Misschien moeten we eens een beetje minder gaan doen.

Misschien moeten we eens een beetje minder gaan doen.

De laatste tijd wordt het nieuws en de discussie gedomineerd door hysterie omtrent dat  zorgvuldig uitgedachte ‘trigger-woord’ klimaatverandering. De vraag die steeds weer in mij opkomt in elke discussie die ik lees: waarom denken we toch dat we daar méér voor moeten doen, want mínder doen lijkt mij in veel breder opzicht een oplossing voor meerdere problemen. 

Vooropgesteld, ik geloof niet in mens gecreëerde klimaatverandering. Dat moge inmiddels duidelijk zijn. Ik geloof wel dat we ons lokale milieu vergiftigen en vernietigen want overal waar de mens in het huidige bewustzijn neerstrijkt maken we er een puinzooi van. 

Laten we dan eerst even kijken naar wat we anno 2019 nog steeds allemaal moeten. Ondanks dat we allang hadden kunnen zorgen dat we onze basisbehoeften zouden kunnen “kopen” op basis van het feit dat we bestaan, moeten we nog steeds onze dagen slijten met hoofdzakelijk nutteloze arbeid te verrichten om daar iets van fictieve(bedachte) waarde voor terug te krijgen om daar vervolgens die eerste behoeften van te kunnen kopen. 

Jouw lichaam bestaat uit energie, jouw lichaam is een grondstof. De enige echte realtime waarde die er bestaat is de energie waaruit jij bestaat. Dit alles vertegenwoordigt echte waarde omdat goud of olie uit zichzelf niets doen, het is de mens die er op wat voor manier dan ook waarde aan geeft, in de basis is het waardeloos. De mens echter is niet waardeloos omdat de mens in actie moet komen om te overleven en de mens zijn energie dus aan iets moet besteden om voort te kunnen leven, neem bijvoorbeeld voedsel verbouwen en voor drinkwater zorgen. 

Als je net zo stil blijft liggen als een klomp goud dat doet, dan ga je uiteindelijk dood en verdwijnt jouw energie en daarmee ook jij als grondstof. Het is dus vrij duidelijk dat wij realistische waarde hebben, energie die omgezet kan worden in een daad en dat elke andere grondstof op aarde alleen waarde heeft als we er om wat voor reden dan ook waarde aan geven. 

Nu gaan er al jaren allerlei theorieën de ronde over het nut van een basisinkomen.  Op zich is een basisinkomen iets wat voor heel veel mensen heel veel stress en leed zou oplossen. Het basisinkomen zoals men zich dat voorstelt is echter nog steeds gebaseerd op dezelfde gebakken lucht en fictieve waarde waar alles nu op gebaseerd is, en tevens kan een basisinkomen in die vorm alleen gerealiseerd worden door het via belastingen af te dwingen van mensen, en dat is een principe waar ik fel op tegen ben om dat belasting in de basis ordinaire roof is (roof van energie) en ze hiermee de macht gecentraliseerd houden bij een klein clubje mensen die hiervan betaald worden. 

Het kan dus volkomen anders. Als we er vanuit zouden gaan dat ieder mens in ieder geval de waarde vertegenwoordigd die hij nodig heeft voor de basisbehoeften zoals eten drinken en onderdak, dan kan men vanaf daar zélf bepalen zonder stress wat hij of zij met z’n leven gaat doen. Wil je meer, dan  ga je meer doen en wil je dat niet dan hoeft dat ook niet. 

 De tijd die je nu kunstmatig besteed aan werken voor je eerste levensbehoeften neemt vrijwel alle tijd in beslag om daarnaast nog dingen te kunnen doen die daadwerkelijk direct nuttig zijn zoals anderen helpen, voor naaste zorgen, een (gezamenlijke) groentetuin te onderhouden, er voor je kinderen te zijn, in het algemeen iets te betekenen voor de samenleving etc etc.  

Als we het systeem zouden transformeren van een  egoïstische maatschappij onder invloed van grote overheid waar alles kunstmatig is en van bovenaf geregeld wordt, naar daadwerkelijke Samen-Leving in samenwerking waarin tevens doodsoorzaak nummer één vrijwel volledig uitgebannen kan worden (stress), dan lossen we daarmee tevens een groot deel van problemen die nu als argument voor “klimaatverandering door de mens” worden gebruikt. Daarnaast zullen veel minder mensen als gevolg van stress zorg nodig hebben. 

Als de overheid in plaats van steeds meer uit te breiden vanaf nu steeds meer zou inkrimpen dan zouden alle nutteloze ambtenaren functies niet betaald hoeven worden van ‘onder bedreiging geroofd geld’ van werkende mensen(belasting)  want die mensen zouden in een ander systeem hun eerste levensbehoeften al veiliggesteld hebben puur omdat ze bestaan en daar dus ook gewoon recht op hebben omdat zij waarde vertegenwoordigen. 

Als we alle banen eens zouden wegdenken die nu alleen maar bestaan omdat mensen kunstmatig in de problemen zitten (schulden), of banen die bestaan door de extreme wet- en regelgeving cultuur waar we inzitten,  enzovoorts (je kunt zelf ongeveer bedenken wat er nog meer bestaat aan nutteloze kunstmatig in stand gehouden banen) zijn in principe honderdduizenden tot miljoenen mensen plotsklaps werkloos. We zien op dit moment werkloos als iets verschrikkelijks maar het zou juist ontzettend gunstig zijn als er zoveel mogelijk mensen werkloos zouden  zijn, het vergt alleen even een omschakeling in het denkpatroon waar we nu in moeten denken. 

Stel je voor dat je zelf zoveel mogelijk voor je zorgbehoevende ouders zou kunnen zorgen omdat je je tijd niet kwijt ben aan iets doen voor je eerste levensbehoeften, in plaats van ze te plaatsen in door de Staat gesubsidieerde verzorgingstehuizen die alleen het hoognodige voor jouw ouders doen. Hebben jouw ouders niet ook een groot deel van jouw leven voor jou gezorgd? 

Wat nu als je zelf voor je kinderen zou zorgen in plaats van ze het grootste deel van de dag bij vreemden achter te laten omdat jij bezig bent met iets wat niet zou hoeven. Zou je dat ook niet gewoon veel prettiger vinden, en zou dat voor jou en je kind en de band tussen jullie ook niet veel beter zijn?  

Zou je in je eigen leven op dit moment kunnen bedenken hoeveel stress en zorgen er van je af zullen vallen als in ieder geval de basis onvoorwaardelijk gedekt is. Zou je daar niet een veel beter, vrolijker, positiever, leuker, gezelliger, mooier en vredelievender mens van worden? Zou jij dan de tijd hebben om andere mensen een plezier te kunnen doen, of zou jij je dan willen inzetten voor mensen die hulp op wat voor manier dan ook nodig hebben? 

Natuurlijk zullen dit soort ideeën altijd direct verworpen worden door de zogenaamde “gestudeerde slimme mensen” die van simpele dingen hele moeilijke ingewikkelde dingen maken. Die mensen denken namelijk allemaal vanuit een egoïstisch oogpunt waar ze zelf de meeste baat bij hebben, de meeste hebben hun schaapjes dankzij dit systeem op het droge en zullen direct voelen dat er aan hun stoelpoten gezaagd gaat worden als alternatieve ‘menselijkere systemen’ om de hoek komen kijken. 

Mensen die wel varen bij dit systeem van gecentraliseerde machten die zich steeds verder uitbreiden en steeds meer grip krijgen op het privéleven van mensen die hoef je niet te gaan vragen of een andere manier misschien wat gunstiger is voor ieder mens, en of een andere manier misschien wat meer levensvreugde terug brengt bij de mensen, en mensen dan misschien ook wel heel erg gestimuleerd worden om vanuit vrijheid wat goeds te doen voor de samenleving. Als je vooral aan het overleven bent heb je voor dat soort dingen uiteraard geen tijd of zin meer, we worden allemaal gedwongen tot egoïsme want zo zijn we makkelijker te besturen door de macht. 

Als er minder mensen tegelijkertijd onderweg hoeven om voor hun eerste levensbehoeften te werken, zal het werk wat er overblijft en wel degelijk nut heeft beter verdeeld kunnen worden. Minder mensen gedwongen onderweg betekent logischerwijs minder auto’s op de weg. Tegelijkertijd is het ook zo dat wanneer mensen weer meer tijd overhouden, ze de rust en de tijd hebben om wat vaker de fiets te pakken of te wandelen in plaats van de auto overal in hun haast voor te gebruiken. Daarnaast hebben mensen ook weer meer tijd om rustig de tijd te nemen voor het koken, waardoor ‘gemakkelijke snelle  maaltijden’ minder snel gepakt zullen worden wat uiteindelijk weer zal leiden naar minder verspilling en minder voorverpakken van voedsel. 

Er is zoveel meer mogelijk als mensen wat meer rust in hun leven terug zouden krijgen, en eigenlijk zal dat de hele samenleving een stuk positiever en minder stressvol maken. Minder stress betekent een betere gezondheid en minder mensen zullen grijpen naar extreme middelen om een beetje kunstmatig plezier terug te krijgen in een uitzichtloos bestaan. Als je elke dag alleen maar aan het overleven bent in een dicht gereguleerde openlucht gevangenis wat ons land nu is, wordt je situatie uitzichtloos… wat is het doel nog van iemand die alleen werkt om te kunnen blijven bestaan? Dit is precies het stukje wat de mensen die dankzij dit destructieve systeem er warmpjes bij zitten zich nooit zullen kunnen voorstellen. 

Als je blijft denken dat een betere toekomst voor ons allemaal mogelijk is via de machten die de wereld nu besturen, dan heb je het goed mis. Wie in de politiek zit zit gebakken, die hebben geen baat bij een daadwerkelijk beter en eerlijker systeem. Grote gesubsidieerde coöperaties en multinationals hebben dat ook  niet, en iedereen in de financiële sector heeft dat ook niet. Dus je kunt nagaan waar je tegenop moet boksen met z’n allen. 

Uiteindelijk begint verandering in onszelf en hoeven we die niet bij politici of andere machten af te gaan dwingen.  Ik hoop dan ook dat mensen die dit verhaal lezen er echt even bij durven stilstaan waarom we al deze kunstmatige bagger nog in stand houden terwijl we elke dag weer kunnen zien hoeveel mensen hier aan kapot gaan, hoeveel onnodig leed we hiermee veroorzaken en hoeveel onnodige schade aanrichten aan de natuur.

 Een vrijer bestaan is aan alle kanten de oplossing, waarom denken we dan nog met z’n allen dat een juist minder vrij bestaan ons zal redden, en dat de oplossing bij de machthebbers gezocht moet worden. Die machthebbers die juist alles kunstmatig in stand houden en stukje bij beetje erger maken.

 Of je nu wel of niet gelooft in klimaatverandering door de mens, als je durft te snappen wat ik hier zeg snap je ook dat iedereen hier wat aan heeft. In plaats van oplossingen te eisen van machthebbers om ons verder de slavernij in drukken met maatregelen waardoor je dus meer druk op mensen gaat leggen en daarmee een domino effect aan extra problemen gaat creëren… zou de oplossing toch echt ergens anders gezocht moeten worden. 

Misschien moeten we eens een andere richting op gaan denken. Misschien ligt de oplossing toch echt wel buiten de gebaande paden, en misschien moeten we machthebbers eens gaan zien als machthebbers in plaats van als “de oplossers”. De machthebbers hebben geen baat bij échte oplossingen want juist door de problemen zijn het macht-hebbers, oplossingen laten macht vervagen en dat zullen ze nooit toestaan. 

Misschien moeten we gewoon eens een beetje meer nadenken, en een beetje minder gaan doen. 

Eén gedachte over “Misschien moeten we eens een beetje minder gaan doen.

  1. Precies terug naar de basis maar dan net wat luxueuzer met alle opties “extra” van dien…

    maar ik vrees dat hetgeen eraan onbreekt om volwassenheid ook echt te realiseren…
    waarbij men terug tot de basis meteen verward met het andere uiterste (het primitieve gedeelte dus)

    Hedendaags is een volwassenen zo iemand die halve dagen op zen smartphone in vorm van een bezigheidstherapie vaak van huis is en veel aanwezig is als loondienst staats medewerkertje…😶
    die zelfde volwassenheid die nog liever een goedkope kleuter inhuurt wanneer het zelf van huis gaat!

    Men zit muurvast in het systeem vastgeroest zonder enig besef in deze omgekeerde wereld het is zo ver gevorderd dat men de waarheid alleen bevat als het wordt voorgekauwd!

    Het ligt aan het collectieve niveau wat zich op de achtergrond van alles laat aanbevelen…politiek is in de minderheid maar het betreft wel hun verstandigheid waar men geen kaas van wil eten of krijgt gegeten,ze vinden het wel welletjes en het verstaat geen gebrek aan beter tot de ander als enigste originaliteit!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *