Het George Floyd effect; The afftermath

Het George Floyd effect; The afftermath

Naar aanleiding van mijn bericht van gisteren (https://www.hetmeestgevaarlijkebijgeloof.nl/het-george-floyd-effect/) gebeurde er vandaag precies wat ik bij het schrijven van dat bericht al verwachte: ik werd in discussies getrokken waar meerdere keren de frase ‘witte privilege’ viel. Ondanks dat ik bij het schrijven van dat bericht mijn uiterste best heb gedaan de hele kwestie objectief te benaderen, zorgvuldig uit te leggen wat ik bedoel en tussen de zinnen door zelfs partij te kiezen voor de mensen met een andere kleur dan ikzelf, presteren sommige mensen het alsnog om mij aan te vallen op dingen die er NIET staan. 

Ik werd hier en daar nog net geen racist genoemd, maar de insinuaties gingen wél die kant op. Wie het bericht gelezen heeft kan onmogelijk concluderen dat daar ook maar iets racistisch in staat vanuit mijn kant gezegd. Integendeel, ik benoem heel duidelijk dat racisme gevoed wordt en ingezet als verdeel en heers mechanisme. Zo verdelen ze ons in groepen om ons af te leiden van dat wat écht belangrijk is. Onze gezamenlijke individuele vrijheden die we samen zouden moeten verdedigen. De vrijheden van de kleurloze, en de vrijheden van de kleurling. De vrijheden van ons als MENSEN. 

Wie mij langer volgt weet heel goed dat ik het vaak opneem voor mensen met een andere afkomst. Ik verdedig ook vaak de moslimgemeenschap ondanks dat dat mij niet in dank wordt afgenomen door de meeste mensen. Dus ik zou mij eigenlijk helemaal niet moeten hoeven verdedigen. Dat ga ik dus ook niet doen. In plaats daarvan ga ik wel één ding benoemen nu. Één ding wat mensen te pas en te onpas gebruiken zonder dat ze beseffen dat ze hiermee exact hetzelfde doen als waar ze een ander van verwijten. De woorden ‘wit privilege’, van ‘white privilege’ wat over is komen waaien uit Amerika. Daar wil wel even wat over zeggen. 

Als je als medemens van mij, omdat je een kleur hebt, mij de mond snoert met het feit dat ik het ergens niet over mag hebben of mij niet in een discussie mag mengen of uitspreken over iets omdat ik WIT ben (wat ik overigens gewoon blank noem) dan ben JIJ degene die racistisch is. Er is absoluut niets racistischer dan het idee dat je een etnische groep (blanken) aanvalt op een collectieve misdaad, (racisme) ongeacht de specifieke onschuld of schuld te benoemen van de elementen in die groep.

 Dat ‘witte privilege’ wil zeggen dat ik bevoorrecht ben dat ik blank ben, en ik dus minder snel last zou hebben van de dingen waar mensen met een kleur vaak tegenaan lopen. Daar kan ik in bepaalde opzichten best in meegaan dat dat zo is. Ondanks dat ik zelf niet kijk naar kleur of afkomst weet ik dat er nog genoeg mensen zijn die dat wél doen. Echter andersom gebeurt het ook in dit land. Ik begeef mij vaak in gezelschappen die een andere afkomst hebben, en daar worden ‘de kaaskoppen’ toch ook echt wel buitengesloten of benadeeld. Dat is natuurlijk ook deels weer de schuld van ons kaaskoppen omdat er nog steeds veel mensen zijn die hele groepen over één kam scheren, zoals mensen met een kleur, of moslims. Waardoor ze zich niet met ons verbonden voelen. Alles werkt twee kanten op. Het één zorgt voor het ander. 

Juist daarom heb ik het lange verhaal geschreven met heel erg veel aandacht, om daarmee te pogen wat inzicht te geven in hoe die structuren werken waarmee ze ons tegen elkaar op blijven zetten. Probeer bij het lezen van dat stuk vooral dat in gedachten te houden. Maar wat je dus absoluut niet moet doen, is mij verwijten dat ik blank ben, en mij daarom hier niet over uit mag spreken, of zeggen dat ik niet kan weten of voelen. Dat ‘witte privilege’ wil namelijk absoluut niet automatisch zeggen dat je een makkelijk leven hebt. Het wil alleen zeggen dat je het op DAT gebied in ieder geval minder moeilijk hebt. Ieder mens heeft z’n moeilijkheden in het leven. De een heel veel en de ander heel weinig. Dat kan op allerlei vlakken bij tijd en wijle zwaar of zelfs afschuwelijk zijn. Met een andere kleur of geloof heb je het in bepaalde situaties soms wat lastiger, wees dan blij dat er mensen zijn die zich daar ook over uitspreken.

Namelijk, de discussies die ik vandaag weer moest voeren waren typerend, standaard, voorspelbaar en regelrecht uit het boekje ‘hoe-hou-ik-mijn-ideologie-in-stand’. Ik zeg ‘ideologie’ omdat ik bij veel mensen het idee krijg dat ze iets niet willen oplossen maar gewoon iets nodig hebben om zich aan vast te klampen. Waarom zeg ik dat? Mensen die iets van je maken wat je niet bent, en dingen zeggen die je niet gezegd hebt, en over dat wat niet gezegd of bedoeld is dan gaan discussiëren… dat is echt pure tunnelvisie. Cirkelredenatie, kop in het zand, redenen zoeken om toch te kunnen verklaren waarom je gelooft dat daar wat anders staat.  Het is pure waanzin daarmee te discussiëren en het doet precies wat ik in dat ontzettend lange stuk tekst heb willen beschrijven. Je hebt het dan gewoon niet begrepen. Het stuk niet, en de boodschap al helemaal niet. Jammer. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *