Denken in hokjes, beperkt je zicht.

Denken in hokjes, beperkt je zicht.

In politieke en maatschappelijke debatten wordt je altijd doodgegooid met termen. Terminologie gaat om het gebruik van en de studie naar termen, en termen zijn woordgroepen of woorden die gebruikt worden om specifieke zaken te beschrijven. Ik persoonlijk heb er een bloedhekel aan omdat het verwarring kan zaaien bij onwetendheid en het mensen labelt tot ‘iets’ waardoor je dus elkaar niet ziet als  “iemanden” maar als “ietsen” en het gevolg daarvan is dat je voor je iemand kent al een beeld hebt van wat diegene is, hoe diegene ‘dan wel zal zijn’, en dat alleen al zorgt voor verdeling in plaats van verbinding. 

Vooral in het politieke discussies wordt je er niet goed van, maar dat komt ook dan ook vaak door onwetendheid omdat definities van termen nog wel eens niet begrepen worden en je dus hele verwarrende discussies krijgt, plus dat je het risico loopt dat toeschouwers van de discussie die ook niet bijzonder geleerd zijn in de termen dat deze de verkeerde definities van termen opslaan als kennis en de verkeerde definities in hun volgende discussies meenemen als kennis en dus iets verspreiden wat niet klopt. 

Neem bijvoorbeeld het woord ‘socialisme’. Sociaal  is een woord wat verwijst naar ‘rekening houdend met anderen’. Socialisme echter in de politiek is een staatsvorm waarin de Overheid feitelijk overal de eigenaar van is en de touwtjes in handen heeft, waar de burgers belast worden om het  opbrengsten weer te herverdelen. Binnen het socialisme zou het altijd gaan om ‘het algemeen belang’, dat klinkt natuurlijk fantastisch maar de in de praktijk komt het er altijd op neer dat de vrijheid van mensen steeds ernstiger beperkt wordt, de argumenten altijd ‘algemeen belang zijn’ maar de overheid de grote winnaar is. Dat algemeen belang kun je dus beter vervangen voor Overheids belang, óf eigenlijk: het belang van de heersende klasse. 

Het verschil tussen Sociaal en Socialistisch (voor de duidelijkheid) is dus: Sociaal is rekening houden met anderen. Socialistisch is: anderen jouw wil opleggen. Iemand die zich sociaal noemt binnen een politieke stroming misbruikt het woord “sociaal” omdat je in  werkelijkheid ‘socialistisch’ bent. Dat komt omdat je via stemmen andere mensen wil dwingen te handelen volgens de normen die jij prettig vindt, dat is niet uniek voor het socialisme natuurlijk, elke politieke stroming doet dit, maar het is even om aan te geven dat het woord sociaal hier dus helemaal niet van toepassing kan zijn. Iemand die werkelijk sociaal is, die wil een ander niet dwingen tot bepaalde zaken tegen zijn wil in. 

Een bekende quote van Friederich Hayek is:”Een maatschappij die niet inziet dat ieder individu zijn eigen waarden heeft en het recht heeft die na te volgen, kan geen respect voor de waardigheid van het individu hebben en kan niet echt begrijpen wat vrijheid is” . 

Friederich Hayek was iemand die zich ‘klassiek-liberaal’ noemde, waar hij volgens anderen eerder de inspirator was van het ‘neoliberalisme’. Ook deze termen gaan we nader bekijken. Het liberalisme komt van het latijnse woord ‘liberi’ wat vrijheid betekent. Het klassieke-liberalisme zet het individu centraal, individuele vrijheid dus en zo min mogelijk overheidsbemoeienis. Een stroming die daaruit voortvloeide noemen we ‘neoliberalisme’, het is eigenlijk hetzelfde alleen wil deze groep dat de overheid toch her en der ingrijpt in de vrije markt om de boel te managen. Per definitie is er dan geen sprake meer van een vrije markt, en dan krijg je dus wat we nu hebben dat we een pseudo-vrije markt hebben waarin enorme bedrijven/coöperaties gigantisch machtig kunnen worden omdat zij gesteund worden door de overheid.

Het is vrij logisch dat wanneer je een partij wat een monopolie op macht heeft de markt laat sturen, dat er als vanzelf via achterkamertjes dealtjes worden gemaakt waardoor bedrijven die vriendjes op politieke posities hebben wetgeving in hun voordeel kunnen krijgen wat concurreren voor andere bedrijven die die voordelen niet hebben of juist tegengewerkt worden door wetgeving op 5-0 achterstand zet. Zo kunnen bepaalde bedrijven enorm groot worden en enorm machtig wat ervoor zorgt dat anderen geen kans krijgen en uiteindelijk de consument overal de dupe van is, want partijen met monopolieposities kunnen vragen wat ze willen omdat er geen tegengas gegeven kan worden en de kwaliteit van het product gaat er altijd op achteruit. 

Sociaal of Liberaal  is dus zo ongeveer het grootste verschil tussen links en rechts. Echter zijn dit slechts woorden die ergens naar kunnen verwijzen en zich ook in allerlei vertakkingen opsplitsen, dus zeg ik het liever zo: belang van de groep versus belang van het individu. De indeling van Links en Rechts gaat vaak samen met de woorden Progressief en Conservatief. Deze woorden spreken een beetje voor zich omdat ‘progressie’ vooruitgang betekent en conserveren ‘bewaren’.  Het confessionalisme wordt gebruikt voor politieke stromingen die vanuit geloofsovertuigingen handelen, echter hoor je dat woord wat minder. 

Door al die aanduidingen van stromingen raak je soms de kluts kwijt als je niet exact weet wat het betekent. Wat er ook heel veel gebeurt namelijk is dat politieke partijen woorden gaan samenvoegen of een mix nemen uit alle termen om het nog moeilijker te maken, want dit is gewoon pure mind-fuck. Sociaal-Liberaal is een beetje van beide, progressief/conservatief idem dito, dat moet dan duiden op een soort middenweg maar dat is gek want in de praktijk is die middenweg er in ideeën meestal niet, en onderaan de streep kom je, als je er goed over nadenkt, in ons systeem toch altijd wel op een soort van middenweg uit omdat je verschillende partijen verschillende groepen vertegenwoordigen. Daarom is dit systeem ook zo vernuftig en verneukeratief omdat mensen werkelijke denken dat er een keuze is, terwijl de keuzes allang vastliggen alleen de weg er naar toe moet via de dialectische methode naar zoveel mogelijk acceptatie leiden.

Een woord wat ook veel misbruikt en aangevallen wordt is: Kapitalisme. Kapitalisme wordt enorm negatief gebruikt door mensen die een socialistisch idee erop nahouden omdat zij dit direct koppelen aan rijk zijn en egoïsme. Dit is een grote misvatting. Hier zal ik ook vast en zeker op aangevallen worden maar lees eerst eens verder en denk er eens neutraal over na.

Kapitalisme gaat oorspronkelijk uit van een volledig vrije markt. Een volledig vrije markt wil zeggen: geen enkele overheidsinvloed en dus geen enkele kans op voortrekkerij van bedrijven via wetgeving. Kapitalisme gaat dan wel om winst maken, maar dat is ook nodig omdat bedrijven die geen winst maken net zo goed kunnen stoppen. Als de productiemiddelen privaat eigendom zijn en bedrijven juridische vrijheid hebben ontstaat er een natuurlijk proces wat concurrentie heet waardoor bedrijven genoodzaakt zijn een goed en eerlijk product af te leveren omdat mensen anders naar de concurrent gaan. Het is dan simpelweg een kwestie van vraag en aanbod, en kwaliteit zal gewaarborgd moeten zijn omdat je anders klanten verliest. Het zijn logische processen. Alleen als de overheid invloed krijgt, door bepaalde regelgeving of belastingen in te voeren verdwijnt de vrijheid op die markt en moeten bedrijven zich eerst aanpassen aan de wet- en regelgeving of belasting, en dat gaat altijd ten koste van het product en werkgelegenheid. Het is dus echt niet andersom. Bedrijven creëren namelijk werkgelegenheid, niet de overheid. 

Als bedrijven teveel geld kwijtraken aan regelgeving en belasting gaat dat dus ten koste van datgene waar het bedrijf oorspronkelijk voor bestaat: een product afleveren. Ook gaat al die regelgeving ten koste van lonen en werkgelegenheid omdat bedrijven die het moeilijker gemaakt worden daar op bezuinigen. Daarnaast zei ik al eerder: de overheid trekt bepaalde bedrijven voor via wet en regelgeving of subsidieert ze (met geroofd belastinggeld) waardoor er dus oneerlijke concurrentie ontstaat en je opnieuw de term “vrije markt” in de vuilnisbak kan gooien. 

Zoals je overal ziet, het is de overheid en haar invloed die juist de creator is van allerlei problemen, diezelfde overheid kun je dus niet ook die problemen laten oplossen, dat gebeurt alleen als de overheid zelf  oplost. 

Nu weet ik wel dat ik aangevallen ga worden op het stukje ‘kapitalisme’ maar dat zal dan hoofdzakelijk zijn door mensen die het nog steeds niet begrijpen dat een woord slechts een woord is. Achter dat woord schuilt een praktijk, en als een woord altijd als negatief gezien wordt zal dat niet meer gauw veranderen in iets positiefs, de lading die eraan hangt is te zwaar om er nog lichtjes naar te kunnen kijken. Laten we de woorden kapitalisme en vrije markt dan even niet gebruiken en laten we dan omschrijven hoe mensen met elkaar horen te handelen:

Partij 1 ontwikkeld iets en wil dat verkopen, als er vraag naar is verkoopt hij het aan de klanten die die vraag ernaar hebben, simpel dus. Dan komt er een partij 2 die graag die denkt hetzelfde te kunnen verkopen voor iets minder en dat is prima, de klant kan zelf uit vrije wil kiezen welke partij z’n voorkeur geniet. Dan komt er een derde partij die dit ook wil, maar die heeft vrienden in de politiek zitten. Deze partij gaat in een achterkamertje eens bespreken of het niet mogelijk is dat de overheid hen een handje helpt en in ruil daarvoor zullen zij bijvoorbeeld meer banen creëren. Deze partij krijgt dus bijvoorbeeld iets van een subsidie of soepelere regelgeving en creëert in ruil daarvoor meer werkgelegenheid. Tot zover denk je ‘goed toch’? 

Nou nee…als een bedrijf niet meer alleen afhankelijk is van de kwaliteit van z’n product maar overeind blijft door steun van een partij met een monopoliepositie op macht, gaat dat dus ten koste van het product maar blijft het bedrijf wel groeien. De bedrijven die die steun niet krijgen maar hetzelfde product leveren worden steeds onbereikbaarder voor mensen omdat zij niet meer kunnen concurreren met het bedrijf wat steun krijgt. Wat je dan dus krijgt is dat partij 1 en 2 maar één keuze hebben op een gegeven moment: of dezelfde weg nemen als partij 3, waardoor de overheid feitelijk het bedrijf overneemt, of ze gaan kapot. Dit is natuurlijk een hele simpele weergave van de werkelijkheid, maar ik hou het ook altijd graag simpel zodat iedereen kan snappen wat er gebeurt.

Wat ik aan wil tonen, en wat zichzelf eigenlijk al aantoont is dat elke keer als de overheid zich ergens in mengt, dat altijd ten koste gaat van vrijheid. Kapitalisme is eigenlijk niets anders als: vrijheid in handelen, en dat kan natuurlijk nooit fout zijn, maar dat wil ook niet zeggen dat het “perfect” is, want waar mensen handelen met elkaar, worden nou eenmaal ook streken geleverd. Maar dat gebeurt in het kwadraat als de Overheid zich ermee bemoeit, omdat vrijheidsbeperking altijd leidt naar asociaal gedrag. Daarom zeg ik alweer: het is slechts een woord.

Zowel het Socialisme als het Liberalisme, links of recht, proggressief of conservatief en alle varianten en cocktails van die woorden bij elkaar kunnen wat mij betreft per direct vandaag afgeschaft worden. Misschien dat mensen dan weer eens een gaan horen wat een ander daadwerkelijk te zeggen heeft, in plaats van dat mensen bij bepaalde woorden een  ander al categoriseren in een hokje en de discussie eigenlijk al geen zin meer heeft.

Heb je er als een heel diep over nagedacht wie er nu eigenlijk gelijk heeft? Even geheel objectief dan he… kun je dat? Kun je bij jezelf denken: wat is nu het beste, zorgen dat iedereen het samen goed heeft, of zorgen dat ieder voor zich het goed heeft. Is dat als je het zo zegt niet totaal anders dan wanneer je het zo zegt: ben je links of ben je rechts? Is het niet zo dat wanneer ieder individu het goed heeft dat de groep het dan sowieso uiteindelijk goed heeft? En is het niet zo dat wanneer de groep het gemiddeld goed heeft dat er dan toch een hoop individuen zijn die het dan slecht hebben als de groep maar groot genoeg is? 

Wat ik dus probeer is vooral niet die termen allemaal te gebruiken want dat levert de meest vrije manier van denken op. Als iemand mij wil wijs maken dat alle buitenlanders eruit moeten dan kan ik 2 dingen denken: 1) dat is een nationalist dus laat maar, of 2) dat is een mens die ik even wat meer vragen moet stellen waarom hij tot die gedachtengang komt. Datzelfde geldt voor mensen (in termen: socialisten) die roepen dat het oneerlijk is dat bepaalde mensen rijk zijn en andere mensen arm, natuurlijk is dat oneerlijk maar in feite is dat niet hun schuld dat ze rijk zijn, het is een systeem wat wij zelf in stand houden waardoor bepaalde mensen heel rijk kunnen worden. En het is puur een menatilteitsprobleem van een rijk iemand die zelf in luxe leeft terwijl er mensen zijn die honger hebben. Maar nogmaals, dat is het systeem wat wij zelf in stand houden, dus moet je eigenlijk gewoon niet klagen als je denkt dat je via politieke partijen kan gaan afdwingen dat iemand anders meer van z’n geld moet inleveren zodat jij meer krijgt, want dat is dus én  a-sociaal én hypocriet omdat diegene het dankzij dit systeem verdient heeft en jij dat zelf ook in stand houdt. 

Wat kun je dan beter doen? Misschien is er over nadenken dat er alternatieven zijn, zoals een ‘contra economie’ of zoals de overheid dat natuurlijk weer noemt: de zwarte markt. Als je steeds maar weer de oplossing zoekt bij die partij die door de geschiedenis heen eigenlijk alles wat het aanraakt kapot heeft gemaakt en omgevormd tot onvrijheid dan is het wat mij betreft je eigen schuld dat je niet krijgt wat je wil. Een zwarte markt is verboden, logisch natuurlijk want vrijheid is immers verboden, maar als genoeg mensen deelnemen aan zo’n contra-economie dat zet je als vanzelf de overheid volledig buiten spel. 

Een contra-economie wil dus niets anders zeggen dan een tweede écht vrije markt. Dat dat verboden is is logisch, want je zet de heersende klasse buitenspel en daar staan straffen op. Een contra-economie kan ook alleen werken als genoeg mensen meedoen en elkaar steunen, het is zoals de dat noemen ‘a numbers game’. Hoe meer mensen iets alternatiefs oppakken hoe minder er tegen gedaan kan worden. 

Als ik voor mezelf spreek, is vrijheid van  het individu het grootste goed. We zijn immers individuen. Dat we meestal in groepen leven wil niet zeggen dat we dan altijd maar moeten uitgaan van het belang van de groep boven het belang van het individu, want nogmaals: als individuen het goed hebben heeft de groep het als resultaat daarvan sowieso goed. Als daarentegen de groep het goed heeft betekent dat niet automatisch dat ieder  individu het goed heeft. 

Maakt dat ik voor individuele vrijheid ben mij een ‘liberaal’? Nee, omdat ik geen politieke ideologie aanhang. Ik ben dan ook ontzettend sociaal als we het hebben over andere mensen hulp bieden en hen het beste gunnen, maakt dat mij een socialist? Nee, want ik hang geen politieke ideologie aan. Natuurlijk kunnen we dan nog de stap maken naar filosofische stromingen zoals marxisme, cultureel marxisme, postmodernisme, rationalisme, idealisme, materialisme, pragmatisme en nog 100-ismes die een idee beschrijven maar ik geloof dat ik mijn punt inmiddels wel duidelijk heb gemaakt. 

De dag dat we stoppen met labelen van mensen, is de dag dat we weer naar elkaar gaan luisteren. Mijn persoonlijke conclusie is dat binnen dit systeem zoals de heersende klassen het op dit moment wereldwijd hebben ingericht we niets maar dan ook helemaal niets gaan oplossen maar alleen maar alles verergeren. Dat komt heel simpel door 2 zaken: macht van een klein groepje mensen over grote groepen mensen, en geld in de vorm zoals dat  nu gebruikt wordt. Fictieve waarde geven aan iets wat geen waarde heeft en het ook nog eens creëren uit het niets vanuit een monopoliepositie. 

De ultieme oplossing is er niet. Geloven dat dat ooit bereikt gaat worden is naïef. De beste oplossing is namelijk persoonlijk en subjectief. Als verplicht lid van een  ‘natie’ (een stuk grond onder de jurisdictie van een heersende klasse) moet je meedoen met dat wat je opgedragen wordt. Iedereen die dat niet wil wordt als ‘slecht’ gezien terwijl in de praktijk juist deze mensen vaak de meest degelijke beschaafde en vredelievende zijn die er bestaan, omdat juist zij vaak het geluk zoeken in de eenvoud, en eenvoud wordt als ‘gek’ bestempeld wat ook weer een label is om mensen te classificeren die hun eigen leven willen leiden maar ondertussen meer dan super sociaal en vrijgevig zijn. 

Mensen die met termen strooien komen vaak als ‘slim’ over, omdat het natuurlijk een hele kunst is om woorden uit je hoofd te leren waarmee je mensen en ideeën kan classificeren en dus ook degraderen of promoveren, maar je vooral doet is generaliseren, maar ik ben vooral voorstander van ‘eren’ zonder voorvoegsel.  Ik vind het dan ook een stuk slimmer als we gaan luisteren naar elkaar en stoppen met luisteren naar zij die de macht hebben.

Je krijgt in dit leven niet eens een keuze, de keuze is meedoen met de ene groep, of meedoen met de andere groep, en dat is geen keuze. Niet meedoen hoort ook een keuze te zijn. Degenen die wél mee willen doen kunnen dan zelf de keuze kunnen maken wél mee te doen, en de rest kan de keuze maken niet mee te doen. Dat zou pas eerlijk zijn, maar als je dat vindt dan ben asociaal, gestoord, crimineel of gek… tsja dat zeggen dan mensen die anderen hun wil opdringen via de overheid, wat dus betekent dat die wil met geweld opgedrongen wordt aangezien dat de methode is die overheden gebruiken om mensen te laten luisteren. 

Dan ben ik liever gek dan hypocriet. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *