Sorry voor de waarheid

Sorry voor de waarheid

De Belangenvereniging Pyrotechniek Nederland (BPN), de vereniging van bedrijven die werken met vuurwerk, maakte met een paginagrote advertentie een statement. Ze zeggen alvast ‘Sorry’ dat zij dit jaar niet kunnen bijdragen aan wat vermaak voor de mensen en dat ook hier het ‘Coronavirus’ misbruikt voor politieke doelen. Of je nou voorstander van vuurwerk bent of niet, dat zal je even terzijde moeten schuiven, want we komen weer op het kernprobleem uit: we laten ons alles afpakken, en we laten alles slopen, voor niks. 

Voor niks, is dat radicaal gezegd? Is het ‘niks’ als er mensen doodgaan? Natuurlijk niet, maar laten we de context even doornemen. We zijn het hele jaar hysterisch gemaakt voor een virus wat uiteindelijk ontzettend NIET dodelijk is. Tenminste, als je redelijk gezond bent. Ook zijn er niet veel meer mensen extra gestorven als in voorgaande jaren. Daarnaast is het zo dat de gemiddelde leeftijd van de overledenen rond de 80 jaar zweeft. Dit zijn gewoon de feiten, de feiten die we allemaal kunnen terugvinden in de officiële cijfers, en zelfs die cijfers zijn allemaal met ‘mitsen’ ‘maren’ en ‘vermoedelijkheden’ zo hoog mogelijk aangehouden. Toch blijven we focussen op de capaciteit van de zorg, en de druk die daarop zou liggen. Het kostte de autoriteiten hier nog geen driekwart jaar om de mensen zover te krijgen om in die chronische tunnelvisiemodus te blijven hangen. 

Je kunt dus zelf nagaan dat we niet in een extreme of buitengewone situatie zitten qua ziekte en sterfte. We vallen niet bij bosjes om. Toch conformeert 75% van de mensen braafjes aan idioterie. We werken allemaal braafjes mee. ‘Regels zijn regels’ en ‘samen slopen we alles wel’. Want weet je, je kan wel zeggen “ik ben het er niet mee eens en de regering doet dit”, maar wie luistert er ondertussen braafjes, en wie laat alles maar gewoon gebeuren zonder weerstand… dat doe je toch echt zelf. En in het geheel doen wij dit samen zelf. 

Over dit onderwerp (vuurwerk) had ik afgelopen week meerdere discussies. Mijn universele reactie was steeds weer: ”als we allemaal steeds onze wil willen opleggen aan een ander via het geweld van de overheid, is op een gegeven moment alles verboden”. Dat besef zijn we ergens kwijt geraakt de afgelopen jaren. Iedereen heeft in een samenleving zo zijn voorkeuren, dat is logisch. Maar dat ‘samen’ in samen-leving wordt selectief ingezet. Mensen doen helemaal niets meer samen. Mensen irriteren zich aan steeds meer dingen van de ander, en omdat communicatie voor de meeste mensen steeds moeilijker lijkt te worden, gaan ze regelrecht naar de overheid om daar een verbod of verplichting te eisen voor de ander. Uiteraard gesteund door de media, want als jij je irritatie punt maar groot genoeg kan maken, en genoeg mensen weet te verzamelen die met dezelfde irritaties lopen, dan krijg je podium. 

Wat machthebbers het liefste hebben is macht. Hoe minder vrijheid er heerst hoe meer macht, en hoe minder macht hoe meer vrijheid. De verantwoordelijkheid voor de vrijheid in een samenleving ligt bij iedereen gezamenlijk. Dat ligt nooit en te nimmer bij een overheid. Een overheid is niet gebaat bij te veel vrijheid. Waarom ik zeg dat mensen  “gebruik maken van het geweld van de overheid” is heel simpel: een overheid kan alleen iets afdwingen door gebruik te maken van geweld. Dat begint altijd met psychisch geweld in de vorm van dreigementen, boetes, uitsluiting of het afpakken van bezit. Als daar geen gehoor aan gegeven wordt of men de sanctie niet kan betalen, kan de consequentie daarvan zijn dat er fysiek geweld zal worden gebruikt. Iemand van z’n vrijheid beroven gebeurt onder dwang, en tegensputteren levert geweld op. Iemand van zijn vrijheid beroven is de ergste vorm van (psychisch)geweld. 

Zodra jij je dus tot de overheid wendt omdat jij wilt dat een ander iets niet doet of juist wel doet, maak jij dus de keuze om geweld te gebruiken. Hoe ontzettend je ook dénkt te deugen op dat moment: je deugt niet. Je stelt je eigenbelang voor dat van een ander, en je bent bereid daarvoor geweld te gebruiken. Weliswaar is dat geweld indirect, maar het is wel het gevolg van jouw handelen. Omdat we gewend zijn gemaakt zo met elkaar om te gaan tegenwoordig heeft de overheid stukje bij beetje steeds meer invloed op ons leven gekregen. Als er een conflict ontstaat of een probleem, dan doen mensen geen enkele poging meer dat onderling op te lossen, en daar ligt de kern van het probleem. De natuurlijke tolerantie voor elkaar is compleet verdwenen uit de samenleving, daarvoor in de plaats gekomen is afgedwongen tolerantie. Afgedwongen via indirect geweld. Iets wat iedereen uit elkaar drijft. 

Mensen hebben niet meer door dat je zelf je vrijheid moet bewaken, en dat dat betekent dat je een ander ook vrijer moet laten in z’n doen en laten. Het komt van twee kanten. Alleen met het elkaar iets meer gunnen, en iets meer tot tien tellen, kun je het totalitarisme nog terug dringen. Als ik dat vertaal naar de huidige omstandigheden, dan zie ik dat veruit de meeste mensen nu heel lang hun uiterste best hebben gedaan voor een kwetsbare groep. Ze hebben hun hele leven radicaal omgegooid en heel veel schade ondervonden van de maatregelen. De tussenstand is nu dat het geen zak heeft geholpen, al doen ze het voorkomen van wel. We zitten grof gezegd gewoon in een normale situatie die via politiek en media tot een gigantische gebeurtenis is verheven. Ondanks dat, is het voor een groot deel van de mensen nog steeds niet genoeg. Sterker nog, ze willen nog meer dwang en nog meer schade. Dat komt allemaal door hun valse gevoel voor moraal. 

Die mensen vinden dat we alle risico’s in het leven moeten mijden, om een door de politiek veroorzaakt probleem op te lossen. En dat we straks gered worden door een criminele organisatie onder de vlag van gezondheid: de pharmaceutische industrie. Ondertussen zijn politici, in samenwerking met de rijksten op deze wereld, nationaal en internationaal hun doelen er doorheen aan het stampen als een malle, zonder dat het volk daar ook maar iets over te zeggen heeft. De schijn van instemming komt via gevestigde media, die de voorgeschreven werkelijkheid eenzijdig  blijven projecteren in plaats van ons objectief van informatie te voorzien. Rara, ook deze sector is in corrupte handen, het is één groot theater, en mensen zien het niet. 

Mensen vergeten snel. Ze vergeten snel wat ze hadden, en als de situatie maar lang genoeg naar is dan is elk beetje vrijheid wat terug gegeven wordt welkom, ook als daar een voorwaarde aan vasthangt. En dat is de ondergang van onze vrije samenleving. Dit spelletje houdt niet meer op en zal alleen nog maar meer en beter gespeeld gaan worden. De enige remedie tegen wat er aan de hand is komt niet van de sector die enorm veel geld verdient over de rug van de zieke (en nu ook gezonde) mensen. De enige remedie is: Kappen! stop ermee…Stop met luisteren…Hou er gewoon mee op…  Red jezelf en daarmee de ander. Het is mooi geweest. 

Eén gedachte over “Sorry voor de waarheid

  1. Dat heb je aan het laffe volk te danken ik schaam mijn wel dat volk ik doet er niet aan mee want het is alleen leugens en bedrogen zo wordt hele gezinnen uit elkaar getrokken door die viespeuken en dat klootjes volk blijven er maar intrappen ze vergeten een ding dat Nederland zo kapot wordt gemaakt en dat kabinet die vinden dat alleen maar goed het is allemaal bangmakerij

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *