Een stemmer is medeplichtig

Een stemmer is medeplichtig

Als een moordenaar de opdracht krijgt iemand te vermoorden is de moordenaar degene die de daad pleegt en heeft die de meeste schuld. Echter is de opdrachtgever net zo goed schuldig, want de opdrachtgever gaf de opdracht en faciliteerde de mogelijkheid de opdracht uit te voeren. 

Als de Gemeente een besluit neemt wat grote gevolgen kan hebben voor de inwoners, is de Gemeente verantwoordelijk voor het nemen van dat besluit en heeft qua volgen dan de meeste schuld. Maar rara, wie is de Gemeente? De opdracht komt van de stemmende inwoners, omdat stemmers ervoor zorgen dat er überhaupt een Gemeente kan bestaan. 

De aanhangers van politiek (Staatisten) hanteren altijd een bijzonder contradictionele ‘punch line’ waarmee ze denken een discussie te ontwijken of te sluiten: “als je niet stemt heb je ook niks te vertellen, en mag je ook niet klagen”.  De idioterie in deze zin ga nogmaals voor je neerleggen: 

Er staan 10 mensen op een rij, voor hen staat hakblok, en daarnaast staat een beul met in zijn handen een konijn. Stuk voor stuk wordt de mensen gevraagd of ze instemmen met het feit dat de beul het konijn vermoord. De beloning voor het instemmen is een gratis stukje van het konijn. Degene die instemmen mogen kiezen: óf het konijn krijgt een spuitje, óf de bijl wordt gebruikt, óf de kop wordt er handmatig afgetrokken. De consequentie van het niet instemmen kan zijn dat het konijn alsnog vermoord als meer dan de helft wél instemt, en als je niet instemt  krijg je sowieso niets. 

7 mensen stemmen in, 3 kiezen de spuit, 4 kiezen de bijl en eentje kiest het handmatig de kop eraf trekken. 3 mensen kiezen nergens voor. Ze willen überhaupt niet dat het konijn gedood wordt. 

De grote vraag is nu: wie is er exact schuldig aan de dood van het konijn? 

Volgens een Staatist, de gemiddelde geïndoctrineerde Nederlander dus, zijn de 3 niet-stemmers sowieso schuldig aan het feit dat het konijn met de bijl gedood wordt en niet wat “humaner” met de spuit. Volgens de stemmers mogen de 3 niet-stemmers ook niet klagen over de manier waarop het konijn gedood werd, omdat ze ook niet gestemd hebben. Daarbij gaan ze straal aan het feit voorbij dat de niet-stemmers überhaupt tegen het doden van het konijn waren. 

De stemmers staarden zich blind op het feit dat ze een democratische voorgekauwde keuze kregen met als beloning een kadootje. Daarbij zagen ze niet meer dat er nóg een keuze was, de keuze om zélf je verantwoordelijkheid te nemen over goed en fout door níet mee te doen. Door in te stemmen met moord ben je nog steeds medeplichtig, ook al koos je de voor jouw gevoel minst nare manier. 

Voor eens en voor altijd wil ik duidelijk maken dat het NIET meedoen met de poppenkast en het niet-stemmen op de personages, álle recht geeft om te klagen over wat de personages in de poppenkast uitvreten. Zij treden namelijk op uit naam van de stemmer. Dat is ook wat de oorspronkelijke bedoeling was. Ook al doen ze totaal niet wat de stemmer wil, tóch treden ze op uit hun naam. 

De Gemeente laat in de tweede alinea van de reactie (zie afbeelding bovenaan dit bericht) op de brief van Ramon Walter (de hoofdelijke aansprakelijkheidsstelling) die je hier kan vinden de ware aard zien van hoe het spel daadwerkelijk werkt. 

De Gemeente neemt eerst een besluit, door de “door het stemvee gekozen” personages te laten stemmen over het besluit. Daardoor legitimeren ze het besluit door te stellen dat de Gemeente de kiezer vertegenwoordigt, en zij dus niet verantwoordelijk zijn maar de kiezer verantwoordelijk is. En hoe vervelend dit ook klinkt… het is ook de keiharde waarheid die we elke keer weer op tafel proberen te leggen wanneer een stemmer het ergens niet mee eens is: Door te stemmen ben je het namelijk  per definitie eens met elk besluit, niet klagen dus… tádáá… 

Wat ik wel nog even heel duidelijk wil aangeven is dat ieder mens wat een poging doet om in te gaan tégen de gevestigde orde en hun agenda, per definitie een held is. Het is namelijk niet zo dat je met niet-stemmen maar moet achterover leunen afwachten. Dat is namelijk waarom stemmers die bizarre contradicties voortdurend de wereld in slingeren. Juist heb je als niet-stemmer de morele plicht er toch álles aan te doen terug te vechten, ook al verlies je keer op keer, want daardoor laat je wel-stemmer zien hoe krom hun gedachtegang is en hoe ontzettend besodemietert ze worden. 

Een stemmer die de reactie van deze gemeente leest, waar niet per direct een lampje bij gaat branden is succesvol gebrainwasht en mag zich een voorbeeldig slaaf noemen. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *