijwillig kunnen isoleren. Het is niet alleen erg dat dit gebeurt, het is volstrekt idioot. Steeds meer mensen zijn het er over eens dat dit niet klopt en tegen alle vormen van gezond verstand ingaat. 

Het verhaal van deze twee oudere mensen, beiden 73, is triest maar de realiteit is dat zij vrijwillig een keuze hadden: ik ga een risico aan, of ik sluit alle risico’s uit (voor zover dat kan). Zo heeft ieder mens, risicogroep of niet, vrijwillig de keus het sociale leven op pauze te zetten en zich te isoleren van alle interactie met ander mensen of plekken waar veel mensen komen. Ook zij kunnen tegenwoordig hun boodschappen laten bezorgen. Ook hadden we met z’n allen een vrijwilligers netwerk kunnen opstarten om de geisoleerde groep een hart onder de riem te steken en hulp te bieden waar nodig. Dat was ook de enige logische en allerbeste optie geweest. Toch doen we met alle kennis die we nu hebben precies het tegenovergestelde. 

De emoterreur begint gelukkig ook averechts te werken. Toch vind ik het sneu voor de mensen die deze verhalen realtime meemaken, dat hun leed gebruikt wordt door een macht die andere plannen lijkt te hebben dan de waarheid te dienen. Ook deze mensen zijn gehypnotiseerd met angst en beleven alles wat ze meemaken in de gecreëerde werkelijkheid in plaats van in de waarneembare werkelijkheid. Het is manipulerende psychologie op hoog niveau wat op ons losgelaten wordt, en het enige wapen daartegen is je mond open blijven trekken. Overal waar je komt. Schop maar even flink tegen die zere benen, een beetje mank lopen zorgt er in ieder geval voor dat de aandacht er wat meer bij is. Dan is er misschien nog hoop. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *