de klimaatverandering ideologie is kindermishandeling

de klimaatverandering ideologie is kindermishandeling

Bij de discussies met betrekking tot klimaatverandering is een van de meest gebruikte ‘argumenten’ van een klimaatgelovige ‘de toekomst van je kinderen’. Ik vind dat een zeer zwak en zichzelf tegensprekend argument. Toch doet dat argument het altijd goed, want zodra een ‘gelovige’ dat in de discussie gooit ben je ineens een soort ‘kindermishandelaar’ want meningen op basis van emotie tellen altijd zwaarder dan meningen op basis van logica.  

Als het over kinderen opvoeden gaat, is een ‘stabiele basis’ iets wat een kind nodig heeft  om op te kunnen groeien tot de beste versie van zichzelf. Met een stabiele basis heb je de beste fundering waardoor een kind een sterke veilige ondergrond heeft om op te kunnen bouwen. Dat is belangrijk voor de rest van het leven, dat je weet hoe het voelt om veilig te zijn en dat je ergens op kan bouwen. Veiligheid en vertrouwen, de basis van van gezonde relaties met mensen. De relatie met ouders, familie, vrienden en iedereen met wie je verder in het leven in contact komt betekent pas wat als die elementen er zijn. 

Als je als klein kind een beetje aan het opgroeien bent en die moeilijke mensendingen tegenkomt waar je nog geen ervaring mee hebt, dingen die gewoon sowieso al heel moeilijk zijn om je doorheen te worstelen als kind wil je er dus vanuit kunnen gaan dat in ieder geval je ouders en naaste familie mensen zijn die het beste met jou voor hebben. Dat is je stabiele basis, dat is waar je op terug kan vallen als je het geestelijk even niet meer bij kan houden dat opgroeien. Het laatste wat je dan kan gebruiken is een gevoel van twijfel in de intenties en de oprechtheid van je ouders en naaste familie. 

Zelfs het kleinste beetje twijfel in zulke belangrijke kwesties kan een levenslang trauma opleveren waardoor mensen in hun latere leven bijvoorbeeld moeite gaan krijgen met onderhouden van relaties, moeite hebben zich ergens veilig te voelen of andere mensen te vertrouwen. Dit komt omdat mensen allemaal stuk voor stuk de rest van hun leven de programma’s afspelen die ze eerste pakweg 7 jaar van hun leven geïnstalleerd hebben gekregen. 

 Je denkwijze en je gedrag hangt dus voor een groot deel af van alles wat je in die eerste 7  jaren van je leven hebt aangeleerd gekregen, alsof je een programma installeert. Vervolgens bouw je daarop voort en ga je je persoonlijkheid ontwikkelen. Dat persoonlijkheidje ontwikkelt zich de 7 jaar daarna en in die periode wordt je steeds zelfbewuster en gaan psychologische processen het ‘ik’  en ‘gevoel’ een grote rol spelen.

De 7 jaar daarna (pubertijd)  is een strijd tussen chaos en orde, waarheid en onwaarheid, wat vindt de wereld versus wat vind ik. Het puberbrein is nog niet af en communiceert daarom nog niet optimaal binnen de verschillende gebieden. De prefrontale cortex is eigenlijk het laatste deel van de hersenen wat zich dan ontwikkeld en is betrokken bij cognitieve en emotionele functies als beslissingen nemen, plannen, sociaal gedrag en impulsbeheersing. Er is dus een reden dat pubers soms dingen doen die getuigen van ‘niet nadenken’ zoals we dat noemen… ze kunnen daar niks aan doen omdat de hersenen nog ‘niet af’ zijn. 

Kinderen hebben in de verschillende fases waarin ze opgroeien dus vooral stabiliteit nodig om de kans op ongewenst gedrag later zo klein mogelijk te maken en op te kunnen groeien tot een zo goed mogelijk mens. Tot zover kunnen we het daar allemaal over eens zijn. 

Regelmatig hoor ik wat ouders (inclusief ikzelf) van hun kinderen te horen krijgen  over wat de juffrouw of meester zei over de aarde en het klimaat en dat soort zaken, en dan bespeur je een bepaalde angst in de manier waarop het gezegd wordt door een kind. Als je bijvoorbeeld hun “nieuwsbegrippen” les onder ogen krijgt dan snap je ook waarom… ze worden van klein af aan al bang gemaakt voor dat grote gevaarlijke monster waar ze op leven… de aarde. 

Daar blijft het alleen niet bij, want naast dat ze leren dat die plek waar ze wonen een groeiend monster aan het worden is, leren ze ook nog eens dat zij niet beschermd zullen worden door hun ouders en grootouders, maar dat zij eigenlijk ergens zelfs ‘de vijand’ zijn en dat zij de oorzaak van zijn van het creëren van het monster. Het is niet zo dat een kind exact dát denkt, maar onbewust krijgt het dat scenario wél ingeprent. 

Wat mensen nogal eens vergeten, is dat jonge kinderen, sowieso tot groep 8 over het algemeen een diep respect hebben voor de meester of juf. Die mensen staan op een enorm voetstuk en kinderen luisteren zelfs beter naar de juf of meester dan naar hun ouders. Leerlingen van basisscholen moeten minimaal 7.520 uur les krijgen over 8 schooljaren, dat zijn heel wat uren van informatie van een geloofwaardige autoriteit waarvan een kind weet dat het beoordeeld wordt door die autoriteit op hoe goed hij of zij de informatie kan herhalen, tegelijkertijd mag het kind dus niet twijfelen aan de informatie want dan krijgt het een slechte beoordeling. Wat je juf of meester zegt is waar. 

Het is nu niet zo dat de juf of meester “slecht” is, of dat ik leraren slecht wil praten integendeel, ik heb veel respect voor mensen in het onderwijs omdat ik denk dat het best een zwaar beroep is. Het probleem zit ‘m in de stof, het lesmateriaal; en de manier waarop zij moeten lesgeven. Zij worden betaald om dat te doen, en doen het zoals dat van hen verwacht wordt. Waarschijnlijk hebben de meeste mensen in het onderwijs niet eens door dat ze meewerken aan een gigantisch grote politieke agenda. 

De laatste tijd komt namelijk steeds vaker naar buiten dat de toon in het onderwijs zoals ze dat noemen nogal ‘links’ is, zelfs tot  in het extreme. Ik verafschuw politiek dus je zult mij dus niet horen zeggen dat het eigenlijk ‘rechtser’ zou moeten ofzo, het gaat ook niet om de term ‘links’ het gaat om de ideeën die mensen uit het politieke spectrum op links aanhangen. Socialistisch (wat verre van ‘sociaal betekent’) Communistisch (wat bezit afkeurt) en Totalitair (iedereen ondergeschikt aan het staatsbelang). 

Al die totalitaire vormen van politieke/maatschappelijke structuren  die in het verleden honderden miljoenen doden hebben gekost, en keer op keer theoretisch leuk bedacht waren maar waar in de praktijk het tegenovergestelde mee bereikt werd, krijgen we dus de laatste jaren  heel langzaamaan weer terug binnen de belangrijkste instituten van onze samenleving… onderwijs van peuterspeelzaal tot en met universiteit, en dat is eng te noemen. 

Kinderen die in eerste instantie geïndoctrineerd worden door het staatsonderwijs, geholpen door de media die daar met leeftijdsgerichte televisie op inspeelt worden regelrecht in de armen gedreven van de autoriteiten als redder en beschermer…uiteraard is het allemaal geen toeval maar gebeurt het doelbewust. Ik schreef al eens een stuk over het feit dat ‘de tiran altijd als beschermer komt’, dat is een van de oudste psychologische trucjes die er bestaan. 

Kijk eens door ogen van een kind, ga terug naar je eigen jeugd en denk nog eens na over hoe trots jouw ouders waren op een goed rapport en hoe teleurgesteld ze waren over een slecht rapport. Om een goed rapport te krijgen en je ouders trots te laten zijn moet je dus presteren, en wat leert neem je dus aan als waar en onbetwistbaar. 

Dan door de ogen van de ouders, ouders die al een aantal decennia meelopen en veel verandering hebben gezien. Ouders die de vele politieke leugens inmiddels niet meer kunnen bijhouden. Ouders die dus voelen dat er iets niet klopt met de hysterie rondom het klimaat en zelfs bang worden dat ze het financieel niet  meer gaan trekken, of het al niet meer trekken, vanwege alle maatregelen van de overheid die hoe dan ook altijd extra geld of extra inzet van je levensenergie gaan kosten. Ouders die in een financiële nekklem gelegd worden en hun uiterste best doen om het rond te breien voor hun gezin… 

Die ouders die krijgen nu steeds vaker van hun kinderen te horen dat zij er eigenlijk maar een zooitje van gemaakt hebben. Omdat er op school en in de media gezegd wordt dat het “zwaard van Klimaatocles” boven hun hoofden hangt en dat papa en mama en opa en oma daar de schuld van zijn. Als kinderen dan van hun ouders horen dat het onzin is en overdreven wordt, waar die ouders met al hun politieke ervaring hoogstwaarschijnlijk ook gelijk in hebben, wat moet het kind dan eigenlijk nog geloven? 

Is het niet gewoon pure kindermishandeling om op school en in films en series rampscenario’s voor te schotelen aan opgroeiende wezentjes die eigenlijk gewoon eerst zo lang mogelijk kind moeten zijn en moeten kunnen voelen dat ze veilig zijn in plaats van op een tijdbom te wonen, en is de schuld leggen bij hun ouders en grootouders via diverse kanalen niet een gigantische inbreuk op het gevoel van veiligheid van een kind? 

Ga eens een middagje kinderprogramma’s kijken op tv of zelfs YouTube. In elk programma zit een politiek correcte boodschap, niets uitgezonderd. Een standaard cast bestaat uit mensen van alle nationaliteiten, alle geaardheden, tegenwoordig ook al jeugdige transgenders (kinderen dus), en de actuele maatschappelijke problemen worden op een kinderlijke maar vooral politiek correcte manier uitgelegd en de uiteindelijke boodschap is altijd dezelfde als die ze op school krijgen, op het nieuws krijgen, en op social media van activistische groeperingen krijgen: het gaat fout, we moeten actie ondernemen en de overheid moet dat afdwingen. 

Dit heeft niets meer fatsoen en het leren van normen en waarden te maken, dit is een utopisch beeld indoctrineren en een schijnwerkelijkheid neerzetten. Diversiteit nabootsten is prima, maar het wordt gekoppeld aan politieke agenda’s, en dat zie je terug in de scenario’s, het script van kinderprogramma’s.  

Ik hoorde een grappige versie van een schooljuf in zo’n serie letterlijk tegen een kind zeggen dat “haar grootouders de schuld zijn van klimaatverandering en dat alle kinderen nu keihard hun best moeten doen om de wereld te redden”… ik sloeg bijna stijl achterover… natuurlijk zijn dat acteurs en is dat een act, maar honderdduizenden jonge kinderen kijken naar die quasi grappige series die bomvol zitten met dit soort uitspraken en subliminale boodschappen. 

De boodschap is steeds hetzelfde, extreem en socialistisch totalitair in een zoetsappig jasje. De conclusie is ook overal hetzelfde: een sterke overheid die het aan moet pakken, wat dus afdwingen betekent. Dat is enige eindconclusie in al deze debatten. Ook op school wordt dat geïndoctrineerd want “protestmarsen” organiseren, is het indoctrineren van kinderen dat overheid altijd de oplossing is. En als de overheid niet sterk genoeg is, dan moeten ze maar zorgen dat ze sterker worden. Dát is wat je kinderen leren. Verkapte communistische ideeën onder een sterke overheid die alles maar moeten gaan afdwingen om zo “de wereld met z’n allen te kunnen redden”. 

Indoctrinatie van de klimaat ideologie zorgt voor verdeling tussen mensen, en dan met name tussen jonge mensen en hun ouders en grootouders. Er zijn natuurlijk ook een hoop ouders die meegaan in de hysterie, en hun kinderen zullen dus minder beschadigt worden door twijfel en wantrouwen. Alleen is dit dus niet omdat ze gelijk hebben, maar omdat ze een ideologie aanhangen, die hen steeds verder van de realiteit van de dag af laten drijven, en van het recht op zelfbeschikking, wat dus vrijwillige slavernij betekent. 

De keuze is dus óf meedoen en meewerken aan een neo communistische samenleving zonder enige vorm van vrijheid of individualiteit en een almachtige totalitaire overheid. Óf toch proberen de waarheid proberen na te streven en met beide benen op de grond een eigen mening proberen te vormen op basis van rationeel nadenken als individu,  over de hele breedte van al deze maatschappelijke discussies zonder je te conformeren aan een ideologie. 

Wat wil jij eigenlijk voor je kinderen? Is ‘denken aan hun toekomst’ dan:  het meewerken aan het bouwen van een samenleving waar geen greintje vrijheid meer te bespeuren is, overal een straf op staat, tegenspreken een ‘vijand’ van je maakt, mensen keihard moeten werken om net genoeg te kunnen hebben om te overleven, privacy geen recht meer is, groepsbelang het énige belang is, iedereen in een door de Staat uitgedokterde mal gegoten wordt, en vrijheid van spreken een misdaad wordt?

 Is dat de wereld waar je je kinderen in wilt laten opgroeien? Ben je dan  bezig met “het denken aan de toekomst van de kinderen”? Denk je nou echt dat het leven in zo’n wereld nog waarde heeft? Dat je als individu nog telt in een groep met extreem ideologische gedachten?

 Zelfs al zou het zo zijn dat alles wat er gezegd wordt over het klimaat en het menselijk aandeel daarin waar is, zou een levenslange openlucht gevangenisstraf waarin je 24/7 traceerbaar en controleerbaar bent het dan waard zijn om “de wereld te redden”… is dat nog een wereld waar je als mens überhaupt in wilt leven. De macht in handen van een klein groepje mensen, en de massa die de slavenketenen vrijwillig omdoet en alle grillen van bovenaf deugdzaam gehoorzamen. 

Misschien moeten eens zich toch echt eens gaan verdiepen in wat slavernij betekent en hoe die mensen moesten leven… want ik denk toch echt niet dat de gemiddelde mens doorheeft dat we terug de tijd in gaan. 

Vergeet niet, dat kindermishandeling in vele vormen komt… twijfel en wantrouwen zaaien wat uiteindelijk resulteert in beschadigde volwassenen zonder eigen identiteit die gewillig luisteren naar de hoogste autoriteit, omdat hen ooit geleerd werd dat die tiran incognito de beschermer is en de oplossing heeft… 

Iedere generatie krijgt van bovenaf “de oplossing”, en iedere generatie wordt verteld dat het tijd nodig heeft,… zo zit iedere  generatie te wachten op iets wat ze zelf nooit zullen meemaken, en de generaties na hen ook niet, maar dat weten ze dan toch niet meer want dan zijn ze er dan al niet meer of zijn te oud om zich er nog druk om te maken, laat staan zich  nog te verzetten. Iedereen zit dus te wachten op een belofte die nooit te controleren is maar wel grootste effecten heeft op het leven op dit moment.

 Ik kan mensen alleen maar aanraden nog eens heel goed na te denken over waar ze eigenlijk mee bezig zijn. Alles begint bij jezelf, niet door het af te dwingen bij een ander. Afdwingen leidt tot nog meer afdwingen, en nog meer afdwingen leidt tot totalitarisme en de eindconclusie daarvan is dood en verderf. Maar eerlijk is eerlijk… dat zou dan wel weer een hoop “CO2 voetafdrukken” schelen… 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *