Het is jouw schuld

Het is jouw schuld


Het is zaterdag  1 februari. Opnieuw een schietpartij in Apeldoorn, dezelfde dag dat een medewerkster van een juwelier in het centrum gewond raakt door een mes bij een overval. Ik ga weer even door de reacties onder de nieuwsberichten op social media en zie de ene na de andere ‘copy/paste reactie’ van mensen die logischerwijs aangedaan zijn door emotie maar niet bepaald nadenken over wat ze eigenlijk zeggen met hun reactie.


Overval juwelier
Schietpartij Mheenpark
Steekpartij chinees

Meestal kun je onder nieuwsberichten waarin slachtoffers vallen door geweld of andere sensatie van te voren al raden wat er geroepen gaat worden. ‘Meer toezicht” “meer politie op straat” “harder optreden” “dat krijg je van al die marokkanen / vluchtelingen / kans parels ” of iets in die richting. Ieder bericht weer zijn vooral dit de reacties die je ziet zonder dat er daadwerkelijk iets bekend is over de dader of het motief. Laat staan of het artikel wel klopt (er wordt nogal eens wat uit verband gerukt) Alles komt vanuit een onderbuikgevoel zonder filter overladen door emotie en iedereen denkt te weten wat het probleem is van het toenemende geweld in dit land. Grof gezegd zijn er twee zaken die ons ingeprent zijn: niet-nederlanders (mensen met een andere afkomst) en te weinig politie zijn de oorzaken en daarmee basta. Dat betekent gelijk dat er maar 2 oplossingen kunnen zijn: iedereen die er niet nederlands uitziet eruit gooien of meer politie op straat en iedereen harder aanpakken. Probleem opgelost..,toch? 

Goed, dat ik daar een totaal andere mening over heb is voor degenen die mijn blogs vaker lezen wel duidelijk inmiddels. Ik wil dan ook niet beweren dat ik wél weet hoe het precies zit en dat verder iedereen uit z’n nek lult, nee  ik heb er vooral een andere kijk op omdat ik lang nadenk over dit soort zaken en persoonlijke ervaringen uit het verleden en heden uit de realiteit meeneem in dat gedachten proces waarbij ik vooral probeer te voorkomen vanuit vooroordelen en stereotypen te denken maar daadwerkelijk zoek naar een oorzaak zonder vast te lopen in de symptomen. Misschien moet ik dat wat beter uitleggen want als ik die zin terug lees denk ik bij mezelf “niemand snapt nu een klote van wat je zegt”. Oke…komt die dan…

De samenleving bestaat uit “niveaus”. Ik noem het even niveaus omdat dat makkelijk te begrijpen is voor iedereen. Grofweg zijn er in mijn optiek 4 niveaus, en ja die lopen ook nog wel eens door elkaar heen, en ik heb er ook een hekel aan te categoriseren (dat is namelijk het probleem)   maar om het even heel duidelijk te schetsen wat ik bedoel moet je even generaliseren. Arm – Midden – Rijk – Autoriteit. Als ik het zo even categoriseer dan moet dat voor iedereen helder zijn. Ik heb namelijk gemerkt sinds ik veel schrijf over allerlei zaken dat mensen vooral kijken naar wat ze denken dat je zegt, in plaats van te kijken naar wat je nou echt zegt.

 Als ik het over mezelf heb dan heb ik in alle niveaus gezeten behalve die van autoriteit. Ik groeide op in ‘Midden” kwam vervolgens in “Rijk” terecht en zit nu in “Arm”.  Ik ben altijd wel iemand met een uitgesproken mening geweest over van alles en nog wat, maar tot voor een aantal jaar terug was dat vooral een mening aangepast op het niveau waar ik mij begaf. Wat ik daarmee bedoel is dat mensen hun wereldbeeld vooral vaststellen vanuit het niveau waar ze leven. Als jij omgeven bent met “Rijke” mensen heb jij hele andere problemen waar je mee worstelt en waar je andere  mensen uit dat niveau mee ziet worstelen, dan dat je hebt wanneer je in het “Midden”of het “Arme” niveau zit. Dat is natuurlijk volkomen logisch, maar wat mensen dan als eerste vergeten bij het vormen en uiten van een mening is om even “uit je niveau te stappen” en daarmee objectief te kijken naar hetgeen waar je je mening over vormt. 

De categorie autoriteit is het niveau waar mensen van denken dat er het meest objectief gekeken wordt, maar ik durf te zeggen dat daar juist het minst objectief gekeken wordt. Autoriteit bestaat vooral uit het afdwingen daarvan en het volgen van orders. Het stukje menselijkheid en vaak ook logica ontbreekt daar wat mij betreft behoorlijk. Natuurlijk is dat ook logisch omdat in dit niveau alles strak geregeld moet zijn anders krijg je willekeur en dat kan niet. Maar ik ben iemand die steeds meer in gaat zien dat autoriteit vooral een geloof is en dat het principe ook voortdurend balanceert op het randje van gevaarlijk. Vooral in tijden dat mensen steeds minder goed nadenken omdat de hoeveelheid informatie die op hen afkomt niet ook net zo snel te verwerken is, ga je zien dat autoriteit steeds gevaarlijkere vormen aanneemt. Gevaarlijk als in totalitair. Mensen uit alle niveaus gaan zich vastklampen aan dat niveau van Autoriteit omdat dat niveau ons veiligheid belooft, en veiligheid is wat iedereen voortdurend zoekt. Nu zijn het vooral de “Midden en Rijke” niveaus die dit doen, maar ondertussen hebben zij er geen flauw besef van dat zij tevens voor een groot deel verantwoordelijk zijn voor die groeiende onveiligheid. Hoe dat zit ga je pas realiseren als je het zelf meemaakt namelijk.

Op het moment dat je door wat voor reden dan ook in een financieel slechte positie raakt kom je in het ‘Arme niveau’, dan gaat er op een gegeven moment een ander deel van de hersenen domineren. Het overlevingsmechanisme, het reptielenbrein. De taak van het reptielenbrein is jou in leven houden. De basis, overleven dus. Overleven is wat we eigenlijk allemaal elke dag aan het doen zijn, alleen in de midden en rijke niveaus heeft dat een andere lading dan in het arme niveau. In het arme niveau ben je zowel geestelijk als lichamelijk écht alleen maar letterlijk aan het overleven en is dat ook het enige wat je leven beheerst. Er is weinig ruimte voor nadenken over of iets goed of fout is, dat verdwijnt naar de achtergrond. Je hebt namelijk weinig keus als je in grote problemen zit met bijvoorbeeld de dreiging je huis of je spullen kwijt te raken terwijl je ondertussen bestookt wordt door brieven – emailtjes- telefoontjes – bezoekjes van vreemde mensen met macht die iets van je eisen. Je bent in constante staat van stress en om dat te onderdrukken zoek je maar naar 2 dingen: oplossingen en afleiding. Die oplossingen die je kan vinden zijn allemaal tijdelijk en dat weet je, en daarom is daar de afleiding waar je in vlucht omdat je niet anders kan dan dat. Drank, of drugs, of eten,  of series kijken, wat het ook is wat afleiding brengt, je raakt eraan “verslaafd”. Mensen noemen het ook wel ‘de kop in het zand steken’ maar dat is het niet, het is je kop langzaam verliezen.

De mensen om je heen die in de andere niveaus leven die zie je vooral een soort van beschuldigend doen richting jou. Ze zeggen het niet met zoveel woorden maar ergens sluimert het wel. In het Nederlands hebben we ook maar één woord voor schuld. Schuld is schuld, en ook al is het niet perse jouw schuld, het klinkt wel als jouw schuld. In het engels heb je Debt en Guilt. Debt is een geldschuld en Guilt is iets wat jou te verwijten valt. Schulden zijn niet altijd iemand te verwijten maar klinkt wel zo. Meestal is het zo als je mensen spreekt over schulden dat de eerste schuld hun eigen “schuld” is door omstandigheden, maar de berg met ellende die daaruit voortvloeit is hun schuld niet meer. Toch behandeld iedereen je wel alsof dat wel zo is,  en dat breekt mensen uiteindelijk mentaal. 

De samenleving is de laatste jaren in hard tempo veranderd. Waarin het veranderd is ben niet helemaal zeker van, wat ik wel weet is dat mensen alleen nog over symptomen praten en niet over oorzaken, laat staan over de juiste oorzaken. Wij kweken namelijk met z’n allen meer misdaad en criminaliteit. Wij kweken monsters, bijvoorbeeld omdat wij uitzichtloze situaties kweken en mensen in uitzichtloze situaties alleen maar verder naar beneden trappen in plaats een helpende hand uit te steken. Ik geef niet alleen het beleid van een regering daar de schuld van, ik geef alle mensen daar de schuld van. Als je overal mensen stront naar elkaar ziet gooien, dan komt nou eenmaal alles onder de stront te zitten. En mensen die alles negeren zijn net zo schuldig als de mensen die lopen te gooien. 

Dan de jeugd, dat is een groot probleem aan het worden. Jonge vooral jongens die met wapens rondlopen alsof het de normaalste zaak van de wereld is omdat een “gangmentaliteit” het nieuwe normaal is. Gangs, iets wat via allerlei social media ook nog eens gevoed wordt omdat het een nieuw soort spanning geeft. En het zijn echt niet alleen maar kinderen van ouders met een andere afkomst. Er lopen ook gewoon “superhollandse kaaskoppen” tussen, ook dit is weer een grote misvatting. En hoe denk je dat dit komt? Is het een “cultuurprobleem”? Denk je dat werkelijk? Laten we even verder denken dan alleen dat kortzichtige.

De maatschappij wordt door “social justice warriors” (ook wel “extreem links” genoemd) steeds meer verdeeld in groepen. Identiteitspolitiek is het bedrijven van politiek vanuit de sociale identiteit van een bepaalde groep en hun gedeelde ervaring van maatschappelijk onrecht. Dit principe lijkt heel sociaal maar zorgt dus uiteindelijk voor het tegenovergestelde als waar ze voor strijden. Social Justice Warriors (SJW’s) willen alles en iedereen gelijk trekken. Dat lijkt een fantastisch doel alleen hoe meer dit gepusht wordt hoe verder mensen uit elkaar gedreven worden. Ik heb al eens eerder uitgelegd dat er een verschil is in gelijkheid in uitkomst en gelijkheid in kansen. Als iedereen dezelfde kansen krijgt betekent dat niet dat de uitkomst voor iedereen hetzelfde is. Dat komt dus simpelweg omdat mensen verschillend zijn. Mensen zijn allemaal gelijk, maar wel verschillend, en als je dus mensen gelijk wil trekken bij de eindstreep (de uitkomst) dan zul je degene die wat harder kunnen lopen af moeten remmen, dat betekent dat je mensen in het uiterste geval zult moeten onderdrukken. Wat gebeurt gebeurt er als je mensen moet onderdrukken? Dan creëer je dus vanzelf wrijving tussen mensen omdat ook dat niet eerlijk is. 

In het grote geheel in deze samenleving zie je ook duidelijk dat er met man en macht aan gewerkt wordt om alles en iedereen in rap tempo te labelen, te categoriseren en via allerlei onderdrukkende maatregelen (door vrijheid te beperken) “gelijk te trekken”. We spreken dan ook bijna niet meer van individuen, we gaan nu alleen nog voor het groepsbelang. De groep is belangrijk, dus we delen mensen eerst in groepen en gaan vervolgens de groepen vergelijken om te kijken welke groep er achtergesteld wordt, vervolgens krijgt deze groep voorrang en extra aandacht en andere groepen worden teruggefloten of moeten gedwongen een pas op de plaats maken of veranderen. Het grote probleem van het groepsdenken echter is dat mensen dus gedwongen worden zich te conformeren aan een groep waardoor je als vanzelf groepen krijgt die in opstand komen. Wat geven we onze kinderen nu eigenlijk onbewust mee door dit te doen? Een groepsmentaliteit, sluit je aan bij een groep want een groep is belangrijker dan een individu. Wat gebeurt er dan vervolgens met kinderen die buiten de boot vallen of lastiger mee kunnen komen of opgroeien in gezinnen waar de ouders worstelen met problemen die zo’n maatschappij van groepsdenken creëert? Die sluiten zich aan bij een gang en laten zich opvoeden door de groep. Klinkt dat niet allemaal veel logischer dan “het is de schuld van de buitenlanders” en dergelijke verwijten?

Natuurlijk ga ik niet ontkennen dat teveel mensen uit verschillende culturen bij elkaar proppen problemen op kan leveren, en ga ik ook niet ontkennen dat er een probleem aan het ontstaan is met immigranten die overigens ook in uitzichtloze situaties terecht komen hier in dit al overvolle Nederland. Ik probeer alleen steeds om in de huid te kruipen van bijvoorbeeld degene die problemen veroorzaakt maar ook van degene die last heeft van de problemen. Als mensen eens zouden leren om te begrijpen waarom een ander doet wat hij doet, dan zou er veel meer nuance zijn in de discussie en kom je veel dichter tot elkaar en tot misschien wel een oplossing. Mensen laten zich volledig indoctrineren door media, films, series, school en vooral ook de overheid waardoor we denken dat we iets weten en dat we iets snappen maar we snappen en weten het in de werkelijkheid helemaal niet. We doen aannames op basis van voorgekauwde templates van  stereotypen en vooroordelen die allemaal bedacht zijn om je een bepaalde gewenste richting op te laten denken. 

Neem bijvoorbeeld drugsdealers. Het woord drugsdealer is een ontzettend beladen woord, mensen denken gelijk aan een gevaarlijke crimineel, maar ik ken er nogal wat en het grote merendeel van deze mensen zijn gewoon hele normale jongens die zich verder gewoon fatsoenlijk gedragen. Juist willen ze niet opvallen en mensen die het niet weten wie het zijn die zullen deze jongens (en dames) als ze ze op straat tegenkomen nooit herkennen als een drugsdealer. Het zijn vooroordelen. De meeste drugsdealers zijn geen meedogenloze criminelen en het zijn niet die gasten die in die auto’s op parkeerplaatsen zitten die daadwerkelijk echt gevaarlijk zijn. Een bankier met stropdas is vele malen gevaarlijker en crimineler, maakt ook veel meer slachtoffers, as we speak worden mensen erin gelegd en besodemieterd voor het leven en niemand hoor je daarover. 

 De problemen in de drugswereld ontstaan dan ook in eerste instantie omdat drugs illegaal is, dat maakt het dat het een verdienmodel wordt, ook hier schrijf ik vaker over. Als drugs vrij zou zijn van regels, zou je echt niet meer gebruikers krijgen en zeker niet als je inzet op voorlichting.  Wat er zal gebeuren is dat het stiekeme eraf gaat en belangen ineens wegvallen. Men hoeft niet meer bang te zijn voor allerlei straffen en niet meer stiekem te doen waardoor drugs direct al minder waard worden. Het hoeft niet meer stiekem op kamertjes gemaakt te worden, het afval kan netjes naar de stort gebracht worden zonder problemen etcetera. Nu moet alles stiekem en mag niemand erachter komen dat je je  daarmee bezig houdt want dat kost je je vrijheid. Als je vrijheid op het spel staat dan heb je er alles voor over om vrij te blijven, ook al ben je gewoon een heel normaal fatsoenlijk en aardig mens. Stel je eens voor dat je naar de rechter kan gaan als iemand je slechte cocaïne verkocht heeft, net als wanneer je naar de rechter gaat als enig ander bedrijf je iets verkoopt wat niet deugt. Zal dat niet een hoop schietpartijen en onveiligheid voor andere mensen schelen? 

Thought crime

Als je mijlenver van zo’n wereld afstaat kun je dit ook niet relativeren. Je hoort het woord drugs en daar zijn alle vooroordelen en horrorscenario’s al aan gekoppeld heel je leven dus je weet niet beter. We zijn niet gewend zo te denken, wie anders denkt pleegt een ‘thought crime’.  We zijn ook niet gewend vrij te denken, sterker nog, we worden steeds meer gedwongen in hokjes te denken. Categoriseren, labelen, stickertjes plakken, groepsdenken, dat is wat we moeten doen. Zo creëren we gangs zonder dat we het door hebben. Vanuit je redelijk veilige positie op het midden of rijke niveau oordelen zonder daar eens echt over na te denken is een zeer logisch gevolg van het op een veilige positie zitten.

 Ik deed dat ooit ook, misschien wel omdat ik opgroeide op het platteland waar je weinig vreemden tegenkomt. Als je dan in de stad terecht komt ga je al gauw oordelen en  alles en iedereen de schuld te geven van dingen die je ziet gebeuren die je je niet kan voorstellen en niet begrijpt. Waarom doet die dit, waarom doet die dat. Waarom gebeurt dit, waarom gebeurt dat. Je hebt geen echt antwoord, dus copy/paste je een ander z’n antwoord. 

Het punt is, er zijn maar weinig echt slechte mensen. De meeste mensen zijn goede mensen, nu nog wel tenminste en dat is waar ik van uit ga. Alleen heeft ieder mens die twee kanten…IEDER mens heeft die twee kanten. Pas als je helemaal aan de grond zit en er even geen toekomst meer is, dan ga je ineens een andere kant van jezelf ontdekken die je liever niet ziet maar ook niet heel veel aan kan doen. Er zijn dan situaties waarin je geen keus meer hebt dan iets doen waar je later spijt van krijgt, ik ken dat maar al te goed helaas. De enige keuze die je dan nog hebt is kiezen voor het minste van twee kwaden, en er zijn mensen die ook daar geen keuze meer in maken maar het gewoon doen. En dit is precies het stukje waar jij ook schuld hebt want jij roept vooral steevast het mantra ‘in Nederland is alles goed geregeld’ en ik kan me het voorstellen want ooit dacht ik dat ook, tot ik zelf geconfronteerd werd met de andere kant van het verhaal. 

Ik heb er weer een lang verhaal van gemaakt, maar ik ben nog lang niet klaar. Ik zal een vervolg maken op dit specifieke blog omdat ik nog steeds denk dat ik niet helder ben. Ik ken heel veel mensen in heel veel verschillende situaties uit alle klasse, culturen, achtergronden noem maar op. Ik luister meer dan dat ik praat. Ik let op wat mensen zeggen en waarom mensen iets zeggen en wat voor mensen het zijn die het zeggen. Op een gegeven moment begin je iets te zien, en dan begin je ook iets te snappen. Als je dat dan onder woorden wil brengen dan ben je met één A4tje niet klaar want veel mensen zullen weer dénken iets answers te lezen dan dat wat er staat in plaats van te lezen wat er staat. 

We worden worden allemaal geacht het groepsdenken te omarmen, dat zie je bijvoorbeeld ook met de klimaatdiscussie heel erg terug. Daardoor wordt het individu steeds meer vergeten en worden we steeds meer gedwongen onszelf als individu aan de kant te zetten en ons aan te sluiten bij het grote geheel. Dat grote geheel is alleen veel en veel te groot en het gaat ook veel te snel ineens.  Het lijkt er steeds meer op dat we moedwillig in een enorme collectieve identiteitscrisis zijn gedrukt en dat mensen zoekende zijn naar iets om bij te kunnen horen anders val je namelijk buiten de boot. Ondertussen wordt de perfecte groep om bij te horen geïnstalleerd door hogere machten en wordt iedereen steeds meer die kant op gedrukt. Als je niet meedoet ben je tegen en dus ben je de vijand, je ziet dat in elke discussie terug komen…die “goede” mening tegen de “slechte” mening en mensen gaan daar bizar ver in.

Wat ik mij dan steeds maar weer afvraag…vinden jullie het allemaal nou echt zo gek dat een deel van je jeugd ervoor kiest elkaar fysiek met wapens aan te vallen, dat mensen überhaupt steeds vaker een wapen dragen én gebruiken en steeds meedogenlozer (of wanhopiger)  lijken te worden in hun acties, als we allemaal het slechte voorbeeld geven en dat aan alle kanten gevoed lijkt te worden via de officiële kanalen van de autoriteiten…is het allemaal zo gek?

 De mensen die hier het meest verbaasd over zijn staan het verst van de realiteit af en dus ook van hun eigen aandeel hierin. En nou moet je niet denken dat ik dit allemaal goedkeur, absoluut niet, het zit er alleen al heel lang aan te komen deze golf van geweld en zal alleen maar erger worden zolang mensen niet inzien wat ze zelf hadden kunnen doen om een samenleving vol haat minachting en afgunst, gangmentaliteit, te voorkomen. Per slot van rekening geeft politiek Den-Haag en Brussel al jaren het voorbeeld van hoe gangmentaliteit werkt. Het werkt fantastisch want je schakelt de vijand, ‘de opps’ (straattaal voor oppositie) zoals een 14 jarig kereltje met een kapmes dat even “helder” uitlegt met een bandana voor z’n mond, veel makkelijker uit als je ze kan identificeren als tot vijand verklaarde groep. Waka waka boys… 

En dan kijk ik weer naar de reacties onder zo’n nieuwsbericht dat de burgemeester van apeldoorn niet snapt waar al dat geweld ineens vandaan komt, en zie ik alle mensen weer roepen dat er vele malen harder gestraft moet worden. Mensen toch, in landen waar ze mensen veel harder straffen is er helemaal niet minder criminaliteit…juist niet, maar zelfs meer. De criminaliteit is daar juist veel zwaarder want hoe hoger een straf is hoe hoger belang is om niet gepakt te worden. En daarnaast, misschien is dingen gaan voorkomen een beter idee dan denken dat je ze met paardenmiddelen genezen kan. 

Waarom zien we toch allemaal niet dat we allemaal onderdeel zijn van dit probleem, en dat we het allemaal voeden en in stand houden. De één door het te negeren en alleen maar aan zichzelf te denken, de ander door alleen maar op autoriteiten te vertrouwen en zelf de angsthaas uit te hangen, weer een ander die bepaalde mensen overal de schuld van geeft en z’n eigen aandeel niet ziet, en weer een ander die van al de ellende alleen maar beter wordt en het dus wel best vindt allemaal, en nog weer een ander die denkt dat met helemaal niets doen en in je eigen “positieve kringetje” te blijven zitten alles wel goed komt, en nog weer een ander die alleen maar kan zeggen: harder straffen, meer straffen, enzovoorts… 

Het is jouw schuld…jouw schuld, geen ‘debt’ maar ‘guilt’ en ik hoop dat dat bij steeds meer mensen gaat doordringen en dat we mensen weer als individu gaan zien, en niet als groep, en dat we mensen weer als individu gaan beoordelen en niet als groep… die gangmentaliteit wordt gecreëerd door volwassenen, en we doen er allemaal aan mee… het enige wat die kinderen doen is het slechte voorbeeld volgen en weten hun veel wat werkelijk de consequenties zijn van hun daden? Dat weten ze pas de eerste keer dat ze zo’n kapmes in iemand z’n flikker steken want die hersens zijn nog niet volwassen en die hersens weten pas ná de daad wat ze eigenlijk gedaan hebben… dit is allemaal onze eigen schuld, van iedereen…iedereen…

We oogsten wat we zaaien, en als jij denkt dat je niet mee gezaaid hebt, ben je misschien wel het grootste probleem.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *