Archief van
Categorie: berichten

Plaatsvervangende tele-belediging

Plaatsvervangende tele-belediging

Een 63-jarige man uit Utrecht moet een taakstraf van 40 uur uitvoeren voor het beledigen van koningin Maximà. Dat Maximá op het moment van ‘belediging’ in Japan zat en er niets van meekreeg blijkt niet uit te maken, een politieagent kreeg last van plaatsvervangende tele-belediging en hield de man aan. 

Over ‘je beledigd voelen’ heb ik al vaker geschreven. Mijn standpunt daarin is duidelijk: je kiest daarvoor. Een belediging is pas een belediging als iemand het zich aantrekt als belediging, dat maakt het subjectief. Hoe meer een samenleving getraind wordt om vooral een zo dun mogelijk huid te hebben, hoe sneller mensen beledigd zullen zijn. Natuurlijk heb je “het recht” je beledigd te mogen voelen, gevoel hoort bij de menselijke ervaring, alleen de vraag is vooral: wat schiet je ermee op? 

Je kan bij dit soort zaken altijd perfect aan de reacties van mensen peilen wie zich snel beledigd voelt en wie niet. Mensen projecteren in dit geval altijd hun eigen gevoel hierover in hun reactie. Als je dan de reacties even doorneemt onder zo’n nieuwsbericht zou je bijna last krijgen van plaatsvervangende schaamte door de verknipte ubersofte deugmeningen. Mensen lijken steeds verder van de realiteit af te staan en zijn werkelijk volledig de weg kwijt in het nemen van verantwoordelijkheid over je eigen gevoel. De meeste mensen hebben de kleuter in zich op dat punt volledig teruggevonden en juichen het straffen van het gebruik van een aantal zinloze woorden tegen iemand dus gewoon keihard toe. Dat zijn dan ook vooral de mensen die zelf niets kunnen hebben. 

Sorry, als ik je nu beledigd hebt. Wat ga je er nu aan doen? 

Oke, het woord ‘kankerhoer’ is niet bepaald netjes te noemen, daar kunnen we het gelijk allemaal over eens zijn, je kan iemand er prima even op wijzen dat het zo zou kunnen zijn dat sommige mensen bijzonder nare gevoelens krijgen bij het woord ‘kanker’. Iedereen heeft er ergens in z’n omgeving wel mee te maken, en de ernst van de ziekte is alom bekend. Dus het zou kunnen dat er mensen zijn die zich daadwerkelijk naar voelen wanneer dat woord gebruikt wordt als krachtterm. Echter, het is wanneer het als scheldwoord gebruikt wordt ook niets anders dan een krachtterm. Het is geen magische spreuk, het is niet zo dat je iemand ziek maakt als je dat woord gebruikt, het is een manier om boze gevoelens te uiten die je samenvat in één woord om een ander woord kracht bij te zetten. Maakt dat het goed, niet perse…maakt dat het anders, ja absoluut. 

Wat zegt dat over gevoel… nou, het gevoel wat je bij iemand oproept is dus persoonlijk en ligt helemaal aan de persoon. Ik heb veel in het Westen gewerkt en met name Zuid-Holland, daar vliegen de ‘kankertjes’ je de hele dag om de oren. En ja, ook ik heb in mijn leven ontiegelijk vaak te maken gehad met naasten die de ziekte hebben, hebben gehad, of er daardoor niet meer zijn. Ik ben ook zeer fatsoenlijk opgevoed en scheldt best wel eens maar toch vrijwel nooit met het woord ‘kanker’ of ik moet echt woest zijn. Mensen worden nou eenmaal wel eens woest, en meestal is er dan ook wel een reden voor. 

Toch heb ik me er weinig aan gestoord, die vele ‘kankertjes’ en misschien heeft dat er ook wel mee te maken dat ik sowieso in de loop van mijn leven heb geleerd je niet zo druk te maken om wat een ander van jou vindt of welke taal die spreekt om zich te uiten. Als een chronisch buitenbeentje (waar ik zelf voor kies) leer je vanzelf wel dat de mening van een ander er pas toe gaat doen als je waarde hecht aan die mening. Het woord ‘kankerlijer’ en dergelijke -wat ik vaak genoeg naar mijn hoofd gehad heb-  of meningen over mijn verschijning, bouw je niet alleen een schild voor maar je leert er geen waarde aan te hechten… en poef, weg is dat nare gevoel. 

Het is vooral ‘milieu-afhankelijk’ of dat woord je nog raakt of niet, maar zodra je in een omgeving terecht komt waar het woord in elke zin gebruikt wordt verliest het al snel z’n waarde, zelfs als krachtterm. Ik ben absoluut geen voorstander van wetgeving omtrent ‘woordgebruik’ of ‘belediging’. Ik ben er voorstander van dat mensen zich op elke manier moeten kunnen uiten zoals zij dat wensen, ik hang er alleen een hele grote MAAR aan: maar, ik ben nog meer voorstander van het dialoog, het erop aanspreken van mensen dat je het niet prettig vindt en waarom niet.  Dat is ook eigenlijk hoe je met elkaar om zou moeten gaan: recht voor de raap confronteren in plaats van achteraf bij een derde partij erover na te bakkeleien terwijl de context al niet meer voelbaar is en het alleen nog over de gebruikte woorden gaat. 

Nou gaat alles wat ik  net schreef vooral over “normale mensen”.  Maar mevrouw Maximá is natuurlijk geen normaal mens, want Maximá is een sprookjesfiguur, een koningin. Maximá werd net als Willem A. en de rest van de populatie geboren in de blote kont, schreeuwend van ellende omdat het o zo vertrouwde lekkere warme donkere nest ineens overging in de kille koude grote boze buitenwereld. Toch schijnen deze mensen “speciaal” te zijn. Zo speciaal dat een ander fictief figuur in een uniform met “speciale krachten” zonder de aanwezigheid van ‘het slachtoffer’ kan bepalen dat ‘de dader’ daadwerkelijk een slachtoffer maakte met het uitspreken van een aantal verwerpelijke woorden.

 Anders gezegd: het gaat hier niet over ‘belediging’ maar over een principekwestie en machtsvertoon. Dat het nog strafbaarder is om de koning of koningin of een ambtenaar in functie  te beledigen is per definitie Bullshit met hoofdletter B. Het hoort bij de ‘autoriteitsreligie’. Het geloof in autoriteit. Iemand met vermeende autoriteit (een ander mens wat boven jou zou staan) kan dus administratief beledigd zijn omdat dat ergens opgeschreven staat, en dat heeft dus niet meer met daadwerkelijke belediging (een gevoelskwestie) te maken maar puur met macht. Met het “speciaal zijn” en het bijbehorende “jij zal mij verdomme speciaal vinden ook!” dogma. 

Of het nou mierenneuken of machtsvertoon van de agent in kwestie is, het blijft een idioot idee dat we van een sommige mensen “speciale mensen” maken, we ook echt geloven dat dat kan, en dat die “speciale mensen” én administratief beledigd kunnen worden en zelfs zonder dat ze het zelf weten, op afstand… hoe gek wil je het hebben. Het idee erachter is dan ook gewoon echt pure machtsvertoon, iets anders kan het ook niet zijn omdat niets hiervan op logica of gelijke behandeling lijkt. 

Ik wil niet natuurlijk niemand beledigen wanneer ik zeg: onze samenleving bestaat steeds meer uit dunne huidjes en tere zieltjes, maar als jij ook zo’n type bent moet je toch eens afvragen of het bestraffen van mensen eigenlijk wel de oplossing is en of diegene daar dan wel echt  wat van leert en wat jij daar eigenijk mee opschiet… mensen die straf krijgen voor het onhandig uiten van gevoel zullen toch echt moeten leren hun gevoel wat handiger te uiten in plaats van gestraft te worden. Met straf creëer je namelijk voornamelijk wrok, en als iemand z’n gevoel niet via de mond kan uiten (hoe onhandig ook) loop je de volgende keer een groter risico op fysiek geweld. Al helemaal als het om een administratieve belediging gaat, omdat je eigenlijk helemaal geen slachtoffer gemaakt hebt. 

En als laatste moet je je dan ook afvragen wat jij er dan zelf mee opschiet. Je denkt waarschijnlijk dat het je helpt. Maar als je iedere keer een ander (met “macht”) nodig hebt om voor jou op te komen als iemand onaardig tegen je is, terwijl je dat prima zelf kan leren, dan zal je zelf nooit verder komen en steeds vaker die ander nodig hebben. De wereld wordt namelijk steeds onaardiger en het zijn nu juist die machthebbers die hiervoor zorgen, door mensen steeds verder de mond te snoeren. Dat gaat vanzelf borrelen omdat het dialoog ervoor zorgt dat fysieke uitingen van gevoel minder snel voorkomen… dus bereid je maar voor: als je de moeite niet wilt nemen je mentaal te wapenen kun je beter maar zorgen dat je koningin wordt. 

Rypke Zeilmaker legt uit hoe we besodemietert worden met het ‘klimaatverhaal’

Rypke Zeilmaker legt uit hoe we besodemietert worden met het ‘klimaatverhaal’

Rypke Zeilmaker

We hebben vandaag 3 zeer interessante en korte video’s voor je om te kijken waarin Rypke Zeilmaker (www.rypkezeilmaker.nl) ons heel duidelijk uitlegt hoe ons het ‘klimaatverhaal’ verkocht wordt, en waarom mensen daar zo makkelijk intrappen.

Lees Meer Lees Meer

Tijden lang verhaald, elke keer herhaald…

Tijden lang verhaald, elke keer herhaald…

In iedereen zit een monster, alleen staat niemand daar bij stil. In iedereen zit een monster dus oordeel maar niet teveel. 

Wie is er gevaarlijker… De mens die het kwaad in een ander niet kan voorstellen, of de mens die dat juist wel kan? Kwaad bestaat, en je kan daar beter op voorbereid zijn door het je voor te stellen hoe mensen kunnen zijn dan door dat niet te doen. Als je het gevaar niet aan ziet komen omdat je het gevaar niet wilt zien, ben je gevaarlijk… Je bent gevaarlijk omdat je een deel van jezelf ontkent wat ook in jou zit en je je dat niet realiseert. 

Lees Meer Lees Meer

Hoop doet leven

Hoop doet leven


Hoop, een lastig ‘iets’ wat toch een ontzettend belangrijk onderdeel van het menselijk bestaan is. Iedereen die zich wel eens hopeloos heeft gevoeld weet dat doet met de psyche en hoe dat voelt. 

Zonder hoop is het leven waardeloos. Als je ziek bent en er is hoop op beterschap is hoop datgene wat een interne kracht aanjaagt waardoor de kans op beterschap ogenblikkelijk vergroot wordt. Hopeloosheid leidt tot zelfdestructie, als er geen hoop is op een toekomst waarom zou je dan goed voor jezelf en je omgeving zorgen? Wat is het nut dan nog?

Lees Meer Lees Meer

2019/2020

2019/2020

2019… het jaar waarin de degenen die hebben opgelet een glimpje van een duistere toekomst hebben kunnen opvangen. 

Natuurlijk zitten de meeste mensen niet te wachten nu op een verhaal wat “feeststemming” drukt en de realiteit te veel naar voren haalt. 31 december is voor de meeste mensen de dag dat ze iets ‘ouds’ achter denken te laten om iets ‘nieuws’ te beginnen. Men leeft daar naartoe en voor velen is het zelfs het hoogtepunt van het jaar en wordt dat groots gevierd, dat is natuurlijk allemaal helemaal niet erg het is alleen jammer dat het hele feest eigenlijk een grote ‘massa staat van ontkenning’ is waarin iedereen zichzelf voor de gek houdt. 

Lees Meer Lees Meer

Ga nadenken…

Ga nadenken…

Even korte mededeling, 

Nou ja, kort…  dat zien we wel als het af is maar het is een mededeling die je ook als waarschuwing kan zien of als geheugensteuntje en misschien zelfs als reality check. 

Ik wil toch even blijven benadrukken dat het belangrijk is je inmiddels verworven kennis over allerlei zaken die er spelen in de wereld niet als absoluut waar aan te nemen. 

Lees Meer Lees Meer

de klimaatverandering ideologie is kindermishandeling

de klimaatverandering ideologie is kindermishandeling

Bij de discussies met betrekking tot klimaatverandering is een van de meest gebruikte ‘argumenten’ van een klimaatgelovige ‘de toekomst van je kinderen’. Ik vind dat een zeer zwak en zichzelf tegensprekend argument. Toch doet dat argument het altijd goed, want zodra een ‘gelovige’ dat in de discussie gooit ben je ineens een soort ‘kindermishandelaar’ want meningen op basis van emotie tellen altijd zwaarder dan meningen op basis van logica.  

Lees Meer Lees Meer

De meester hoeft zijn slaven niet te ketenen…

De meester hoeft zijn slaven niet te ketenen…

Het blijft voor mij altijd bijzonder hoe sommige gekke uitspraken gewoon achteloos worden  neer gekalkt en mensen daar niet dieper over nadenken: 

(Citaat uit een artikel van de NOS

“Ook ombudsmannen slaan alarm over het toenemend aantal daklozen in Nederland. Ze vragen premier Rutte om in te grijpen”

Lees dat eens even drie keer. 

Dan nu eerst dit… 

Lees Meer Lees Meer

Als je een beeld van de toekomst wilt

Als je een beeld van de toekomst wilt

Van de geschiedenis kunnen we leren, dat we niets leren van geschiedenis.

Een beroemde uitspraak, en o zo waar…

Als mensen in groepen verdeeld worden, gaan ze zich teveel concentreren op de details, en wanneer men zich verliest in de details zien ze het grote geheel niet meer…

Details zijn pas de moeite waard als de fundering in balans is en daardoor sterk is, want op een rottende fundering kun je niet bouwen…

Als je niet oppast gaat de discussie alleen nog maar over welke groep we het meeste gaan onderdrukken via machthebbers, vergetende dat alle groepen in een vicieuze cirkel aan de beurt komen. Zo kom je uit bij systemen die ze communisme, fascisme, autoritarisme, socialisme en totalitarisme noemen… die allemaal op hetzelfde neer komen…

… het met geweld de controle overnemen over het leven van mensen… er zit namelijk geen einde aan, het afnemen van vrijheid en vermeerderen van dwang leidt altijd tot dood en verderf… altijd.

Het hangt van jou af.

https://t.me/hetmeestgevaarlijkebijgeloof/72

Vergelijk jezelf met wie je gisteren was…

Vergelijk jezelf met wie je gisteren was…

Soms is een lang verhaal de moeite echt wel waard, moeilijke dingen kun je nou eenmaal niet kort samenvatten, verandering begint met een klein beetje moeite doen, het is een investering in jezelf en daar mag je nooit op bezuinigen want het betaald je altijd terug. 

Vergelijken, Iedereen doet het en tegelijkertijd doet iedereen ook alsóf van niet. 

We vergelijken wat af… dat is onze cultuur… kijken naar de ander, en naar wat de ander heeft.  Als kind wordt het je aangeleerd en de rest van je leven zal het je overal ingeprent blijven worden dat dat is wat je moet doen. 

Sommige mensen leren dat naarmate ze ouder worden weer af maar veruit de meeste niet.  Het is een hele grote reden van het feit dat er steeds meer mensen psychisch in de knoei raken. 

Je maakt jezelf wijs dat een ander of wat de ander heeft je niet boeit, maar ondertussen lieg je dat je barst, je zou willen dat het je niet zou boeien, dan zou je je ook niet zo voelen… denk je… precies de verkeerde gedachte, want beide creëer je toch echt zelf maar je moet eerst door krijgen dat alles conditionering is en dus al die gedachtes te herprogrammeren zijn, want dat zijn het: programma’s die je afspeelt. 

Het cliché is niet het cliché, het cliché is de waarheid. Ik zie en hoor echt ontzettend veel mensen die in de knoei zitten en ze vergeten allemaal naar zichzelf te kijken. Kut om te doen, maar het is wel lef hebben. Lef tegenover jezelf, een ander weet daar namelijk niets van en dat hoeft ook niet. 

Soms moet je ergens dwars doorheen om er te komen, en een beetje pijn ga je niet dood aan. Naar jezelf kijken is trouwens niet jezelf naar beneden halen, maar de clichés benoemen, want het zijn geen clichés…

De zin “Je kan meer dan je denkt” bijvoorbeeld… dat is toch waarheid? Want op het moment dat je denkt ‘ik kan meer dan ik denk dat ik kan’ zit je in de positie dat je denkt dat je  ‘het niet kan’ of ‘dat je niet veel kan’, en als je denkt dat je ‘het niet kan’ of ‘dat je niet veel kan’ dan kun je het dus niet en kan je ook niet veel, dus je kan meer dan je denkt. Geen cliché maar waarheid. 

Je kan altijd meer dan je denkt maar waar het meestal fout gaat bij mensen is dat ze gebrek aan informatie hebben of informatie verkeerd filteren. Informatie is van groot belang wanneer je verder wil komen. Op het moment dat je psychisch in de knoei zit is de snelste weg om daar weer uit te komen nieuwe informatie. 

Als je naar psycholoog gaat zal het meestal zo zijn dat de psycholoog alles wat je zegt herformuleert om je op een andere manier te laten kijken naar datgene wat je zelf zegt. Op dat moment geeft de psycholoog dus nieuwe informatie door aan te tonen dat je op andere manier naar dezelfde zaak kan kijken waardoor er een heel proces op gang komt wat ervoor zorgt dat je anders na gaat denken waardoor je tot andere conclusies komt. 

Jij zegt misschien ‘ik kan niks’, de vraag is dan dus ‘kan jij echt niks’? Vervolgens zul je toe moeten gaan geven dat je echt wel wat kan, wat direct leidt naar een ander gedachten patroon. De informatie die je dan tot je beschikking hebt strookt niet meer met het gevoel wat je hebt, dus zal het gevoel wat je erbij hebt veranderen. Emoties creëer je namelijk ook zelf en die hangen voor een deel af van de manier waarop je denkt. 

Het is niet voor niets dat mensen die zich rot voelen hun muziekstijl daarop aanpassen. Het bevestigd de emoties en versterkt ze. Eigenlijk niet handig om te doen dus, zelfmedelijden werkt meestal averechts en helpt absoluut niet mee. Als je je rot voelt zul je dus iets moeten gaan luisteren wat een ander gevoel oproept bij je, om je hoofd en lichaam te dwingen uit die staat van ellendigheid te komen.

Het allerbelangrijkste om te onthouden is dat je jezelf volledig in de hand hebt, ook al denk je dat het niet zo is. 

Informatie is overal beschikbaar. Alles is namelijk informatie. Informatie is niet alleen een lap tekst op een scherm of een stuk papier, alles om je heen is informatie. Smaak, reuk, zicht, gehoor, gevoel, werkelijk alles geeft jou informatie. Als de informatie via de zintuigen binnenkomt wordt het gefilterd via jouw interne programma’s. Als je in een negatieve bui bent filter je het positieve en komt vooral het negatieve om je heen in je bewustzijn. Dat doe je zelf, door de staat waar je op dat moment in bent. Je trekt het negatieve dus aan. 

Om je anders te kunnen voelen zul je dus eerst bewust moeten worden van het feit dat je op de automatische piloot de verkeerde dingen onder je eigen aandacht brengt. Als je dat niet inziet verandert er niets. Een maskertje opzetten om gevoel te maskeren gaat nooit werken want dat is liegen tegen jezelf en jijzelf weet donders goed dat je liegt dus zal je in hetzelfde spectrum van informatie blijven hangen en niet vooruit komen maar het oude versterken. 

Denk erom dat je hersenen een soort real time computer zijn. Hersenen werken via patronen en ze zullen dus steeds de patronen volgen die het meest comfortabel voelen door automatisch bestaande verbindingen te gebruiken om informatie te verwerken. Je moet dat eerst gaan realiseren en je daar bewust van worden omdat je anders weinig tot  niets met nieuwe informatie doet. 

De eerste informatie die je dus nodig hebt is: jij kan alles en alles zit al in je. Dat is geen loze ‘positiviteits kreet’ het is gewoon waarheid. Kijk, een psycholoog of therapeut die reikt je slechts tools aan, maar jij moet het zélf doen. Dat is een onweerlegbaar feit. Het is niet de psycholoog die jouw fixt, maar jij bent het zelf die dat doet door iets te doen met de informatie die je gegeven wordt. 

Als je op dit moment het gevoel hebt dat je depressief bent, dan moet je je eerst eens af gaan vragen hoe jij over jezelf praat. Zeg jij tegen andere mensen dat je depressief BENT? Of zeg jij dat je depressieve gevoelens HEBT. Ben jij je depressie of heb je depressieve gevoelens? Er zit nogal een groot verschil in die twee uitspraken ook al zul je dat niet meteen beseffen. Zeggen dat je iets ‘bent’ is nogal een claim die je maakt. Je identificeren met een gevoel is wat het gevoel in stand houdt. Elke keer dat je zegt dat je ‘iets bent’ moet je voortaan eerst even afvragen of dat waarheid is. Want het zou wel eens zo kunnen zijn dat je jezelf iets inprent wat niet zo is waardoor je je zo blijft voelen zoals je je voelt. 

Met alleen positiviteit kom je er niet. Er zijn websites vol geschreven met het ‘als je maar positief denkt komt alles goed’ verhaal maar dat is slechts gedeeltelijk waar. Als jij dik bent en daarmee zit,  en je gaat heel positief élke dag voor de spiegel staan zeggen tegen jezelf dat je mooi slank bent dan lieg je tegen jezelf en zul geen actie ondernemen omdat je onderbewuste weet dat je liegt. Je kunt dan beter zeggen ‘wat ben ik goed bezig ik  wordt elke dag een stukje slanker’ en daar ook naar handelen door op je eten te letten of te gaan sporten want dan onderbouw je je positieve intenties. 

Als je je positieve intenties niet onderbouwd voor je onderbewuste dan dan weet het onderbewustzijn dat je liegt. Je kunt wel liegen tegen jezelf en doen alsof je je het gelooft, maar die real time computer die weet altijd dat je liegt en zal dan dus niets veranderen aan de programmering. 

Het beste medicijn, de beste remedie, is bewustwording. Dat blijft voor veel mensen een ‘zweverig’ smaakje houden waardoor ze de essentie ervan niet zien. Je moet goed naar jezelf kijken waar je mee bezig bent want dan pas kun je tot bepaalde inzichten komen. We gaan namelijk al gauw anderen de schuld geven van onze problemen, en of dat nou terecht is of niet, dat legitimeert het nog niet dat dan je maar in ellendigheid moet blijven hangen.

 Het allerbeste wat je kan doen om mensen terug te pakken is laten zien dat je er sterker uit ben gekomen dan dat je erin ging. Alleen jijzelf hebt dat in de hand. 

Nu, als eerste, is het dus van belang dat je elke dag iets gaat verbeteren aan jezelf en dat ook elke dag gaat benoemen. Je gaat dus kritisch naar jezelf kijken en wat je niet aanstaat ga je verbeteren. Als je daar zelf niet uitkomt in hóe je dat dan moet doen dan ga je informatie zoeken. 

Informatie is in deze tijd overal beschikbaar dus er is geen excuus om niets te doen. Als je niets doet en alleen oude patronen je geest laat domineren dan verandert er niets. Simpel. 

Ik schrijf dit omdat ik vrijwel dagelijks via privé berichten hulpeloze verhalen krijg van mensen, waar ik een patroon in terug kan vinden wat alles te maken heeft met het feit dat mensen zichzelf verliezen door zichzelf voortdurend te vergelijken met anderen of een ideaalbeeld wat niet bestaat. 

Ook weer zo’n “cliché” wat geen cliché is maar realiteit. 

De maatschappij bouwt ideaalbeelden op elk niveau waar bijna niet aan te voldoen is waardoor meer dan helft van de mensen binnen die niveaus het gevoel hebben dat ze falen en nooit goed genoeg zijn. Daar zit ook het probleem want van iedereen wordt verwacht dat we een bepaald soort leven leiden  want dat noemen wij “beschaving”. Te hoog gegrepen idealen nastreven is een soort zelfkastijding. Je maakt jezelf kapot en put jezelf uit, niets gaat zoals je het wil en uiteindelijk loop je vast… opgebrand… 

Daarentegen, ondanks dat de maatschappij zo ingericht is  ben je niet hulpeloos. Je hebt kracht alleen moet je die hervinden. Je gaat dus kijken naar wat je wel kan en vervolgens ga je dat verbeteren met het zoeken naar informatie. Alles wat je leert brengt je verder en dichterbij je eigen succes. Alles. Niet het succes van een ander, maar je EIGEN succes. 

Maatschappelijke constructies zijn fake, jij bent echt. 7 miljard mensen, 7 miljard verschillende persoonlijke successen. Het laatste cliché wat geen cliché is is: je kan alleen de beste versie van jezelf worden, je kan niet iemand anders worden dus hou op dat te proberen en te willen, het leidt tot zelfdestructie, je maakt jezelf kapot. 

Iedereen is nodig, iedereen is hier met een reden, alleen iedereen wordt gedwongen alles buiten henzelf te zoeken en mee te draaien in kunstmatige constructies waarin slechts enkelen daadwerkelijk succes kunnen boeken maar verruit de meeste mensen fungeren als “opvulling” en dat succes wat ze voor ogen hebben nooit echt halen. Dat kan ook niet want niet iedereen kan succesvol zijn in hetzelfde omdat het kunstmatig succes is. 

Van die “opvulling” is er een steeds groter gedeelte wat als “slecht voorbeeld” fungeert waardoor de “succesvollen” succesvol blijven omdat ze absoluut niet willen worden zoals de “slechte voorbeelden”. Dat drijft de mensen ook uit elkaar… 

Die slechte voorbeelden echter zijn geen slechte voorbeelden, dat is kunstmatig, het zijn mensen die gewoon nooit zullen kunnen voldoen aan dat ideaalbeeld. Het is zelfs andersom, zoals álles andersom is, de werkelijke enige echte slechte voorbeelden zijn degenen die dat kunstmatige succes hebben, dus laat je niets aanpraten wanneer “succesvolle mensen” iets van jou vinden, de meeste daarvan zijn namelijk zelf degenen die er onbewust voor zorgen dat andere mensen naar klote gaan en dus het ECHTE slechte voorbeeld. 

Ik vind het niet erg om berichten te krijgen met hulpvragen, ik heb dat eigenlijk mijn hele leven al dat mensen dat bij mij neerleggen, en heb ruimschoots ervaring in vele opzichten. Wat ik wel erg vind is dat het steeds erger wordt. Dat zegt namelijk iets… we gaan al heel lang helemaal de verkeerde kant op 

 Dus alsjeblieft, ga niet afwachten tot een ander je komt helpen of tot je eindelijk op een wachtlijst kan van een hulpinstantie, ga informatie zoeken over hoe je jezelf op korte termijn kan helpen en maak hele kleine minuscule stapjes in de juiste richting. Alles kun je zelf. ALLES. 

Elk stapje is een overwinning en alles zit al in je… je moet het alleen even vinden… informatie. 

Kijk naar wie je gister was, en zorg dat je vandaag een klein beetje beter bent. Dan zul je over een maand ineens versteld staan van hoeveel beter je ineens bent, kun je nagaan hoe dat over een jaar zal zijn… 

Je bent het waard. 

Ken je die mop, van die agenten die een statement probeerden te maken..?

Ken je die mop, van die agenten die een statement probeerden te maken..?


Onderstaande video is gebaseerd op mening onderbouwd met feiten. 


De politie verliest steeds meer respect wat volkomen logisch is als je kijkt naar hoe agenten zich zowel individueel en als korps gedragen. 

Op elk niveau is er sprake van een ‘gang-mentaliteit’ waarbij waarheidsvinding niet prio-1 is maar het dekken van elkaars gedrag en misstappen. Zo wordt het plegen van ernstige misdaden zoals bijvoorbeeld vervalsen van bewijsmateriaal of liegen op procesverbalen en zelfs liegen in de rechtszaal niet geschuwd. 

De campagne ‘handen af van hulpverleners’ zorgde ervoor dat het grote publiek nu volledig achter de nieuwe wetgeving staat waardoor je sowieso een dag de gevangenis in gaat als je geweld gebruikt tegen een agent, ook al is dat soms volledig terecht. Dat komt omdat ze in die campagne agenten op hetzelfde niveau zetten als ambulancepersoneel of brandweermensen. Dit klopt natuurlijk voor meter.

Mensen met een zogenaamd “geweldsmonopolie” die vaak zélf de agressor zijn omdat zij die macht “legaal” hebben, die zet je op gelijke voet met mensen die puur en alleen hulp verlenen aan andere mensen, iets met appels en peren… Met gezond verstand kun je je niet voorstellen waarom iemand een hulpverlener van de brandweer of ambulance in godsnaam aan zou moeten vallen, met datzelfde gezonde verstand en je ogen wijd open zou je je wél voor kunnen stellen waarom iemand een agent aanvalt, meestal begint de agent namelijk met het gebruik van geweld en het misbruiken van zijn macht. 

Natuurlijk pleiten wij absoluut niet voor geweld, je moet alleen eerst jezelf ergens goed in verdiepen voordat je iets napraat. Er is aan Amerikaans beeldmateriaal op internet tienduizenden filmpjes beschikbaar van onnodig politiegeweld, vele duizenden mensen die onschuldig vermoord zijn door uniformen omdat de uniformen aldaar op een bijna onsterfelijke troon gezet zijn, en dan praten we alleen nog maar over de incidenten die daadwerkelijk gefilmd zijn. Het meeste wordt namelijk NIET gefilmd. 

Aan Nederlands beeldmateriaal is er ook steeds  meer beschikbaar, en dat is zeer verontrustend. Mensen gaan er hier in Nederland vanuit dat de politie altijd gelijk heeft, wat een ontzettend gevaarlijke gedachtegang is omdat wanneer er gefilmd wordt de verhalen van de agenten vaak niet kloppen met de beelden. We hebben daar al eerder filmpjes over geplaatst, de corruptie en gang-mentaliteit reikt tot aan de hoogste officieren van justitie. 

Door aggressors onder ‘hulpverleners’ te scharen (omdat ze dat in sommige gevallen ook nog wel eens doen…hulp verlenen) zijn mensen die “legaal geweld” mogen gebruiken, en gewapend zijn, een machtspositie hebben, veel handlangers hebben die elkaar dekken, kunnen liegen zonder gestraft te worden en geweld gebruiken zonder gestraft te worden,  nu onsterfelijk en worden hun slachtoffers voortaan per definitie gestraft. 

Als jij dus onterecht wordt aangehouden omdat er een vermoeden is, en jij weet oprecht van niks en verzet je verbaal tegen deze beschuldigingen en wil je weg vervolgen, dus je volgt de orders niet op van de agent en werkt niet mee, dan kun je bij het minste fysiek contact (alleen al omdat je tegenwerkt) schuldig zijn aan “geweld tegen een hulpverlener”.  Dat kost je direct een dag cel. Je zou dus maar de verkeerde agent treffen… waar er nogal wat van rondlopen, zo kan je dan in één seconde van slachtoffer in “dader” veranderen. 

Een agent heeft niet altijd gelijk, al wordt ons dat van jongs af aan wel ingeprent,  het is een leugen. Het is een blijft een mens in een “speciaal pak”, die net zo min superkrachten heeft als dat jij dat hebt. Emoties en alle andere menselijke eigenschappen zitten nog steeds in dat mens onder dat pak en dat geeft ook aan dat het dus levensgevaarlijk is om mensen zoveel macht te geven. Noodzakelijke kwaden zijn nog altijd meer kwaad dan noodzaak. 

Om de politie in een beter blaadje te krijgen schieten de real-life tv programma’s ook weer uit de grond als paddestoelen. Politieagenten die gevolgd worden in hun werk, waarbij juist die zaken naar voren gehaald worden waar de politie dan de heldenrol speelt. Je ziet steeds dezelfde personages die ook hun persoonlijke ervaringen steeds delen waardoor je vanzelf sympathie ontwikkeld voor het mens. Werkelijk alles zit erin, emotie, diepgang, “professionaliteit”, spanning, heldendaden, behalve…een groot deel van de werkelijkheid. 

Racisme, etnisch profileren, discriminatie op basis van uiterlijk (in de breedste zin), onnodig geweld, liegen, valse proces verbalen, valse getuigenissen, corruptie en zo verder. Er is altijd een groot verschil tussen dat wat je op tv ziet, en de werkelijkheid. Dat vergeten mensen nogal gauw omdat mensen gehypnotiseerd worden met filters. 

Er worden filters ingeprent waardoor de werkelijkheid gemixt wordt met geromantiseerde fictie. Daardoor ga jij denken dat het om slechts ‘een paar rotte appels gaat’. Laten we je dan uit de droom helpen: zelfs al zouden er maar “een paar rotte appels” zijn, dan nog zijn dat er een paar teveel en zullen zij altijd de andere appels op wat voor manier dan ook besmetten als ze er niet uitgeplukt worden. Macht maakt corrupt, en dat niet alleen, over het algemeen kiezen juist de verkeerde persoonlijkheden posities met macht. Het is veel aannemelijker dat narcistische, sociopathische of zelfs psychopatische persoonlijkheden op posities met macht terecht komen dan persoonlijkheden die geen macht over anderen willen kunnen uitoefenen. 

Nu willen we absoluut niet zeggen dat alle agenten een psychische stoornis hebben, we leggen alleen de feiten neer over menselijk gedrag. Het is erg aannemelijk dat op die posities juist die mensen zitten die je daar niet wilt hebben, en dan met name de topfuncties. En dat blijkt elke keer maar weer. 

Ons advies is dan ook altijd: krijg je met de politie te maken, en is het onterecht, zorg dat je alles filmt en laat vooral niet over je heenlopen. Dat geschreven regels blijkbaar mensen tot goden kunnen verheffen zeg niets, de realiteit is dat jij jezelf moet beschermen en dat we allemaal mensen zijn en er niemand boven een ander staat. Uniform of niet. 

En respect kun je niet afdwingen, dat moet je gaan verdienen. Hypocriete foto’s maken om jezelf veren in je reet te steken haalt eigenlijk zelfs de boodschap onderuit, maar goed veel mensen moeten daar helaas uit eigen ervaring achter komen. 

Jank, en laat afdwingen

Jank, en laat afdwingen

Ik zeg het de laatste tijd wel vaker helaas, maar het enige waar ik echt last van heb is van mensen die overal last van hebben, en dan vooral degenen die hun ongenoegen politiek maken om zo hun wil uiteindelijk af te kunnen dwingen in de vorm van wetgeving. 

Als je maar lang genoeg zeurt en maar ver genoeg gaat trek je vanzelf wel een keer politieke aandacht. Dat hebben we aan alle kanten kunnen merken de afgelopen jaren. Dat spelletje wordt andersom ook fantastisch gespeeld, want willen de politici (of eigenlijk hun bazen) ergens aandacht voor dan zijn een paar heftige gebeurtenissen in scène zetten het probleem niet. 

Of de burger nou zelf vraagt of er nog wat vrijheden ontnomen kunnen worden of verplichtingen opgelegd, of dat ze daar via een schaduw campagne stiekem voor warm gestookt worden met propaganda, het zal de machthebbers een zorg zijn. 

Ik  heb er geen last van als mensen bakkeleien over allerlei onderwerpen waarin ze een ander hun mening niet gunnen of zienswijze niet accepteren of respecteren, maar ik heb er wel last van zodra dat zo ver opgedreven gaat worden dat er uiteindelijk weer van een van de kanten gesmeekt gaat worden om wetgeving. Wetgeving raakt niet een specifieke groep, wetgeving raakt iedereen, dus ook mij. 

Het punt is namelijk dat ik een vrij schappelijk mens ben, en dat ik mijn wil niet perse aan een ander wil opdringen, en ander z’n wil zoveel mogelijk probeer te respecteren zolang het binnen morele grenzen valt met betrekking tot het kwaad aandoen van onschuldige mensen. Zolang een ander geen direct kwaad aangedaan wordt door een overtuiging of een mening en het puur bij gevoelskwesties blijft, geef ik een ander zoveel mogelijk die ruimte omdat nou eenmaal niet iedereen hetzelfde is en denkt. 

Maar met mijn schappelijkheid en wil tot dialoog,  het ‘erover praten’, worden ik en iedere andere Nederlander gedwongen ons te gaan houden aan regels en wetgeving die ontstond uit iets waar we geen deel van uitmaakten. Het probleem is dus ook altijd dat wetgeving niet perse specifiek datgene aanpakt wat oorspronkelijk de eis was maar een heel scala aan nevenzaken met zich meebrengt. Daarnaast is dit land zo dicht gereguleerd dat nieuwe wetgeving of wijzigingen in de wet sowieso altijd wel ergens een ander probleem creëert.

Veel mensen zitten zo vast in die  ‘laten we het gaan afdwingen’ mentaliteit dat ze niet doorhebben dat dat wat ze eigenlijk willen helemaal niets oplost. Het is niet zo dat wanneer er spontaan een wet gecreëerd wordt voor een probleem, dat dat probleem dan ook ineens opgelost is. Sterker nog, het probleem wordt vaak juist erger. Ik neem als voorbeeld altijd maar de oorlog tegen drugs. Een oorlog die overheden wereldwijd op de voorgrond keihard aan het verliezen zijn en op de achtergrond zelfs soms voeden om de publieke opinie in de juiste mindset te krijgen. Bange en geschokte mensen die zullen alles slikken zolang er maar iemand de heldenrol op zich neemt. 

In het geval van die ‘war on drugs’ is namelijk wetgeving juist het probleem wat er voor zorgt dat de belangen in deze sector steeds groter worden, en de risico’s dus ook. Harder aanpakken en harder straffen leidt tot hardere acties en groeiende belangen. Dit is een volkomen logisch verhaal omdat de drugs zelf het probleem niet zijn, het probleem is degene die een drug gebruikt. Mensen gebruiken drugs met een reden, en meestal is die reden vooral recreatief en daar is ook helemaal niets mis mee omdat het een vrije eigen keuze is. Het probleem ontstaat pas wanneer de omstandigheden van mensen verslechteren, ze daar mentaal niet tegen opgewassen zijn en vervolgens drugs gaan gebruiken als vluchtmiddel. 

Waar vraag is zal altijd aanbod zijn. Als de vraag stijgt doordat steeds meer mensen in uitzichtloze situaties terecht komen, zal het aanbod als vanzelf ook stijgen en de waarde groter worden. Als vervolgens een overheid er alles aan gaat doen om het aanbod weg te halen, terwijl ze ondertussen ook voor een groot deel verantwoordelijk zijn voor de vraag, wordt er dus niets opgelost maar een probleem verschoven. 

Al zou het lukken (wat onmogelijk is) om alle drugs uit een land te verbannen, of je zou de doodstraf erop zetten, dan nog zal er ergens anders een vraag naar ontstaan waar geld te verdienen valt en dan zal daar eenzelfde probleem ontstaan. Mensen die geen toekomst hebben of alleen al met dat gevoel rondlopen zoeken naar manieren om dat gevoel lege depressieve gevoel weg te krijgen. De vorm van het product maakt niet uit, zelfs snoep kan een dodelijke verslaving worden op den duur.

Waarom ik het voorbeeld elke keer aanhaal is omdat het een uitermate goed voorbeeld is van falen van wetgeving, omdat het eigenlijk falen dòòr wetgeving is. Zolang we in een wereld leven waarin iedereen opgroeit met het idee dat geld het belangrijkste is in je leven omdat dat de kwaliteit van leven bepaald, dan moet je niet het systeem waar een samenleving op draait zo inrichten dat mensen het hoofd nog op het nippertje boven water kunnen houden op elk niveau, en dat velen dat niet meer trekken en vervolgens het op een andere manier gaan proberen. Katten in het nauw maken rare sprongen, maar ze maken die sprongen ook alleen maar omdat ze in het nauw gedreven worden. Als je ze de ruimte geeft en zoveel mogelijk met rust laat heb je er amper last van. 

Op dit moment pleiten een hoop mensen voor het inperken van de vrijheid van spreken, omdat zij last hebben van de dingen die een ander hardop zegt. Wat denk je dat een verbod op het uiten van een mening teweeg gaat brengen? Denk je serieus dat mensen dan ineens denken “och jeetje, het is verboden…nou laat ik het maar niet meer doen dan”? Kom je met een verbod bij de kern van het probleem? Gaat iemand z’n mening veranderen puur omdat het ineens een verboden mening is? Stel die vragen nou eens serieus aan jezelf als jij ook zo iemand bent die denkt dat het geweld van de overheid ook maar iets oplost in een maatschappelijke discussie.

Een mening komt altijd vanuit een overtuiging, en een overtuiging is iets wat iemand gelooft. Het verbieden van een mening wekt juist weerstand op wat uiteindelijk leidt tot een versterking van de overtuiging. Als iemand geen nieuwe informatie krijgt, verandert er niets aan een overtuiging en dus ook niets aan de mening. Door de mening te verbieden creëer je dus een nieuw probleem erbij en dat is dat alles met betrekking tot die mening de illegaliteit ingaat. Dat betekent dat alles stiekem gaat, en dat betekent weer dat het gehandhaafd zal moeten worden wat automatisch weer betekent dat er een sanctie met geweld op komt te staan omdat de overheid alleen maar kan handhaven met geweld, of dat nou geestelijk of lichamelijk geweld is dat maakt niet uit…geweld is geweld. 

Geweld leidt uiteindelijk altijd weer tot meer geweld omdat degenen tegen wie het overheidsgeweld ingezet wordt nog steeds niet tot een andere mening zijn gekomen omdat ze vooral bezig zijn met hun mening te verdedigen. Er komt dus geen nieuwe informatie binnen en dus zal er niets opgelost worden. 

Het idee van het verbieden van een mening of overtuiging of woorden die daaraan gelinkt worden zou iedereen die een beetje nadenkt direct moeten verwerpen want even voor de duidelijkheid: wie gaat er bepalen wat wel of niet een gewenste mening of overtuiging is? Mensen hun vrije wil en vrijheid van denken en meningsuiting afnemen leidt uiteindelijk altijd tot dood en verderf, en dat is logisch want hoe je het ook wil wenden of keren: mensen zijn van nature vrije wezens… vrij, en zullen ergens diep van binnen onvrijheid altijd tegengaan. 

Vrijheid afnemen zal nooit resulteren in een positief resultaat, dat zal alleen tijdelijk zijn, op de lange termijn ben je iets aan het onderduiken wat blijft broeien, en los je dus niks op maar hou je het juist in stand. Omdat mensen steeds meer moeite lijken te hebben met het op een fatsoenlijke manier van communiceren met elkaar lijkt geweld steeds vaker de oplossing. Want nogmaals:  Ook al denk jij dat je via het afdwingen van een verplichting of het ontnemen van een ander z’n vrijheid voor een geweldloze oplossing kiest door het de overheid te laten doen, maakt dat het niet minder gewelddadig. Je laat een ander het vuile werk opknappen, iemand die voor de overheid werkt dus. 

Remember remember, the fifth of December

Remember remember, the fifth of December

Sinterklaas, zwarte piet, Guy Fawkes, 5 december

Eigenlijk…

Zijn wij er helemaal klaar mee…

Het is nep…het bestaat niet… dat betekent dus dat het niet ECHT is snap je..?

Strijden voor iets wat niet echt is, is een beetje kansloos. Strijden tégen iets wat niet echt is, is net zo kansloos.

Alles wat betreft deze hele kwestie gaat over iets wat niet bestaat. En het grote probleem hier is cultuur.

Cultuur die vóór iets strijdt, en cultuur die tégen iets strijdt, het probleem is niet de ene cultuur, en ook niet de andere cultuur… het probleem ís cultuur.

Wij nemen dan ook geen standpunt in voor of tegen iets wat nep is. Waar wij wel een standpunt tegen innemen is cultuur.

Cultuur is het geheel aan gewoonten en gedragsregels wat bij een volk of een stam hoort. Cultuur zorgt voor verdeling, en niet voor vereniging. Cultuur zorgt namelijk alleen voor vereniging binnen die cultuur maar daarbuiten is alles vreemd en eng, en dat zorgt dus voor verdeling… een cultureel spreekwoord is dan ook: wat de boer niet kent dat vreet hij niet.

Wat de een vreet, vreet de ander niet. Smaken verschillen namelijk en daar valt niet over te twisten. Toch realiseren heel veel mensen zich niet dat ze in deze kwestie wél over smaken twisten.

De ‘Nederlandse cultuur’ of de ‘Duitse cultuur of de ‘islamitische cultuur’ of welke cultuur dan ook zijn ‘smaken’ waar mensen aan gewend zijn en wanneer er dan iets anders op het bord terecht komt zorgt de gewenning aan een bepaalde smaak dat je andere smaken vreemd en misschien wel vies vindt.

De een went makkelijk aan andere smaken, maar de ander gewoon niet.
Dit is logisch menselijk gedrag en zou ook geen probleem moeten zijn indien mensen elkaar vrij lieten.

Er is dan ook niets mis met verandering, maar waar er wel wat mis is, is wanneer dat afgedwongen wordt en al helemaal als het gaat over iets wat niet echt is.

Alles wat afgedwongen wordt is beperking van vrijheid. Zo kunnen we mensen niet dwingen zich zwart te schminken maar kunnen we mensen ook niet dwingen zich half zwart te schminken.

Toch zijn we met z’n allen dat wel aan het afdwingen en dat geldt voor alle kanten van de discussie. Niemand is hier correct bezig, en de autoriteiten al helemaal niet.

Wat geen politieke kwestie had moeten worden, is dat wel geworden. Dat komt vooral omdat tegenwoordig alles een politieke kwestie gemaakt wordt. Vragen bij de meester of die er wat aan wil doen.

Natuurlijk heb je het recht om ergens tegen te zijn, en ook het recht om ergens vóór te zijn. Dat recht kan niemand je afnemen en toch is dat wel
wat beide partijen proberen.

Je beledigt voelen, of je gekwetst voelen is nog altijd een subjectieve ervaring wat dus wil zeggen dat het persoonlijk is. En dat die ervaring persoonlijk is kunnen opmaken uit het feit dat de ene mens zich wél ergens door gekwetst voelt en het andere mens niet.

In plaats van in deze samenleving alle mogelijke kwetsende ervaringen weg te nemen is het wellicht verstandiger om er mee om te leren gaan en jezelf mentaal te wapenen.

Waarom? Omdat we het nooit en te nimmer voor elkaar gaan krijgen om voor ieder individu of groep alle kwetsende ervaringen weg te nemen.

Hoe meer zaken je af gaat dwingen, hoe meer dat ten koste gaat van vrijheden. Die twee zijn namelijk onlosmakelijk verbonden omdat dwang het wegnemen van vrije wil is.

Is “zwarte Piet” racistisch? Zwarte piet is nep, en zal vast een bepaalde ervaring oproepen bij mensen maar het blijft nep… een verkleed mens.

Is een “roetveeg Piet” een probleem? Roetveeg Piet is nep, en het zal vast pijn doen als dat dat niet je idee is van ‘hoe iets moet’.

De enige oplossing die er is is mensen vrij laten in wat zij vinden hoe het moet. Er is geen andere oplossing want elke andere oplossing vergt dwang en dwang is uiteindelijk geweld.

Oh, en laat ons je er nog even aan herinneren: het is allemaal nep…