Hoe hard kan jij geraakt worden?

Hoe hard kan jij geraakt worden?

De officiële definitie van ‘een cliché’ is:

 “een afgezaagde uitdrukking die door het vele gebruik ervan z’n kracht heeft verloren”.  Mensen roepen al gauw dat iets ‘een cliché’ is, omdat ze daardoor niet stil hoeven staan bij het feit dat ze niet doen wat ze eigenlijk zouden moeten- of willen doen. 

Iedereen bezit de kracht om de controle te grijpen over de gedachte. De gedachte is niet jij,  jij bent observeerder van die gedachte. Dit hoef je niet van mij aan te nemen, je kunt jezelf dit bewijzen door nu aan een appel te denken en er vervolgens bij stil te staan dat je aan die appel denkt. Als jij je gedachte zou zijn dan zou je ze niet kunnen observeren. 

Je kunt van die appel ook een peer maken, dat doe jij dan, en niet je gedachte. De eerste gedachte die nu in je hoofd opkomt, dat gaat vanzelf, dat komt ergens vandaan. Misschien doe JIJ dat onbewust, maar misschien doen je gedachten dat wel zelf of je vangt iets op uit het universum, één ding is in ieder geval zeker: JIJ kan de controle grijpen. 

Het eerste wat je jezelf eens moet gaan afvragen is: ben jij een toevallige verzameling van chemische processen in het brein die willekeurig ontstaan en weer verdwijnen of in elkaar overlopen. Of ben jij datgene wat die processen in brein aanstuurt? Denk daar even rustig over na. 

Als je inmiddels een keuze gemaakt heb in wat je bent, ga ik ervan uit dat je niet gekozen hebt voor die toevallige verzameling van chemische processen. Je zou jezelf namelijk tekort doen, en dat vind ik verder niet erg maar dan ga je de rest van mijn verhaal niet snappen maar direct verwerpen. Ik waarschuw maar alvast…dat zou ontzettend jammer zijn, zeker als je op dit moment in de put zit en geen uitwegen ziet. 

De klappen die het leven je geeft doen pijn, daar kan iedereen over meepraten. Klappen krijgen is niet leuk maar iedereen krijgt ze. De een kan er beter tegen als de ander, hoe komt dit vraag je je af, hoe komt het dat de een de klappen beter handelt dan de ander. Over het algemeen is het een kwestie van mindset. Veel mensen met de juiste mindset  hebben niet eens door dat ze blijkbaar de juiste mindset hebben om meer klappen te kunnen weerstaan, en sommige mensen hebben dat juist heel goed door, de grote minderheid zullen we maar zeggen. 

Veruit de meeste mensen echter hebben het niet door, die blijven hangen in een zelfdestructieve mindset omdat ze geen flauw idee hebben hoe ze daaruit moeten komen. Medicatie beïnvloed die chemische processen, maar medicatie doet uiteindelijk meer kwaad dan goed. Medicatie neemt het proces over wat JIJ normaal gesproken onder controle kan krijgen, als je de juiste handvatten krijgt. Alles wat je buiten jezelf neemt om de controle te krijgen over die processen, in welke vorm dan ook, is tijdelijk en destructief, het drukt JOU weg. Het wordt dus tijd om te gaan leren hoe je de controle weer krijgt over jezelf en je brein, het wordt tijd om weer JIJ te worden. 

Het is dus belangrijk om eerst te weten dat je geen ‘toevalligheidje’ bent. Jij bent bewustzijn net als dat iedereen dat is.  De wereld die om ons heen gebouwd is is aan alle kanten kunstmatig. Je loopt de hele dag tegen obstakels aan die iets met je doen, en van het meeste ben jij je helemaal niet bewust. 

Alles wat ons maatschappelijk is aangeleerd als “normaal” is niet normaal. Je kunt dus stellen dat mensen die maatschappelijk “succesvol zijn” in dát “normaal” het verste van hun ware ik afstaan. Vanuit dat bewustzijn kijken zij neer op mensen die niet “succesvol” in dát “normaal” zijn, en dat is exact wat er fout gaat in onze samenleving. 

Clichés brengen je even terug in de werkelijkheid, de werkelijkheid echter is niet waar we geacht worden te leven, daarom noemen we het clichés… we moeten leven in kunstmatigheid. Net als dat kunstmatige voeding niet gezond is voor  het lichaam, is een kunstmatige omgeving niet goed voor de geest. Het lichaam houdt het ontiegelijk lang vol om kunstmatige rotzooi te verwerken en het beetje goed wat erin zit dan maar te gebruiken, het slechte maakt ondertussen wel heel veel schade. Voor de geest en de kunstmatige wereld is dit niet anders. 

Iemand die veel geld verdient met iets wat eigenlijk in essentie helemaal niets goeds doet maar vanuit de kunstmatige wereld wel als “goed” of “zinvol” gezien wordt omdat het een ander kunstmatig ‘iets’ in stand houdt of versterkt, is nog steeds niet écht goed bezig maar we doen alsof dat wel zo is. Ons is geleerd dat we het doel van het leven  in het kunstmatige moeten zoeken, en het is niet gek dat daarom de meeste mensen ergens in hun leven vastlopen en het (tijdelijk) niet meer zien zitten. 

Ieder mens is verschillend, dat is geen cliché maar waarheid. Toch wordt ieder mens geacht kunstmatig wel in hetzelfde patroon mee te draaien. Dat patroon is kunstmatig. Van oorsprong hoeven wij eigenlijk maar een paar dingen te doen: eten drinken en slapen. Dat is de absolute basis om in leven te blijven. In de moderne tijd zou dat over de gehele wereld geen enkel probleem meer moeten zijn, en toch is dit het wel, en hoe je dat ook wil wenden of keren… dat probleem is kunstmatig. 

Om uit de put te komen zul je je als allereerste moeten gaan realiseren dat je moet opboksen tegen ‘kunstmatigheid’. Dit is niet makkelijk want iedereen om je heen is kunstmatig bezig, en hebben meestal niet door dat het kunstmatig is omdat dat ‘het normaal’ is. Je moet je depressie of andere psychische problemen gaan zien als symptoom van het leven in een kunstmatige wereld, want dán pas heb je de oorzaak te pakken. 

Voorbeeld: iedereen wordt voorgehouden dat hard werken en goed je best doen ervoor gaat zorgen dat je gelukkig wordt. Veel geld verdienen is het doel, want dán wordt je gelukkig. Kunstmatig geluk… tijdelijk. De realiteit is 180 graden andersom, degenen die daadwerkelijk hard werken en goed hun best doen hebben een 50/50 kans op dat kunstmatige geluk, omdat het meeste afhankelijk is van de grillen van de heersers op aarde. Het is onmogelijk dat ooit IEDEREEN rijk in geld zal zijn, want dan zal niemand rijk zijn. Het is altijd een competitie die nooit zal ophouden en uiteindelijk destructief voor iedereen is. 

Het is dus geen cliché dat geld niet gelukkig maakt want het is de waarheid. Geld maakt het leven makkelijker en dat moet iedereen toch eigenlijk heel gek vinden, geld is geen eten of drinken en als je met koffers vol geld op een onbewoond eiland zou zitten overleef je het toch echt niet. Je hebt dus niets aan geld, en toch in deze kunstmatige wereld heb je het nodig om zo fijn mogelijk te kunnen leven. 

Pas wanneer we gaan stoppen met kunstmatig denken, gaan de poorten open naar een volledig bewustzijn. Op dit moment precies: nu, kun je gelukkig zijn. Hoeveel weinig geld je ook hebt, hoeveel ellende je ook draagt. Geluk is namelijk een mindset, iets wat je zelf in de hand hebt. Als je nu aan iets leuks denkt zorgen de chemische processen in je brein voor een fijn gevoel in je lichaam, als je nu aan iets verdrietigs denkt zorgen de chemische processen in het brein voor een vervelend gevoel. Jij creëert dat, dus JIJ kan dat blijkbaar creëren. 

Mensen die om wat voor reden dan ook niet meekomen met de rest, zijn niet ‘minder’ of ‘luier’ of ‘slechter’. Omdat deze wereld niet in lijn is met onze ware aard, kunnen slechts enkelen “succesvol” worden in deze kunstmatigheid. Als je gaat inzien dat dat “succes” alleen gebaseerd is op kunstmatigheid en ook zeer persoonlijk is, (omdat wat voor de een succes is, voor de ander geen succes hoeft te zijn) krijg je meer rust in je hoofd. Jij kan succesvol zijn in alles wat je maar wil, maar als je dingen wil die niet kunnen dan zul je nooit succes hebben. 

De kunstmatige wereld heeft maar voor een bepaald aantal mensen met specifieke eigenschappen plek voor dát succes wat iedereen denkt te kunnen krijgen. Als jij die eigenschappen niet bezit, kom je nooit bij dat kunstmatige succes wat we collectief als succes zien.  

Ieder mens hoort zichzelf in pure vorm te kunnen zijn, en exact dát te kunnen doen waar diegene toe in staat is binnen die pure vorm, en dat hoort maatschappelijk als succesvol gezien te worden. Als we van jongs af aan zouden leren dat succes datgene is wat jij binnen jouw kunnen kan bereiken zonder dat daar een prijskaartje of een status aan hangt wat zegt of dat succes is of niet, dan zouden we al een hele andere kijk op succes hebben en zouden veel mensen niet vastlopen in het leven omdat ze voortdurend het gevoel hebben dat ze falen omdat ze niet in een villa wonen of een Mercedes-AMG voor de deur hebben staan. 

Status is iets onnatuurlijks. Status is kunstmatig. Als je naar politici kijkt denken wij met z’n allen dat die mensen een bepaalde status hebben omdat ze zeggen dingen voor ons te doen. De werkelijkheid is juist politiek en het geloof daarin alles wat slecht is in stand houd. 

Anno 2019 had er een wereld gecreëerd kunnen zijn waarin iedereen een fijn rustig leven kan leven, waarin niet iedereen zich kapot zou hoeven werken aangezien het meeste werk op dit moment nutteloos werk is. Kunstmatig gecreëerde bezigheden die er alleen maar zijn omdat wij gedwongen worden te leven zoals anderen “boven ons” willen dat wij leven. 

Eten, drinken, huisvesting en plezier, dat is een basis die we allang volledig gratis zonder voorwaarden hadden kunnen creëren. In plaats daarvan worden we van peuter af aan gedrilt om status na te jagen, om als we groot zijn iets kunstmatigs te gaan “verdienen”. Een beloning te ontvangen voor iets wat je eigenlijk niet had hoeven doen, en alleen moet omdat dat kunstmatig in stand gehouden wordt… eten, drinken en onderdak moet je in dit leven “verdienen”, en een aantal mensen die verre van hun echte “ik” af staan, die bepalen dat voor je. 

Vind je het al gek dat je denkt dat je gek bent? Je bent niet gek hoor, en je bent psychisch ook prima in orde. Juist mensen met “ psychische problemen” moeten zich gelukkig prijzen, want wat er werkelijk gebeurt is dat de echte JIJ je verteld dat er iets niet klopt. En JIJ hebt daar gelijk in, want er klopt ook iets gigantisch niet. Vanaf dit moment is het belangrijk dat je je gaat beseffen dat je lichaam en geest je iets willen vertellen, en als je daar naar gaat luisteren dan wordt je helemaal jezelf… en JIJ bent echt, dus dit is je kans. 

Al die klappen zijn nodig om door te kunnen gaan, niet ‘door gaan’ in de zin van ‘je kop in het zand steken’ maar doorgaan in de zin van: ‘tot je ware zelf te komen’. Als iedereen die zich niet succesvol voelt en met zichzelf worstelt, met elkaar de krachten zouden bundelen dan zouden het kleine clubje kunstmatig succesvolle mensen, de mensen met de macht, volledig buitenspel gezet kunnen worden zodat we op een hele andere manier kunnen gaan samen-leven. 

Wat we nu aan het doen zijn heeft niets met samen-leven te maken. We zijn allemaal op weg naar iets wat niet echt bestaat, iets kunstmatigs. De meeste mensen komen daar pas op het einde van hun leven achter, waarom? omdat dat het moment is dat we ons pas gaan realiseren wat echte waarde is, en wat leven is… en nee dat is geen cliché

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *