De ideologie van het volgen van orders

De ideologie van het volgen van orders

Een toelichting op mijn laatste Facebook status om te verduidelijken wat ik bedoel. 

Wat er in de wet staat boeit geen fuck, zolang je geen ordervolgers hebt die slechte wetten (met geweld) handhaven.  De ordervolgers zijn het probleem.”

Wat is een ordervolger?Als ik het over ordervolgers heb bedoel ik meestal die mensen in uniform die je kunnen lastig vallen met boetes en dergelijke. Politie en BOA’s dus in het bijzonder, maar eigenlijk valt iedereen die z’n verstand aan de kant zet en ‘gewoon z’n werk doet’ daaronder. 

Mensen denken al gauw dat je criminele intenties hebt als je kritiek hebt op uniformen en het werk wat zij doen, maar dat is een hele makkelijke kortzichtige beschuldiging die voortkomt uit programmering. De programmering is dat uniformen per definitie respect verdienen, en dat zij ongeacht de situatie altijd gelijk hebben, of altijd een goede reden hebben om te doen wat ze doen. Als vanzelf is degene die lastig gevallen wordt door een uniform door de ‘geprogrammeerde bril’ bekeken dus altijd fout. 

Respect betekent aanzien, eerbied of waardering. Dat zijn positieve emoties die je niet af kan dwingen. In de interactie tussen mensen groeit zoiets. Je kunt dus nooit zeggen tegen iemand “je MOET respect hebben” want daarmee zeg je dat iemand z’n subjectieve innerlijke beleving moet negeren en vervangen voor iets kunstmatigs. Mensen reageren namelijk mentaal en fysiek op de realiteit. Als je in de theorie leert dat een uniform er is voor jouw veiligheid of om jou te helpen, maar je in de realiteit ziet dat je helemaal niet geholpen wordt maar juist tegengewerkt, dan strookt dat niet met elkaar. Alleen degenen die zichzelf gedeprogrammeerd hebben en weer in verbinding staan met hun echte gevoel die hebben dit door. Die laten zich niet meer aanpraten dat die kunstmatige emotie (afgedwongen respect) de juiste emotie is, en dat de échte emotie (afkeuring) fout is. 

Moraliteit is het verschil tussen goed en fout zien, en het  kunnen waarnemen van ‘wordt hier iemand recht of onrecht aangedaan’. Dat kun je alleen behoorlijk uitoefenen als je naar mensen kijkt en hun gedrag, en niet naar verzonnen concepten zoals functies of werkgebied. Als een uniform een verkrachter of een dief arresteert die slachtoffers achterlaat, dan zal iedereen daar een vorm van respect voor voelen. Als een uniform 5 plantjes bij dat mens weghaalt, die zichzelf graag gratis voorziet van een onschuldig natuurlijk geneesmiddel, dan hoor je diep van binnen te voelen dat dit niet klopt. Die emotie is op dat moment verre van respectvol. Dat komt omdat we ondanks de programmering ergens diep van binnen allemaal nog steeds een instinct hebben zitten. Dat is weliswaar afgezwakt door de programmering, maar het zit er nog steeds. Wij mensen weten diep van binnen dondersgoed wat goed of fout is. 

Natuurlijk zegt de programmering ook dat -als ik het voorbeeld van de planten erbij pak- wiet drugs is. Degene die dat nog geloven (en dus in de programmering zitten) die zullen het dus als positief ervaren dat iemand z’n planten afgepakt worden. We komen hier dus op een lastig gebied, want op je gevoel kun je dus eigenlijk niet klakkeloos vertrouwen omdat je eerst moet vaststellen of het wel jouw ECHTE gevoel is wat spreekt, of dat de programmering naar voren komt en jou het gewenste gevoel presenteert. Voel je echt, of voel je wat er van je verwacht wordt wat je moet voelen? Vraag je jezelf dat wel eens af? Vast niet. 

Je zal dus ook kritisch naar je gevoel moeten kijken om te bepalen of het matcht met de realiteit. Dat kan alleen als je erover nadenkt. We hebben allemaal de capaciteiten om ergens over na te kunnen denken. Veel mensen zijn dat echter in bepaalde gevallen vergeten. Als we het over wetten en regels hebben dan gaan we er hier in Nederland gemakshalve altijd maar vanuit dat we ons daar zonder twijfels gewoon aan moeten houden. De wet is daarmee heilig verklaard. Toch zien we met de recente maatschappelijke ontwikkelingen ook ineens positieve ontwikkelingen in het collectief bewustzijn, met dank aan de inzet van de gedeprogrammeerden. Mensen gaan ineens zien dat de wet helemaal niet zo heilig is als we altijd maar dachten. Eindelijk beginnen meer mensen in te zien dat de wet van een beschermende functie steeds verder naar onderdrukkende functie gemasseerd wordt. Dit is al jaren aan de gang, maar nu wordt het echt zichtbaar. 

Het typische mantra van de ordervolger is echter: ‘ik doe gewoon mijn werk’, en ‘ik maak de wetten niet’. Daarmee schuift de ordervolger de verantwoordelijkheid van het eigen handelen af op een ander clubje mensen. Dat is exact hetzelfde als wanneer een huurmoordenaar zegt “het is niet mijn schuld dat ik dat onschuldige mens vermoorde, het is de schuld van mijn opdrachtgever”.  Het klopt niet. De opdrachtgever geeft een foute opdracht, maar degene de opdracht uitvoert is de dader. Als degene die de opdracht uit moet voeren dat niet zou doen, dan wordt de daadwerkelijke daad niet verricht en blijft het slechts bij ‘een opdracht’. De opdracht zelf bestaat uit slechts wat woorden, woorden zonder betekenis als er niet naar gehandeld wordt. Het is dus van groot belang dat we als samenleving de schuld of eigenlijk de verantwoordelijkheid weer bij de daadwerkelijke daders neerleggen in plaats van bij de partij die slechts de woorden verzint. 

Een “anderhalvemeter samenleving” kan alleen bestaan als er ordervolgers zijn die moraliteit verwerpen, niet zelfstandig nadenken en enkel doen wat hun gezegd wordt. Zonder hen bestaat zo’n samenleving niet. Het zijn namelijk niet de opdrachtgevers die (gewapend) rondlopen om mensen aan hun bizarre regels te houden. Het zijn de opdracht uitvoerders die dat doen. En als je dit nu gaat begrijpen en vooral durft in te zien, dan dringt het misschien ook tot je door dat het dus volkomen logisch en juist is om altijd met een uiterst kritische blik naar ordervolgers te kijken en je hen absoluut nooit op een voetstuk moet zetten of er per definitie respect voor moet hebben. Dat zal verdiend moeten worden. 

De mensen die nog vollop in die programmering zitten die lezen dit en kunnen hun hoofd er niet omheen krijgen. Wat zij zien is disrespect naar autoriteit, en dat is voor hun niet te bevatten. Dat snap ik volkomen. Echter kun je boos zijn over wat ik zeg, maar je kan beter nadenken over wat ik zeg. Goede intenties zeggen niets. Een agent kan goede intenties hebben maar uiteindelijk zal die toch slechte wetten moeten handhaven. Weg intentie. De actie staat boven de intentie. ‘Laat de rechter het maar oplossen’ is ook zo’n goedkoop antwoord waar niet over nagedacht is. De rechter in ons land ‘spreekt recht volgens de wet’. De rechter kijkt ook niet vanuit moreel oogpunt. De agent schuift hiermee dus de verantwoordelijkheid van zijn handelen naar de rechter, echter is de uitkomst hetzelfde. Degene die in de problemen komt door het handelen van de agent krijgt bij de rechter ook gewoon te horen ‘ik maak de wetten niet, u zult zich aan de wet moeten houden’. Al met al werd dit mogelijk gemaakt door het handelen van de agent. 

Wij zullen als mensen gezamenlijk en structureel steeds weer moeten nagaan of wat er ons opgelegd wordt wel in orde is.  Of wetten moreel zijn en geen ernstige inbreuk maken op onze vrijheid. Of wetten wel rechtvaardig zijn of juist meer problemen of leed opleveren. Of wetten het juiste doel wel dienen of stiekem extra mogelijkheden geeft aan een overheid om mensen steeds verder te knechten. Dat begint bij onszelf door weer kritisch naar onszelf te kijken en ons af te vragen of we nog wel zelf nadenken of dat we stiekem geprogrammeerd denken. Is ‘de wet de wet’ ongeacht de morele waarde van die wet? Of gaan we ons weer afvragen wat juist is, wat rechtvaardig is? 

Functies kunnen geen daden verrichten, mensen doen dat. We kijken dus niet naar beroep of functies, we kijken naar daden. Leg de verantwoordelijkheid daar waar de verantwoordelijkheid hoort. De ordervolger is verantwoordelijk voor zijn daden, en jij en ik zijn er verantwoordelijk voor dat die daden veroordeeld worden in plaats van verheerlijkt of genegeerd. En dat is de enige juiste manier. Wij zijn de kracht en wij zijn met meer. Handel daar ook naar. Denk na en spreek je uit. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *