Nationale Jankdag

Nationale Jankdag

Het einde van het jaar vieren wij geheel tegen de natuur in op 31 december. Oorspronkelijk is het zo dat het jaar eigenlijk pas begint als de lente begint  (1 maart) en dus het vruchtbaarheids seizoen, maar goed dat even terzijde, ik vraag mij vooral steeds vaker af waarom wij nog steeds iets “vieren” op die datum. Als je je ogen een klein beetje open hebt namelijk…dan  kun je niet anders concluderen dat er jaar na jaar in rap tempo steeds meer van je vrijheid ontnomen is door mensen die “ergens last van hebben”.

Terwijl de meeste mensen klagen over dat er steeds meer immigranten ons land binnenkomen die “de boel zouden verzieken” voor “de Nederlander” kan ik alleen maar de conclusie trekken dat er iets totaal anders aan de hand is. Als er één groep is die vooral de sfeer in eigen land aan het verzieken is dan zijn het de autochtone nederlanders zelf wel. Het ene na het andere clubje mensen die ‘ergens last van hebben’ staat op en het patroon is altijd hetzelfde:

  • eerst gaan ze de media overspoelen met gejank over hetgeen waar ze last van hebben
  • vervolgens schijten ze hun bagger in zo’n grote hoeveelheid over degenen heen waar ze last van hebben dat je er niet meer omheen kan
  • dat wordt nog even lekker uitgesmeerd over alles waar ze het maar over uit kunnen smeren
  •  ze maken er een politieke kwestie van zodat bepaalde partijen potentiële stemmers kunnen vangen door er aandacht aan te geven.
  • er worden confrontaties uitgelokt waardoor het hoe dan ook een politieke kwestie wordt.
  • de overheid grijpt in en maakt er vrijheidsbeperkende wetgeving voor. 

Zo werkt ongeveer het stappenplan wat je kan volgen als je last hebt van je medemens, en waarvan de uitkomst altijd hetzelfde is: jouw vrijheid en de ander z’n vrijheid worden ernstig beperkt onder dwang, want wetgeving is dwang. Ik noem dit stappenplan dan ook een vorm van masochisme, omdat je niet alleen een ander beperkt in z’n vrijheid via de politiek, maar jezelf uiteindelijk ook. 

Wetgeving is niet persoonlijk, wetgeving landelijk. Als je zwaardere straffen eist voor iets waar je eigenlijk het fijne niet van weet en je komt zelf per ongeluk in de situatie terecht dat ook jij datgene moet doen wat je eerder veroordeelde, wordt ook jij volgens diezelfde zwaardere strafmaat gestraft. Iets waar menigeen geen rekening mee houdt. 

Nu gaat het hier niet perse over straf, het gaat hier vooral om de zogenaamde tolerantie die we in Nederland zouden hebben, wat overigens een mythe is uit een ver verleden, iets wat mensen vlak na de oorlog vooral hadden omdat men toen uit ervaring wist hoe beperkt je leven wordt als je niet vrij bent en niets meer mag. Dat er bij ons geen sprake is van een fysieke oorlog wil niet zeggen dat het vrede is, want dat is het verre van. Wij leven in een tijd van psychologische oorlogsvoering waarin mensen in groepen allerlei spelletjes spelen en trucjes uithalen om hun wil op te leggen aan andere mensen, via de overheid.

 Van last hebben van een open haard tot het last hebben van een bepaalde mening en van het last hebben van een liedje op vrijdagmiddag tot aan het last hebben van doodnormale woorden als “man en vrouw”. Het is allemaal te bespottelijk voor woorden wat mensen niet meer van elkaar kunnen verdragen en vooral wat groepen mensen tegenwoordig allemaal voor eisen hebben van een ander ‘om zich niet buitengesloten te voelen’. 

Het is een volledig doorgeslagen trend in deze tijd dat we met z’n allen eigenlijk alleen nog maar bezig zijn te benadrukken wat we allemaal niet kunnen verdragen van elkaar en wat we vinden dat een ander moet veranderen of waar een ander mee moet stoppen. Kortom: het is één groot jankland vol huilende kleuters geworden die de hele dag bezig zijn de meester te roepen om ergens wat aan te doen. En het dan gek vinden dat er mensen zijn die doordraaien of het dusdanig zat zijn dat ze uit pure machteloosheid en frustratie dingen doen die eigenlijk niet kunnen. Wat verwacht je in godsnaam dan? 

Ga voor jezelf maar eens na wat er de afgelopen jaren allemaal van je afgenomen is, wat voorheen heel normaal was en mensen gewoon tolereerden van elkaar. Veel daarvan is er niet meer en komt ook niet meer terug. Mensen zijn eraan gewend geraakt dat de overheid uiteindelijk wel ingrijpt, deels ook omdat de overheid via schaduw campagnes bepaalde zaken moedwillig  opstookt om wetgeving door te kunnen voeren maar feit blijft dat steeds meer mensen daar in trappen en er zelfs gebruik van maken als ze een ander maar de mond kunnen snoeren. 

“Leef en laat leven”, is veranderd in het “Leef zoals ik wil dat jij leeft”…  een ziekelijke ontwikkeling die ervoor zal zorgen dat samenhorigheid verder weg dan ooit is, en de maatregelen harder en harder worden, en de teugels strakker en strakker. En wie er nog steeds denk dat dat allemaal “de schuld van de buitenlanders is” die heeft z’n ogen in z’n reet zitten want de meeste van de  schreeuwers om hardere maatregelen, straffen, regels en wetgeving en de grootste azijnzeikers in dit land zijn mensen met een blanke huidskleur en in nederland geboren. 

Dat  is de grootste groep mensen die verdeeld over allerlei subcategorieën willen bepalen wat een ander vreet en zuipt, hoe een ander leeft, hoe een ander zich verplaatst, hoe een ander woont en zich warm houdt, hoe die z’n werk uitvoert, welke woorden die moet gebruiken enzovoorts enzovoorts.

Ik ben helemaal klaar met mensen die overal maar last van hebben. Waar  deze mensen nog het meest last van hebben is kritiek en directheid. En ondertussen hebben ze vooral een enorm gebrek aan incasseringsvermogen. Ik ben direct en zeg dingen direct zonder censuur, en dat stoort mensen heel erg want in sneeuwvlokjesland verwachten ze tegenwoordig vooral dat je met ieders gevoel rekening houdt

. Nou sorry hoor mensen, maar die pogingen ben ik mee gestopt. Over de meest belachelijke zaken voelen mensen zich tegenwoordig beledigt, en het is niet meer bij te houden. De tere zieltjes maatschappij, waar men wel respect van jou verwacht, maar het andersom niet kan hebben. Ik moet respect hebben voor mensen die vinden dat ik van alles niet mag, maar wel van alles moet, van alles niet meer mag zeggen maar wel van alles moet zeg, maar  andersom bestaat er geen respect voor iemands vrijheid … de ironie … 

31 december herdenk ik alle vrijheden die we verloren zijn het afgelopen jaar. Er valt niets te vieren meer hier. Tevens roep ik 1 januari uit tot nationale jankdag. De eerste dag van het afgesproken nieuwe jaar, dan kunnen mensen op die dag alvast de hele dag gaan janken over de zaken die ze andere mensen willen opleggen of afnemen het komende jaar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *