Gender Communisme; Het begraven van feiten en zaaien van emo-terreur.

Gender Communisme; Het begraven van feiten en zaaien van emo-terreur.

Het is alweer even geleden maar omdat de emo-terreur-express nog steeds feitenloos door ons land dendert en men nog steeds liever discussies voert vanuit emotionele argumentatie dan vanuit feiten en correcte data besteden wij hier via twee video’s toch nog maar weer even aandacht aan. 

Zoals tegenwoordig nodig is, even een disclaimer vooraf: kijk beide video’s helemaal (dat is in totaal 50 minuten) alvorens je met een mening komt, anders doe je precies datgene wat we hier dus willen aankaarten. Bij het woord ‘feminisme’ zal ongetwijfeld iedereen een bepaald gevoel hebben, maar dat gevoel doet er niet toe.  Dat gevoel is de samenleving zorgvuldig ingeprent en opgelegd als een soort schaamtedeken via marketing strategieën en emo-terreur. Als je er dan feitelijk tegenin gaat dan deug je niet, ben je fout, extreem rechts, asociaal enzovoorts. Maar guess what: facts don’t care about feelings. 

Gelukkig zijn er nog wat mensen die dankzij feitenkennis zich niet in die hoek laten drukken en gewoon de waarheid volgens de cijfers op tafel durven te leggen, en die kans greep Arno Wellens even bij een aflevering van wijlen RTL-Late night waarin een kudde 4.0-feministen (waaronder ook wat mannelijke deugweltjes) hun emo-terreur even lekker over het beeldscherm van de RTL4 kijker konden uitsmeren. Toen één van die mannen zijn item over ‘ongelijke beloning bij gelijk werk’ toonde via zo’n emotioneel in elkaar gedraaid flut filmpje waar 2 Scandinavische kindsoldaatjes (kinderen doen het goed in emotionele discussies) een beloning in de vorm van snoep kregen en het meisje dus minder kreeg voor hetzelfde klusje, onderbrak Arno Wellens even hun hypnotiserend en dramatisch  ‘groepsmomentje’ door te stellen dat dat hier in Nederland je reinste geleuter is. Waarom, dat hoor je zo. 

Kijk eerst even naar dit onderstaande filmpje voor je verder leest. 
https://www.gemistvoornmt.nl/aflevering/1221547-rtl-late-night-mannen-en-vrouwen-bestaat-niet

Heb je goed op de gezichten van deze mensen gelet? Dit soort gezichten is wat je krijgt als je die op emotie gefundeerde zwevende wolkjes boven mensen hun hoofd lek prikt met waarheid. Dan schieten ze uit hun sociale-deug-act en worden ze nog net niet witheet van woede.  Dan is het net alsof je in een pan met uitkokende eieren kijkt. Al kokend en trillend begint die schaal dan te barsten. Oké, dat was wel weer genoeg leedvermaak. Grapjes liggen in die kringen tegenwoordig al helemaal gevoelig dus even serieus nu. 

Wat je net zag is precies datgene wat in de gehele samenleving en alles wat we daar aan kunnen koppelen fout gaat. Alle maatschappelijke discussies gaan tegenwoordig namelijk vooral over de emotie waardoor feiten steeds minder belangrijk zijn. Rationeel denken, het in context houden en de juiste data op de juiste plaats gebruiken, niets daarvan is nog de norm.  De norm is: hoe het aanvoelt, en hoe emotioneel en bang we er allemaal van worden. Dat bepaald de uitkomst van de discussie. Daarom krijgen wetenschappers die met hun data voldoen aan de emotionele lading voorrang op wetenschappers die voldoen aan objectieve waarheidsvinding. Datzelfde geldt dus ook voor onderzoeksjournalisten. 

De dag van de uitzending van RTL Late night had Arno Wellens toevallig voornamelijk zijn tijd besteedt aan het uitpluizen van de waarheid omtrent die ‘gender pay gap’  discussie (het zogenaamde ‘ongelijk belonen van mannen en vrouwen voor hetzelfde werk’) omdat hij nog één van de weinigen onderzoeksjournalisten is die een zaak altijd eerst tot in detail uitzoekt voordat hij iets publiceert en hij in dit geval dus toevalligerwijs bezig was met een artikel daarover. Hij zat daar die avond voor een totaal ander onderwerp maar kon er dus geheel toevallig wel tot in detail over meepraten toen dit onderwerp voorbij kwam.

Wellens kon zelfs zover in detail treden dat de ogen van de gasten er nog net niet uit vielen van verbazing. “Jij hebt over paragraaf vier lid 3 blablabla, en ik heb het over mijn buurvrouw” zegt Humberto Tan dan. Dit stukje alleen al zegt alles: compleet van het padje af. Humberto Tan en de gasten aan tafel verkiezen ongefundeerde verhalen vanuit emotie boven onderzoeksrapporten waarin gedocumenteerd staat dat het anders is. Als je dus met de nuchtere feiten de discussie rationeel maakt wordt je tegenwoordig genadeloos afgemaakt omdat dat niet past bij de emotie die eigenlijk het hele debat in eerste instantie op gang bracht. Die discussie ontstaat en wordt gevoerd op basis van de onvolledige cijfers die passen bij de emotie, die cijfers worden dus uit context gehaald, waar zien we dit vaker gebeuren? in elk debat! 

Feitelijk gaat het zo: Er is een bepaalde agenda die mensen niet zomaar gaan accepteren. Er wordt dus eerst een onderdrukte partij (of een gevaar zoals bij het klimaat) gezocht en vervolgens wordt er een schuldige partij aangewezen. Daarna wordt alle data die dat onderdrukken (of dat gevaar) kan bevestigen bij elkaar geschraapt en ook de data die de dader steeds meer dader kan maken wordt bij elkaar geschraapt. Al die data wordt nu in een andere context gezet waardoor het waar LIJKT, het is immers wetenschappelijke data. Maar je snapt natuurlijk dat data alleen eerlijk gebruikt kan worden als het in de juiste context op de juiste manier gebruikt wordt. 

Zoals we hebben kunnen zien wordt je dus voor gek verklaard als je officiële (onderzoeks) rapporten leest en data in context gebruikt om je argumenten te onderbouwen. Je wordt direct gebombardeerd tot vijand en vol afgunst bejegend. Hoe kunnen we nu in godsnaam nog een reële discussie voeren met elkaar als de feiten (volledig en in juiste context) er niet meer toe doen maar de emotie, het gevoel, de discussie bepaald? 

In de tweede video praten Sven Hulleman en Arno Wellens in Café Weltschmerz met Anne-Fleur Dekker over deze kwestie. Wellens legt hier perfect uit hoe het nou werkelijk zit. Als je al die op hol geslagen feministen nou eens wat meer van dit soort filmpjes laat zien wellicht dat ze dan eens ophouden met het claimen van ongelijkheid waar dat niet bestaat. Op deze manier worden de zaken binnen die discussie die er wél echt toe doen onderbelicht en uiteindelijk zal daar dan niets mee gedaan worden. De middelen van deze radicale 4.0-feministen schieten het doel ver voorbij. Het valt inmiddels allemaal wel mee, de 3.0-veteranen hebben het eigenlijk allemaal allang opgelost. Daarom kun je ergens wel nagaan dat het pushen van deze 4.0-generatie een hele andere reden heeft. 

Kijk de video, en lees daarna nog even het nawoord hieronder als je tenminste niet ook neurotisch getriggerd en witheetkokend je glutenvrije macchiato over je beeldscherm hebt laten vallen. 

Dat dus. 

Kijk uit want nu volgt een mening: Dat wat wij onze ‘westerse structuur’ noemen wordt al jaren stukje bij beetje onder ons vandaan geschoffeld. Dat heeft twee kanten. We moeten natuurlijk met z’n allen kunnen samenleven met respect voor elkaar in alle gelijkheid die mogelijk is, maar dan wel gelijkheid in kansen en niet gelijkheid in uitkomst. Dat laatste is de basis voor communisme wat weer terug te leiden is naar zo’n 200 miljoen doden de afgelopen 100 jaar, als je het goed doet. Dat werkt dus niet. Ook moeten we niet doen alsof het gezinsleven iets walgelijks en onderdrukkends is en we dat vooral maar niet meer moeten promoten. We hebben overal een loket, instantie of een oplossing voor tegenwoordig, maar kinderen zijn toch het beste gebaat bij een ouder die er voor hun is als ze thuiskomen uit school, of dat nou de vader is of de moeder. Verschillen tussen mannen en vrouwen en vooral de verschillen in natuurlijke interesses die zijn helemaal niet erg, we doen alsof dat wel zo is en niet meer mag. Dat is de grootste fout die we kunnen maken.

Daarom redeneer ik altijd vanuit vrijheid. Mensen moet vrij kunnen zijn in wat ze doen en hoe ze de dingen doen. We hebben daar geen extreme regeltjes voor nodig die alle verschillen tussen mensen krampachtig gelijk moeten trekken, want dat heeft een averechts effect. Hoe meer je het verschil tussen mannen en vrouwen probeert te ontkennen hoe sterker het wordt. Gelijke behandeling is vanzelfsprekend en tegenwoordig gebeurt dat in de meeste gevallen echt wel. We krijgen hier als man en vrouw allemaal dezelfde kansen, als de uitkomst dan niet gelijk is dan ligt dat niet aan de ander. We zijn gewoon allemaal verschillend, nou en?  

Laat je niet leiden door emotie. Hoe krampachtiger je alles wilt reguleren hoe groter de kloof wordt. Dat is al aan de gang. Verbinden doe je niet door reguleren. Verbinden doe je door met elkaar te praten op basis van feitelijke juistheden en samenwerking. De enige andere weg heet: tirannie. 

Wil je nog meer feiten lezen maar dan over iets anders wat ons allemaal aangaat: de Euro en de EU. Koop het nieuwe boek van Arno Wellens ‘Het Euro Evangelie 3’ door hier te klikken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *