Een subsidie is een ander woord voor smartengeld.

Een subsidie is een ander woord voor smartengeld.

Ik heb het al een eerder gehad over ‘legalese’, wat ongeveer wil zeggen dat normale woorden met een meestal negatieve definitie vervangen worden voor een mooi woord wat eigenlijk hetzelfde betekent maar waar dan een positieve draai aan gegeven wordt. Zo is het dus ook met de term ‘subsidies’ 

Subsidies lijken op gratis geld voor een bepaalde doelgroep, een soort steuntje in de rug van de overheid. Maar de ware betekenis van het woord komt meer in de buurt van het woord ‘smartengeld’. Smartengeld is een vorm van schadevergoeding, een tegemoetkoming wanneer je immateriële of materiële schade hebt geleden dankzij het handelen van een ander. 

Schade is niet altijd zichtbaar en schade kan ook voorspeld worden. Het is dus best een ruim begrip. 

Neem het volgende voorbeeld: 

Jan en Piet hebben allebei een appelkwekerij op de grond van Kees. Kees vindt dat er teveel appels gekweekt worden en gaat Jan en Piet voor de keus zetten: of de helft minder verbouwen, of stoppen. Met de hoeveelheid appels die ze nu beide kweken kunnen ze beide net rondkomen. Als ze de helft nog maar mogen kweken kunnen ze onmogelijk nog het hoofd boven water houden. Kees snapt dit en geeft hen de oplossing: als beide de helft inkrimpen betaald Kees het bedrag wat ze mislopen. 

Kees heeft land genoeg, maar het geld ook niet op z’n rug zitten, en zal toch ergens die beloofde compensatie vandaan moet toveren. Wacht, denkt Kees, ik ga ieder ander die een stukje van mijn land huurt een beetje meer huur laten betalen zodat de kosten gedekt zijn. Klaar is Kees. En zo geschiedde, iedereen ging een beetje meer huur betalen zodat Jan en Piet de appelproductie konden halveren. Jan en Piet hadden liever gewoon voor zichzelf blijven zorgen want dit ging prima, het was Kees die hen geen keus liet: aanpakken of oprotten. Kees is immers de baas. 

Natuurlijk praten we hier over een simpele versie van complexe zaken, maar juist omdat die zaken zo complex worden gemaakt verliezen we uit het oog dat in het beginsel er altijd één verantwoordelijke aan te wijzen is: Overheid. 

Subsidies worden namelijk ook gebruikt om de vrije markt buitenspel te zetten, dit zie je in elke sector terug komen. 

Als je subsidie krijgt voor de aanschaf van een elektrische auto en niet voor de aanschaf van een benzine auto dan betekent dit dat de elektrische auto verkoper kunstmatig bevoordeeld wordt, en de benzine auto verkoper kunstmatig benadeeld wordt. Die benzine auto verkoper wordt dus dwars gezeten door mensen met een monopolie positie die wetgeving kunnen invoeren en dit ‘dwars zitten’ kunnen legaliseren namelijk: overheid. Natuurlijk kunnen die benzine auto verkopers ook elektrische auto’s gaan verkopen, dan zullen de zaken weer goed gaan maar dat neemt niet weg dat hun vrije keus en de vrije keus van de klant afgenomen wordt. 

Subsidies zijn pleisters en kunnen ook als dwangmiddel ingezet worden om de markt kunstmatig te beïnvloeden en bepaald partijen uit de markt te werken. Als de overheid de markt beïnvloed is er geen sprake meer van natuurlijke vraag en aanbod en wordt alles kunstmatig. Het allergrootste probleem van deze tijd is juist dat alles kunstmatig is geworden. Degene met de meeste centen hebben de meeste macht. De politiek wordt beheerst door degenen met de centen en de macht. 

Als de macht morgen helemaal geen appels meer wil omdat er de komende jaren aan peren veel meer verdient kan worden op allerlei manieren, dan zal de macht via de politiek de appel verkopers smartengeld bieden te veranderen of in te krimpen en er dus geen andere mogelijkheid is dan aanpakken of kapot gaan. Ondertussen zal de macht ook via de politiek regelen dat iedereen die peren gaat verbouwen kunstmatig voordeel gaat genieten in de vorm van subsidies, én de media zal ingeschakeld gaan worden om appels zo slecht neer te gaan zetten dat mensen geeneens meer appels willen. 

Zo zie je maar hoe je gewoon als normaal hardwerkend mens in dit land totaal geen vrije keus meer hebt, en hoe je als consument beïnvloed wordt in je keuze. Beide hebben geen echte vrije keuzes meer op basis van vraag en aanbod. Want als je iets vraagt wat de hogere machten liever niet willen dan zal het onmogelijk gemaakt worden om überhaupt een aanbod te kunnen creëren. Alles is kunstmatig en nep. 

Als iedereen kunstmatig afhankelijk wordt van de overheid terwijl dat in het beginsel nooit nodig was geweest dan moet je je toch eens achter de oren krabben of het allemaal wel zo is als dat het zou moeten zijn. Mensen zijn bang voor een échte vrije markt maar zien niet de corruptie en het bedrog binnen een markt onder invloed van een overheid. Het is logisch wanneer wetgevende machten invloed in de markt hebben dat degene die het meeste biedt in de achterkamertjes de meeste invloed kan kopen. Zo kan wetgeving “gekocht worden” en vervolgens verdwijnen vrije keuzes en vrije wil. 

Als laatste, als je ook kijkt naar de zogenaamde “vrije markt” in de zorg en de mensen die niet verder denken en lopen te klagen over dat “marktwerking in de zorg niet goed is” dan snap je niet wat een vrije markt is. In een vrije markt is iedereen VRIJ om op basis van concurrentie prijzen te bepalen. Kwaliteit is dan sowieso een vereiste omdat mensen vanzelf naar de concurrent gaan als je kutkwaliteit levert of te duur bent. 

In de zorg is er NOOIT sprake geweest van een vrije markt omdat de overheid overal met z’n tengels tussen zit en alles bepaald en regelt met wetgeving. Nogmaals, als in een vrije markt één partij een monopoliepositie heeft puur omdat deze partij iedereen die ook meedoet de wetten voorschrijft en die partij zich er zelf niet aan hoeft te houden dan is er geen sprake van vrije markt en kan er nooit eerlijk en vrij gehandeld worden met elkaar. 

In een ware vrije markt is de consument de baas omdat de consument zoekt naar de beste kwaliteit en prijs in verhouding voor zichzelf, en zodra dat kunstmatig wordt gaat de kwaliteit vanzelf achteruit en de prijs blijft hetzelfde of het wordt duurder. Overheidsinmenging zorgt altijd voor kunstmatige belangen en haalt het natuurlijk effect weg van échte marktwerking. We hebben dit de afgelopen jaren in alle sectoren wel kunnen aanschouwen. De zogenaamde vrije markt indirect gecontroleerd en beïnvloed door overheden. 

Vrijheid onder controle bestaat niet. In alle sectoren bepaald de overheid nog steeds de markt en zolang dat zo is moet je het woord ‘vrij’ weglaten. Ondertussen moeten we mensen die gebruik moeten maken van subsidies om het hoofd boven water te houden niet de schuld gaan geven dat zij gebruik moeten maken van die subsidies. Het immers Kees, de overheid z’n schuld dat midde- en kleine bedrijven en ondernemers het niet meer trekken en dat ze óf giga groot moeten worden om smartengeld te kunnen ontvangen, óf  het juist krijgen door kleiner te gaan om uiteindelijk voor spek en bonen nog mee te doen en alles daartussen in óf variant daarop.  

Hoe dan ook komen we altijd weer op hetzelfde punt uit: waar overheid begint, eindigt vrijheid. Wanneer we ons dat nou weer eens gaan realiseren kunnen we ophouden met het eeuwige gebakkelei en geruzie richting elkaar over de symptomen van een door en door verrot corrupt systeem wat ontstond dankzij dezelfde partij die zich ook als redder opstelt, de Overheid. 

De redder die je redt van het probleem wat hij ook creëerde. Getroost worden door je verkrachter en het niet doorhebben dat het de verkrachter is. Welkom in de realiteit. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *