De waanzin die politiek heet

De waanzin die politiek heet

 

De vraag die veel mensen zichzelf eigenlijk zouden moeten stellen, maar dat nooit doen is: “hoe is het in godsnaam mogelijk dat je eindeloos vertrouwen stopt in pathologische narcisten en leugenaars.

Mensen met een ziekelijke drang naar macht en een diepgeworteld patroon van grootheidsgevoelens worden pathologische narcisten genoemd. Iedereen heeft narcistische eigenschappen wat niet erg is maar bij sómmige mensen is het pathologisch wat heel simpel gezegd “ziekelijk” betekent.

Pathologische narcisten zijn dus altijd opzoek naar macht en zoeken naar manieren om de controle te kunnen hebben over andere mensen. Niet iedere pathologische leugenaar is een narcist maar wel iedere pathologische narcist is een leugenaar. Manipuleren liegen bedriegen en er alles aan doen om macht uit te kunnen oefenen over andere mensen is een dus geestesziekte.

Om de psychologische termen even achterwege te laten, er zijn een aantal “beroepsgroepen” die uitermate aanlokkelijk zijn voor dit soort geesteszieke mensen. De beroepsgroepen waarin macht centraal staat zijn toevalligerwijs allemaal overheidsfuncties. Politieagenten bijvoorbeeld hebben (fictieve) macht over andere mensen. Deze macht krijgen ze van nóg (ook fictieve) machtigere mensen die we “politici” noemen.

Ogenschijnlijk lijken deze mensen “gewone mensen”, en qua biologische natuurlijke eigenschappen zijn het ook gewoon mensen net als jij en ik. Er is alleen een fundamenteel verschil, en dat verschil zit ‘m dan ook hoofdzakelijk in de psyche.

Omdat wij met z’n allen het idee in stand houden dat bepaalde mensen meer rechten kunnen hebben dan andere mensen, wat een absolute illusie is, geven wij dus pathologische persoonlijkheden, geesteszieke mensen de kans om hun ziekelijke drang naar macht over andere mensen “legaal” en dus “gelegitimeerd” te kunnen uitvoeren. Getrainde leugenaars met grootheidswaanzin hoeven niet heel veel moeite te doen om op die posities terecht te komen waar je dat soort mensen juist NIET wilt hebben. En toch bieden wij dit soort types ruim de gelegenheid hun duistere kwaliteiten te perfectioneren en real-time uit te voeren.

Hoe noemen we nu iemand die sympathie ontwikkeld voor iemand die hem of haar onderdrukt, of gijzelt? De officiële term daarvoor is ‘het Stockholm syndroom’. Wanneer iemand zelfs sympathie voor de ideeën en behoeften van de onderdrukker of gijzelnemer gaat krijgen noemen we dat ‘het syndroom van lima’.

Nu kunnen we dus stellen wanneer we alles bij elkaar optellen dat we met een ontzettend bizar verhaal te maken hebben. Kijk, de meeste mensen ambiëren het idee om macht over een ander te kunnen hebben niet en kunnen zich dan ook moeilijk indenken dat er mensen bestaan die die ambitie wél hebben. Ze zullen er dus ook niet bij stilstaan dat dat soort geestelijke stoornissen wel degelijk bestaan. Deze van nature goedaardige mensen gaan er dus vanuit hun eigen goedheid vanuit dat de mensen die voor machtsposities kiezen die positie dan ook kiezen vanuit goedheid en niet vanuit een ziekelijke drang van het willen hebben van een machtspositie.

Je kunt dus van een stemmer ook niet direct zeggen dat deze aan ‘het Stockholm syndroom’ of ‘het syndroom van Lima’ lijdt, simpelweg omdat de stemmer vanwege een diepe programmering niet doorheeft dat zij gegijzeld en besodemieterd worden. Maar tóch wil ik ook niet zeggen dat er niets mis is met de psyche van een stemmer omdat alleen die ene handeling, het kiezen van een “vertegenwoordiger” regelrecht indruist tegen onze natuur en ware moraliteit. De psyche van de stemmer is volledig uit balans.

Ik zei al eerder, de programmering is werkelijk magnifiek. Je kan mensen dus daadwerkelijk laten geloven dat leugenaars en machtsgeile psychopaten daadwerkelijk iets geven om het stemvee. Als je de realiteit bekijkt geeft de machthebber dan ook net zoveel om de mensheid als dat een boer om zijn vee geeft. Het vee krijgt net genoeg om productief te kunnen zijn maar het blijft gewoon vee wat uiteindelijk iets op moet leveren, er moet aan verdiend worden. Waarom zouden ze het vee meer geven dan ze uiterst nodig hebben? Het is nou niet bepaald zo dat het er om gaat of het vee een fijn leven heeft, een fijn leven levert de boer niks op.

Waarom blijven mensen keer op keer in leugens trappen? Het antwoord is: mensen hebben geen enkel besef meer van vrijheid. Overal waar je een bepaalde definitie van “vrijheid” leert, heeft die vrijheid restricties, beperkingen. De les die we overal leren is dat je zélf niet verantwoordelijk hoeft te handelen om de grens van vrijheid in je diepste wezen te weten, de hoeveelheid vrijheid wordt bepaald door autoriteit. En dat is het enige wat je hoeft te weten.

Omdat je nooit echt leert dat er bepaalde natuurwetten zijn die consequenties van gedrag bepalen hoef je ook niet verder te denken dan: regels komen van autoriteit. Dat dit juist het cliché uitlokt wat “stoute” mensen vaak gebruiken: “regels zijn er om gebroken te worden” gaan we aan voorbij, de ware reden dat we dat soort dingen denken is omdat we de wáre consequenties van gedrag niet beseffen omdat we het dus niet leren en we er ons daardoor niet bewust van zijn.

Hoe is het dus in godsnaam mogelijk dat mensen voortdurend hetzelfde principe herhalen wat voortdurend dezelfde uitkomst genereert? Het is het ontbreken van het besef dat er buiten de gebaande paden nog een enorme wereld ligt om te verkennen, en dat de enige reden dat we steeds voor hetzelfde kiezen is dat we gewoonweg niet durven denken dat er ook andere wegen zijn… Angst.

Wanneer mensen gaan protesteren tegen de machthebber hebben ze totaal niet door hoe de machthebber hun eigenijk ziet. Wat denk je dat de boer denkt wanneer zijn schapen in de wei heftig aan blaten zijn? Denk je dat het de boer ook maar 1 seconde iets kan schelen waarom die schapen mekkeren? Natuurlijk niet, zolang ze de basisbehoeften krijgen en daardoor productief kunnen blijven negeert de boer het geblaat en gaat door met zijn bezigheden. De schapen hebben vanuit zijn oogpunt namelijk niets te klagen.

Waarom anarchie als chaos en wanorde wordt neergezet is puur omdat dat een bewuste indoctrinatie vanuit films media en politiek is. Als jij je leven lang niet volwassen wordt omdat je dat niet hoéft te worden omdat het systeem dat niet toelaat dan kun je je een andere manier van leven, het regeren van jezelf niet voorstellen. Je bent namelijk gewend aan het gevoel dat er toch altijd een soort van “beschermer” is die we overheid noemen. Je weet wel, die beschermer die hoofdzakelijk bestaat uit het type mensen waartegen je juist beschermt wil worden.

De contradictie in die gedachtegang zullen de meeste die dit lezen niet willen toe geven aan zichzelf. De meeste mensen die dit lezen zullen onmiddellijk het gedrag van politici en agenten van de staat gaan relativeren en nuanceren om zichzelf een geruststellend gevoel aan te praten dat dat wat ik zeg ronduit idioot is, en dat dat wat zijzelf dénken de realiteit is en normaal is. Toch wil ik dan graag nog 1 ding bij je neerleggen… wanneer was de laatste keer dat je een politici meemaakte die exact deed wat hij in de verkiezingscampagne (brainwash operatie) beloofde, en wat merkte jij daar direct wat in je eigen leven? Niet te lang over nadenken, als het goed is heb je binnen 3 seconden een antwoord, alleen waarschijnlijk niet het antwoord wat je gedacht had.

Het is natuurlijk niet moeilijk voor beroepsleugenaars om de feiten dusdanig te verdraaien dat het zo LIJKT alsof ze hun beloftes nakomen… maar het gaat ten slotte om het resultaat in JOUW leven. En eigenlijk kan iedere stemmer als die werkelijk eerlijk tegen zichzelf zou zijn, diep van binnen weten dat dat wat zij doen gewoon verschrikkelijk naïef en ronduit idioot is.

Als je ervan uitgaat dat mensen “te slecht” zijn om zichzelf te regeren, hoe kun je dan in godsnaam het idee hooghouden dat wanneer je deze “slechte mensen” een machtspositie geeft in groepsverband dat ze dan ineens “goed” zijn. Die logica klopt niet, die logica bestaat ook niet.

Autoriteit is een aantoonbaar idiote illusie die niet bestaat, en enkel en alleen bestaat vanuit geloof. Geloof is een overtuiging hebben dat iets waar is. Wanneer je overtuigt bent van het feit dat aantoonbare onzin waar is ben je dus eigenijk gewoon een klein kind wat de realiteit verward met fantasie. Nu is het fantastisch als kinderen hun fantasie de vrije loop geven maar daar zijn het dan ook kinderen voor.

Volwassen mensen zouden zichzelf moeten confronteren met de realiteit om verder te komen, en dat is voor de meeste mensen ‘to hard to swallow’ en dáárom leven we nog steeds in slavernij met een onderdrukker die bestaat uit de meest gestoorde persoonlijkheden die je kan verzinnen… en blijven we doen alsof dat de oplossing is voor onze problemen…

We noemen het overheid, “regering” en de definitie van overheid is slavernij. Die definitie zul je niet direct terugvinden op Google, maar in het diepste van je wezen weet je donders goed dat niemand het recht heeft om te heersen. Stop dan ook met die onzin te voeden en wordt volwassen.

Eén gedachte over “De waanzin die politiek heet

  1. Perverse politici hebben we genoeg, ook veel viezeriken daar in de Haag. Een deel politici stond op de barricade voor seks met kinderen, toen pedofilie nog normaal was in Nederland. Vergeet niet, wie een kind pijn kan doen kan de wereld pijn doen. Oudjes, zieken, gehandicapten alles wat zwak is en zich niet verweren kan wordt keihard aangepakt door onze perverse leiders.

Laat een reactie achter op P vd Berk Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *