Archief van
Auteur: Don Maarten

Een subsidie is een ander woord voor smartengeld.

Een subsidie is een ander woord voor smartengeld.

Ik heb het al een eerder gehad over ‘legalese’, wat ongeveer wil zeggen dat normale woorden met een meestal negatieve definitie vervangen worden voor een mooi woord wat eigenlijk hetzelfde betekent maar waar dan een positieve draai aan gegeven wordt. Zo is het dus ook met de term ‘subsidies’ 

Subsidies lijken op gratis geld voor een bepaalde doelgroep, een soort steuntje in de rug van de overheid. Maar de ware betekenis van het woord komt meer in de buurt van het woord ‘smartengeld’. Smartengeld is een vorm van schadevergoeding, een tegemoetkoming wanneer je immateriële of materiële schade hebt geleden dankzij het handelen van een ander. 

Schade is niet altijd zichtbaar en schade kan ook voorspeld worden. Het is dus best een ruim begrip. 

Neem het volgende voorbeeld: 

Jan en Piet hebben allebei een appelkwekerij op de grond van Kees. Kees vindt dat er teveel appels gekweekt worden en gaat Jan en Piet voor de keus zetten: of de helft minder verbouwen, of stoppen. Met de hoeveelheid appels die ze nu beide kweken kunnen ze beide net rondkomen. Als ze de helft nog maar mogen kweken kunnen ze onmogelijk nog het hoofd boven water houden. Kees snapt dit en geeft hen de oplossing: als beide de helft inkrimpen betaald Kees het bedrag wat ze mislopen. 

Kees heeft land genoeg, maar het geld ook niet op z’n rug zitten, en zal toch ergens die beloofde compensatie vandaan moet toveren. Wacht, denkt Kees, ik ga ieder ander die een stukje van mijn land huurt een beetje meer huur laten betalen zodat de kosten gedekt zijn. Klaar is Kees. En zo geschiedde, iedereen ging een beetje meer huur betalen zodat Jan en Piet de appelproductie konden halveren. Jan en Piet hadden liever gewoon voor zichzelf blijven zorgen want dit ging prima, het was Kees die hen geen keus liet: aanpakken of oprotten. Kees is immers de baas. 

Natuurlijk praten we hier over een simpele versie van complexe zaken, maar juist omdat die zaken zo complex worden gemaakt verliezen we uit het oog dat in het beginsel er altijd één verantwoordelijke aan te wijzen is: Overheid. 

Subsidies worden namelijk ook gebruikt om de vrije markt buitenspel te zetten, dit zie je in elke sector terug komen. 

Als je subsidie krijgt voor de aanschaf van een elektrische auto en niet voor de aanschaf van een benzine auto dan betekent dit dat de elektrische auto verkoper kunstmatig bevoordeeld wordt, en de benzine auto verkoper kunstmatig benadeeld wordt. Die benzine auto verkoper wordt dus dwars gezeten door mensen met een monopolie positie die wetgeving kunnen invoeren en dit ‘dwars zitten’ kunnen legaliseren namelijk: overheid. Natuurlijk kunnen die benzine auto verkopers ook elektrische auto’s gaan verkopen, dan zullen de zaken weer goed gaan maar dat neemt niet weg dat hun vrije keus en de vrije keus van de klant afgenomen wordt. 

Subsidies zijn pleisters en kunnen ook als dwangmiddel ingezet worden om de markt kunstmatig te beïnvloeden en bepaald partijen uit de markt te werken. Als de overheid de markt beïnvloed is er geen sprake meer van natuurlijke vraag en aanbod en wordt alles kunstmatig. Het allergrootste probleem van deze tijd is juist dat alles kunstmatig is geworden. Degene met de meeste centen hebben de meeste macht. De politiek wordt beheerst door degenen met de centen en de macht. 

Als de macht morgen helemaal geen appels meer wil omdat er de komende jaren aan peren veel meer verdient kan worden op allerlei manieren, dan zal de macht via de politiek de appel verkopers smartengeld bieden te veranderen of in te krimpen en er dus geen andere mogelijkheid is dan aanpakken of kapot gaan. Ondertussen zal de macht ook via de politiek regelen dat iedereen die peren gaat verbouwen kunstmatig voordeel gaat genieten in de vorm van subsidies, én de media zal ingeschakeld gaan worden om appels zo slecht neer te gaan zetten dat mensen geeneens meer appels willen. 

Zo zie je maar hoe je gewoon als normaal hardwerkend mens in dit land totaal geen vrije keus meer hebt, en hoe je als consument beïnvloed wordt in je keuze. Beide hebben geen echte vrije keuzes meer op basis van vraag en aanbod. Want als je iets vraagt wat de hogere machten liever niet willen dan zal het onmogelijk gemaakt worden om überhaupt een aanbod te kunnen creëren. Alles is kunstmatig en nep. 

Als iedereen kunstmatig afhankelijk wordt van de overheid terwijl dat in het beginsel nooit nodig was geweest dan moet je je toch eens achter de oren krabben of het allemaal wel zo is als dat het zou moeten zijn. Mensen zijn bang voor een échte vrije markt maar zien niet de corruptie en het bedrog binnen een markt onder invloed van een overheid. Het is logisch wanneer wetgevende machten invloed in de markt hebben dat degene die het meeste biedt in de achterkamertjes de meeste invloed kan kopen. Zo kan wetgeving “gekocht worden” en vervolgens verdwijnen vrije keuzes en vrije wil. 

Als laatste, als je ook kijkt naar de zogenaamde “vrije markt” in de zorg en de mensen die niet verder denken en lopen te klagen over dat “marktwerking in de zorg niet goed is” dan snap je niet wat een vrije markt is. In een vrije markt is iedereen VRIJ om op basis van concurrentie prijzen te bepalen. Kwaliteit is dan sowieso een vereiste omdat mensen vanzelf naar de concurrent gaan als je kutkwaliteit levert of te duur bent. 

In de zorg is er NOOIT sprake geweest van een vrije markt omdat de overheid overal met z’n tengels tussen zit en alles bepaald en regelt met wetgeving. Nogmaals, als in een vrije markt één partij een monopoliepositie heeft puur omdat deze partij iedereen die ook meedoet de wetten voorschrijft en die partij zich er zelf niet aan hoeft te houden dan is er geen sprake van vrije markt en kan er nooit eerlijk en vrij gehandeld worden met elkaar. 

In een ware vrije markt is de consument de baas omdat de consument zoekt naar de beste kwaliteit en prijs in verhouding voor zichzelf, en zodra dat kunstmatig wordt gaat de kwaliteit vanzelf achteruit en de prijs blijft hetzelfde of het wordt duurder. Overheidsinmenging zorgt altijd voor kunstmatige belangen en haalt het natuurlijk effect weg van échte marktwerking. We hebben dit de afgelopen jaren in alle sectoren wel kunnen aanschouwen. De zogenaamde vrije markt indirect gecontroleerd en beïnvloed door overheden. 

Vrijheid onder controle bestaat niet. In alle sectoren bepaald de overheid nog steeds de markt en zolang dat zo is moet je het woord ‘vrij’ weglaten. Ondertussen moeten we mensen die gebruik moeten maken van subsidies om het hoofd boven water te houden niet de schuld gaan geven dat zij gebruik moeten maken van die subsidies. Het immers Kees, de overheid z’n schuld dat midde- en kleine bedrijven en ondernemers het niet meer trekken en dat ze óf giga groot moeten worden om smartengeld te kunnen ontvangen, óf  het juist krijgen door kleiner te gaan om uiteindelijk voor spek en bonen nog mee te doen en alles daartussen in óf variant daarop.  

Hoe dan ook komen we altijd weer op hetzelfde punt uit: waar overheid begint, eindigt vrijheid. Wanneer we ons dat nou weer eens gaan realiseren kunnen we ophouden met het eeuwige gebakkelei en geruzie richting elkaar over de symptomen van een door en door verrot corrupt systeem wat ontstond dankzij dezelfde partij die zich ook als redder opstelt, de Overheid. 

De redder die je redt van het probleem wat hij ook creëerde. Getroost worden door je verkrachter en het niet doorhebben dat het de verkrachter is. Welkom in de realiteit. 

Misschien moeten we eens een beetje minder gaan doen.

Misschien moeten we eens een beetje minder gaan doen.

De laatste tijd wordt het nieuws en de discussie gedomineerd door hysterie omtrent dat  zorgvuldig uitgedachte ‘trigger-woord’ klimaatverandering. De vraag die steeds weer in mij opkomt in elke discussie die ik lees: waarom denken we toch dat we daar méér voor moeten doen, want mínder doen lijkt mij in veel breder opzicht een oplossing voor meerdere problemen. 

Vooropgesteld, ik geloof niet in mens gecreëerde klimaatverandering. Dat moge inmiddels duidelijk zijn. Ik geloof wel dat we ons lokale milieu vergiftigen en vernietigen want overal waar de mens in het huidige bewustzijn neerstrijkt maken we er een puinzooi van. 

Laten we dan eerst even kijken naar wat we anno 2019 nog steeds allemaal moeten. Ondanks dat we allang hadden kunnen zorgen dat we onze basisbehoeften zouden kunnen “kopen” op basis van het feit dat we bestaan, moeten we nog steeds onze dagen slijten met hoofdzakelijk nutteloze arbeid te verrichten om daar iets van fictieve(bedachte) waarde voor terug te krijgen om daar vervolgens die eerste behoeften van te kunnen kopen. 

Jouw lichaam bestaat uit energie, jouw lichaam is een grondstof. De enige echte realtime waarde die er bestaat is de energie waaruit jij bestaat. Dit alles vertegenwoordigt echte waarde omdat goud of olie uit zichzelf niets doen, het is de mens die er op wat voor manier dan ook waarde aan geeft, in de basis is het waardeloos. De mens echter is niet waardeloos omdat de mens in actie moet komen om te overleven en de mens zijn energie dus aan iets moet besteden om voort te kunnen leven, neem bijvoorbeeld voedsel verbouwen en voor drinkwater zorgen. 

Als je net zo stil blijft liggen als een klomp goud dat doet, dan ga je uiteindelijk dood en verdwijnt jouw energie en daarmee ook jij als grondstof. Het is dus vrij duidelijk dat wij realistische waarde hebben, energie die omgezet kan worden in een daad en dat elke andere grondstof op aarde alleen waarde heeft als we er om wat voor reden dan ook waarde aan geven. 

Nu gaan er al jaren allerlei theorieën de ronde over het nut van een basisinkomen.  Op zich is een basisinkomen iets wat voor heel veel mensen heel veel stress en leed zou oplossen. Het basisinkomen zoals men zich dat voorstelt is echter nog steeds gebaseerd op dezelfde gebakken lucht en fictieve waarde waar alles nu op gebaseerd is, en tevens kan een basisinkomen in die vorm alleen gerealiseerd worden door het via belastingen af te dwingen van mensen, en dat is een principe waar ik fel op tegen ben om dat belasting in de basis ordinaire roof is (roof van energie) en ze hiermee de macht gecentraliseerd houden bij een klein clubje mensen die hiervan betaald worden. 

Het kan dus volkomen anders. Als we er vanuit zouden gaan dat ieder mens in ieder geval de waarde vertegenwoordigd die hij nodig heeft voor de basisbehoeften zoals eten drinken en onderdak, dan kan men vanaf daar zélf bepalen zonder stress wat hij of zij met z’n leven gaat doen. Wil je meer, dan  ga je meer doen en wil je dat niet dan hoeft dat ook niet. 

 De tijd die je nu kunstmatig besteed aan werken voor je eerste levensbehoeften neemt vrijwel alle tijd in beslag om daarnaast nog dingen te kunnen doen die daadwerkelijk direct nuttig zijn zoals anderen helpen, voor naaste zorgen, een (gezamenlijke) groentetuin te onderhouden, er voor je kinderen te zijn, in het algemeen iets te betekenen voor de samenleving etc etc.  

Als we het systeem zouden transformeren van een  egoïstische maatschappij onder invloed van grote overheid waar alles kunstmatig is en van bovenaf geregeld wordt, naar daadwerkelijke Samen-Leving in samenwerking waarin tevens doodsoorzaak nummer één vrijwel volledig uitgebannen kan worden (stress), dan lossen we daarmee tevens een groot deel van problemen die nu als argument voor “klimaatverandering door de mens” worden gebruikt. Daarnaast zullen veel minder mensen als gevolg van stress zorg nodig hebben. 

Als de overheid in plaats van steeds meer uit te breiden vanaf nu steeds meer zou inkrimpen dan zouden alle nutteloze ambtenaren functies niet betaald hoeven worden van ‘onder bedreiging geroofd geld’ van werkende mensen(belasting)  want die mensen zouden in een ander systeem hun eerste levensbehoeften al veiliggesteld hebben puur omdat ze bestaan en daar dus ook gewoon recht op hebben omdat zij waarde vertegenwoordigen. 

Als we alle banen eens zouden wegdenken die nu alleen maar bestaan omdat mensen kunstmatig in de problemen zitten (schulden), of banen die bestaan door de extreme wet- en regelgeving cultuur waar we inzitten,  enzovoorts (je kunt zelf ongeveer bedenken wat er nog meer bestaat aan nutteloze kunstmatig in stand gehouden banen) zijn in principe honderdduizenden tot miljoenen mensen plotsklaps werkloos. We zien op dit moment werkloos als iets verschrikkelijks maar het zou juist ontzettend gunstig zijn als er zoveel mogelijk mensen werkloos zouden  zijn, het vergt alleen even een omschakeling in het denkpatroon waar we nu in moeten denken. 

Stel je voor dat je zelf zoveel mogelijk voor je zorgbehoevende ouders zou kunnen zorgen omdat je je tijd niet kwijt ben aan iets doen voor je eerste levensbehoeften, in plaats van ze te plaatsen in door de Staat gesubsidieerde verzorgingstehuizen die alleen het hoognodige voor jouw ouders doen. Hebben jouw ouders niet ook een groot deel van jouw leven voor jou gezorgd? 

Wat nu als je zelf voor je kinderen zou zorgen in plaats van ze het grootste deel van de dag bij vreemden achter te laten omdat jij bezig bent met iets wat niet zou hoeven. Zou je dat ook niet gewoon veel prettiger vinden, en zou dat voor jou en je kind en de band tussen jullie ook niet veel beter zijn?  

Zou je in je eigen leven op dit moment kunnen bedenken hoeveel stress en zorgen er van je af zullen vallen als in ieder geval de basis onvoorwaardelijk gedekt is. Zou je daar niet een veel beter, vrolijker, positiever, leuker, gezelliger, mooier en vredelievender mens van worden? Zou jij dan de tijd hebben om andere mensen een plezier te kunnen doen, of zou jij je dan willen inzetten voor mensen die hulp op wat voor manier dan ook nodig hebben? 

Natuurlijk zullen dit soort ideeën altijd direct verworpen worden door de zogenaamde “gestudeerde slimme mensen” die van simpele dingen hele moeilijke ingewikkelde dingen maken. Die mensen denken namelijk allemaal vanuit een egoïstisch oogpunt waar ze zelf de meeste baat bij hebben, de meeste hebben hun schaapjes dankzij dit systeem op het droge en zullen direct voelen dat er aan hun stoelpoten gezaagd gaat worden als alternatieve ‘menselijkere systemen’ om de hoek komen kijken. 

Mensen die wel varen bij dit systeem van gecentraliseerde machten die zich steeds verder uitbreiden en steeds meer grip krijgen op het privéleven van mensen die hoef je niet te gaan vragen of een andere manier misschien wat gunstiger is voor ieder mens, en of een andere manier misschien wat meer levensvreugde terug brengt bij de mensen, en mensen dan misschien ook wel heel erg gestimuleerd worden om vanuit vrijheid wat goeds te doen voor de samenleving. Als je vooral aan het overleven bent heb je voor dat soort dingen uiteraard geen tijd of zin meer, we worden allemaal gedwongen tot egoïsme want zo zijn we makkelijker te besturen door de macht. 

Als er minder mensen tegelijkertijd onderweg hoeven om voor hun eerste levensbehoeften te werken, zal het werk wat er overblijft en wel degelijk nut heeft beter verdeeld kunnen worden. Minder mensen gedwongen onderweg betekent logischerwijs minder auto’s op de weg. Tegelijkertijd is het ook zo dat wanneer mensen weer meer tijd overhouden, ze de rust en de tijd hebben om wat vaker de fiets te pakken of te wandelen in plaats van de auto overal in hun haast voor te gebruiken. Daarnaast hebben mensen ook weer meer tijd om rustig de tijd te nemen voor het koken, waardoor ‘gemakkelijke snelle  maaltijden’ minder snel gepakt zullen worden wat uiteindelijk weer zal leiden naar minder verspilling en minder voorverpakken van voedsel. 

Er is zoveel meer mogelijk als mensen wat meer rust in hun leven terug zouden krijgen, en eigenlijk zal dat de hele samenleving een stuk positiever en minder stressvol maken. Minder stress betekent een betere gezondheid en minder mensen zullen grijpen naar extreme middelen om een beetje kunstmatig plezier terug te krijgen in een uitzichtloos bestaan. Als je elke dag alleen maar aan het overleven bent in een dicht gereguleerde openlucht gevangenis wat ons land nu is, wordt je situatie uitzichtloos… wat is het doel nog van iemand die alleen werkt om te kunnen blijven bestaan? Dit is precies het stukje wat de mensen die dankzij dit destructieve systeem er warmpjes bij zitten zich nooit zullen kunnen voorstellen. 

Als je blijft denken dat een betere toekomst voor ons allemaal mogelijk is via de machten die de wereld nu besturen, dan heb je het goed mis. Wie in de politiek zit zit gebakken, die hebben geen baat bij een daadwerkelijk beter en eerlijker systeem. Grote gesubsidieerde coöperaties en multinationals hebben dat ook  niet, en iedereen in de financiële sector heeft dat ook niet. Dus je kunt nagaan waar je tegenop moet boksen met z’n allen. 

Uiteindelijk begint verandering in onszelf en hoeven we die niet bij politici of andere machten af te gaan dwingen.  Ik hoop dan ook dat mensen die dit verhaal lezen er echt even bij durven stilstaan waarom we al deze kunstmatige bagger nog in stand houden terwijl we elke dag weer kunnen zien hoeveel mensen hier aan kapot gaan, hoeveel onnodig leed we hiermee veroorzaken en hoeveel onnodige schade aanrichten aan de natuur.

 Een vrijer bestaan is aan alle kanten de oplossing, waarom denken we dan nog met z’n allen dat een juist minder vrij bestaan ons zal redden, en dat de oplossing bij de machthebbers gezocht moet worden. Die machthebbers die juist alles kunstmatig in stand houden en stukje bij beetje erger maken.

 Of je nu wel of niet gelooft in klimaatverandering door de mens, als je durft te snappen wat ik hier zeg snap je ook dat iedereen hier wat aan heeft. In plaats van oplossingen te eisen van machthebbers om ons verder de slavernij in drukken met maatregelen waardoor je dus meer druk op mensen gaat leggen en daarmee een domino effect aan extra problemen gaat creëren… zou oplossing toch echt ergens anders gezocht moeten worden. 

Misschien moeten we eens een andere richting op gaan denken. Misschien ligt de oplossing toch echt wel buiten de gebaande paden, en misschien moeten we machthebbers eens gaan zien als machthebbers in plaats van als “de oplossers”. De machthebbers hebben geen baat bij échte oplossingen want juist door de problemen zijn het macht-hebbers, oplossingen laten macht vervagen en dat zullen ze nooit toestaan. 

Misschien moeten we gewoon eens een beetje meer nadenken, en een beetje minder gaan doen. 

Hoe hard kan jij geraakt worden?

Hoe hard kan jij geraakt worden?

De officiële definitie van ‘een cliché’ is:

 “een afgezaagde uitdrukking die door het vele gebruik ervan z’n kracht heeft verloren”.  Mensen roepen al gauw dat iets ‘een cliché’ is, omdat ze daardoor niet stil hoeven staan bij het feit dat ze niet doen wat ze eigenlijk zouden moeten- of willen doen. 

Iedereen bezit de kracht om de controle te grijpen over de gedachte. De gedachte is niet jij,  jij bent observeerder van die gedachte. Dit hoef je niet van mij aan te nemen, je kunt jezelf dit bewijzen door nu aan een appel te denken en er vervolgens bij stil te staan dat je aan die appel denkt. Als jij je gedachte zou zijn dan zou je ze niet kunnen observeren. 

Je kunt van die appel ook een peer maken, dat doe jij dan, en niet je gedachte. De eerste gedachte die nu in je hoofd opkomt, dat gaat vanzelf, dat komt ergens vandaan. Misschien doe JIJ dat onbewust, maar misschien doen je gedachten dat wel zelf of je vangt iets op uit het universum, één ding is in ieder geval zeker: JIJ kan de controle grijpen. 

Het eerste wat je jezelf eens moet gaan afvragen is: ben jij een toevallige verzameling van chemische processen in het brein die willekeurig ontstaan en weer verdwijnen of in elkaar overlopen. Of ben jij datgene wat die processen in brein aanstuurt? Denk daar even rustig over na. 

Als je inmiddels een keuze gemaakt heb in wat je bent, ga ik ervan uit dat je niet gekozen hebt voor die toevallige verzameling van chemische processen. Je zou jezelf namelijk tekort doen, en dat vind ik verder niet erg maar dan ga je de rest van mijn verhaal niet snappen maar direct verwerpen. Ik waarschuw maar alvast…dat zou ontzettend jammer zijn, zeker als je op dit moment in de put zit en geen uitwegen ziet. 

De klappen die het leven je geeft doen pijn, daar kan iedereen over meepraten. Klappen krijgen is niet leuk maar iedereen krijgt ze. De een kan er beter tegen als de ander, hoe komt dit vraag je je af, hoe komt het dat de een de klappen beter handelt dan de ander. Over het algemeen is het een kwestie van mindset. Veel mensen met de juiste mindset  hebben niet eens door dat ze blijkbaar de juiste mindset hebben om meer klappen te kunnen weerstaan, en sommige mensen hebben dat juist heel goed door, de grote minderheid zullen we maar zeggen. 

Veruit de meeste mensen echter hebben het niet door, die blijven hangen in een zelfdestructieve mindset omdat ze geen flauw idee hebben hoe ze daaruit moeten komen. Medicatie beïnvloed die chemische processen, maar medicatie doet uiteindelijk meer kwaad dan goed. Medicatie neemt het proces over wat JIJ normaal gesproken onder controle kan krijgen, als je de juiste handvatten krijgt. Alles wat je buiten jezelf neemt om de controle te krijgen over die processen, in welke vorm dan ook, is tijdelijk en destructief, het drukt JOU weg. Het wordt dus tijd om te gaan leren hoe je de controle weer krijgt over jezelf en je brein, het wordt tijd om weer JIJ te worden. 

Het is dus belangrijk om eerst te weten dat je geen ‘toevalligheidje’ bent. Jij bent bewustzijn net als dat iedereen dat is.  De wereld die om ons heen gebouwd is is aan alle kanten kunstmatig. Je loopt de hele dag tegen obstakels aan die iets met je doen, en van het meeste ben jij je helemaal niet bewust. 

Alles wat ons maatschappelijk is aangeleerd als “normaal” is niet normaal. Je kunt dus stellen dat mensen die maatschappelijk “succesvol zijn” in dát “normaal” het verste van hun ware ik afstaan. Vanuit dat bewustzijn kijken zij neer op mensen die niet “succesvol” in dát “normaal” zijn, en dat is exact wat er fout gaat in onze samenleving. 

Clichés brengen je even terug in de werkelijkheid, de werkelijkheid echter is niet waar we geacht worden te leven, daarom noemen we het clichés… we moeten leven in kunstmatigheid. Net als dat kunstmatige voeding niet gezond is voor  het lichaam, is een kunstmatige omgeving niet goed voor de geest. Het lichaam houdt het ontiegelijk lang vol om kunstmatige rotzooi te verwerken en het beetje goed wat erin zit dan maar te gebruiken, het slechte maakt ondertussen wel heel veel schade. Voor de geest en de kunstmatige wereld is dit niet anders. 

Iemand die veel geld verdient met iets wat eigenlijk in essentie helemaal niets goeds doet maar vanuit de kunstmatige wereld wel als “goed” of “zinvol” gezien wordt omdat het een ander kunstmatig ‘iets’ in stand houdt of versterkt, is nog steeds niet écht goed bezig maar we doen alsof dat wel zo is. Ons is geleerd dat we het doel van het leven  in het kunstmatige moeten zoeken, en het is niet gek dat daarom de meeste mensen ergens in hun leven vastlopen en het (tijdelijk) niet meer zien zitten. 

Ieder mens is verschillend, dat is geen cliché maar waarheid. Toch wordt ieder mens geacht kunstmatig wel in hetzelfde patroon mee te draaien. Dat patroon is kunstmatig. Van oorsprong hoeven wij eigenlijk maar een paar dingen te doen: eten drinken en slapen. Dat is de absolute basis om in leven te blijven. In de moderne tijd zou dat over de gehele wereld geen enkel probleem meer moeten zijn, en toch is dit het wel, en hoe je dat ook wil wenden of keren… dat probleem is kunstmatig. 

Om uit de put te komen zul je je als allereerste moeten gaan realiseren dat je moet opboksen tegen ‘kunstmatigheid’. Dit is niet makkelijk want iedereen om je heen is kunstmatig bezig, en hebben meestal niet door dat het kunstmatig is omdat dat ‘het normaal’ is. Je moet je depressie of andere psychische problemen gaan zien als symptoom van het leven in een kunstmatige wereld, want dán pas heb je de oorzaak te pakken. 

Voorbeeld: iedereen wordt voorgehouden dat hard werken en goed je best doen ervoor gaat zorgen dat je gelukkig wordt. Veel geld verdienen is het doel, want dán wordt je gelukkig. Kunstmatig geluk… tijdelijk. De realiteit is 180 graden andersom, degenen die daadwerkelijk hard werken en goed hun best doen hebben een 50/50 kans op dat kunstmatige geluk, omdat het meeste afhankelijk is van de grillen van de heersers op aarde. Het is onmogelijk dat ooit IEDEREEN rijk in geld zal zijn, want dan zal niemand rijk zijn. Het is altijd een competitie die nooit zal ophouden en uiteindelijk destructief voor iedereen is. 

Het is dus geen cliché dat geld niet gelukkig maakt want het is de waarheid. Geld maakt het leven makkelijker en dat moet iedereen toch eigenlijk heel gek vinden, geld is geen eten of drinken en als je met koffers vol geld op een onbewoond eiland zou zitten overleef je het toch echt niet. Je hebt dus niets aan geld, en toch in deze kunstmatige wereld heb je het nodig om zo fijn mogelijk te kunnen leven. 

Pas wanneer we gaan stoppen met kunstmatig denken, gaan de poorten open naar een volledig bewustzijn. Op dit moment precies: nu, kun je gelukkig zijn. Hoeveel weinig geld je ook hebt, hoeveel ellende je ook draagt. Geluk is namelijk een mindset, iets wat je zelf in de hand hebt. Als je nu aan iets leuks denkt zorgen de chemische processen in je brein voor een fijn gevoel in je lichaam, als je nu aan iets verdrietigs denkt zorgen de chemische processen in het brein voor een vervelend gevoel. Jij creëert dat, dus JIJ kan dat blijkbaar creëren. 

Mensen die om wat voor reden dan ook niet meekomen met de rest, zijn niet ‘minder’ of ‘luier’ of ‘slechter’. Omdat deze wereld niet in lijn is met onze ware aard, kunnen slechts enkelen “succesvol” worden in deze kunstmatigheid. Als je gaat inzien dat dat “succes” alleen gebaseerd is op kunstmatigheid en ook zeer persoonlijk is, (omdat wat voor de een succes is, voor de ander geen succes hoeft te zijn) krijg je meer rust in je hoofd. Jij kan succesvol zijn in alles wat je maar wil, maar als je dingen wil die niet kunnen dan zul je nooit succes hebben. 

De kunstmatige wereld heeft maar voor een bepaald aantal mensen met specifieke eigenschappen plek voor dát succes wat iedereen denkt te kunnen krijgen. Als jij die eigenschappen niet bezit, kom je nooit bij dat kunstmatige succes wat we collectief als succes zien.  

Ieder mens hoort zichzelf in pure vorm te kunnen zijn, en exact dát te kunnen doen waar diegene toe in staat is binnen die pure vorm, en dat hoort maatschappelijk als succesvol gezien te worden. Als we van jongs af aan zouden leren dat succes datgene is wat jij binnen jouw kunnen kan bereiken zonder dat daar een prijskaartje of een status aan hangt wat zegt of dat succes is of niet, dan zouden we al een hele andere kijk op succes hebben en zouden veel mensen niet vastlopen in het leven omdat ze voortdurend het gevoel hebben dat ze falen omdat ze niet in een villa wonen of een Mercedes-AMG voor de deur hebben staan. 

Status is iets onnatuurlijks. Status is kunstmatig. Als je naar politici kijkt denken wij met z’n allen dat die mensen een bepaalde status hebben omdat ze zeggen dingen voor ons te doen. De werkelijkheid is juist politiek en het geloof daarin alles wat slecht is in stand houd. 

Anno 2019 had er een wereld gecreëerd kunnen zijn waarin iedereen een fijn rustig leven kan leven, waarin niet iedereen zich kapot zou hoeven werken aangezien het meeste werk op dit moment nutteloos werk is. Kunstmatig gecreëerde bezigheden die er alleen maar zijn omdat wij gedwongen worden te leven zoals anderen “boven ons” willen dat wij leven. 

Eten, drinken, huisvesting en plezier, dat is een basis die we allang volledig gratis zonder voorwaarden hadden kunnen creëren. In plaats daarvan worden we van peuter af aan gedrilt om status na te jagen, om als we groot zijn iets kunstmatigs te gaan “verdienen”. Een beloning te ontvangen voor iets wat je eigenlijk niet had hoeven doen, en alleen moet omdat dat kunstmatig in stand gehouden wordt… eten, drinken en onderdak moet je in dit leven “verdienen”, en een aantal mensen die verre van hun echte “ik” af staan, die bepalen dat voor je. 

Vind je het al gek dat je denkt dat je gek bent? Je bent niet gek hoor, en je bent psychisch ook prima in orde. Juist mensen met “ psychische problemen” moeten zich gelukkig prijzen, want wat er werkelijk gebeurt is dat de echte JIJ je verteld dat er iets niet klopt. En JIJ hebt daar gelijk in, want er klopt ook iets gigantisch niet. Vanaf dit moment is het belangrijk dat je je gaat beseffen dat je lichaam en geest je iets willen vertellen, en als je daar naar gaat luisteren dan wordt je helemaal jezelf… en JIJ bent echt, dus dit is je kans. 

Al die klappen zijn nodig om door te kunnen gaan, niet ‘door gaan’ in de zin van ‘je kop in het zand steken’ maar doorgaan in de zin van: ‘tot je ware zelf te komen’. Als iedereen die zich niet succesvol voelt en met zichzelf worstelt, met elkaar de krachten zouden bundelen dan zouden het kleine clubje kunstmatig succesvolle mensen, de mensen met de macht, volledig buitenspel gezet kunnen worden zodat we op een hele andere manier kunnen gaan samen-leven. 

Wat we nu aan het doen zijn heeft niets met samen-leven te maken. We zijn allemaal op weg naar iets wat niet echt bestaat, iets kunstmatigs. De meeste mensen komen daar pas op het einde van hun leven achter, waarom? omdat dat het moment is dat we ons pas gaan realiseren wat echte waarde is, en wat leven is… en nee dat is geen cliché

Wat nou, als iedereen z’n zin kreeg?

Wat nou, als iedereen z’n zin kreeg?

In maatschappelijke en politieke discussies, trekt logischerwijs iedereen naar de ‘puppet’  toe die het beste aansluit op de persoonlijke situatie van een mens. De politiek is zo ingericht dat het de schijn wekt dat er voor iedereen in elke situatie een “vertegenwoordiger” klaar staat. Wat nou als we dat eens even zouden vergeten. 

Protesteren doen mensen vanuit de beleving dat hen onrecht aangedaan wordt. Of dat zo is of niet is binnen dit systeem lastig te zeggen omdat feitelijk iedereen onrecht aangedaan wordt maar dat leggen we even terzijde. Het gaat nu om de beleving. 

Groep A gaat protesteren om zich hard te maken voor minder regels en wetgeving, groep B gaat protesteren om zich hard te maken voor méér regels en wetgeving. Het verschil hierin is dus dat groep A zichzelf en anderen meer vrijheid gunt, en groep B zichzelf en anderen minder vrijheid gunt. 

Als je een ander z’n vrijheid gunt laat dat ook direct zien wat voor mens je bent. Als je een ander z’n vrijheid gunt gun je namelijk jezelf ook vrijheid. Iedereen die regels en wetgeving wil afdwingen via politici  is dus per definitie tegen ware vrijheid en het is uiterst belangrijk om dit principe eens even helemaal helder voor jezelf te krijgen.

Zelfs groep A (de groep die voor minder regels en wetgeving gaat) heeft nog geen waar besef van vrijheid, omdat vrijheid niet iets is wat je krijgt. Je werd in vrijheid geboren maar die vrijheid wordt je binnen 3 dagen afgenomen doordat je ouders je afgeve..ik bedoel natuurlijk  aangeven bij de Staat. Daar wordt je slavencontract getekend. Omdat je vrijheid je wordt afgenomen op het moment dat je ‘burger’ (borger) wordt is de enige manier om vrijheid nog terug te krijgen door ernaar te gaan leven. 

Er is geen enkel mens, organisatie of politieke partij die jou ooit je ware vrijheid gaat terug geven. Alles waar je nu dénkt vrij in te zijn, zijn slechts privileges die je terug gegeven worden door  mensen die jou zien als bezit. Vraag jezelf eens af wat je nog kan doen zonder toestemming van die mensen? Ik denk dat je het met me eens bent dat ademen een van de weinige dingen is waar je nog vrij in bent. 

Vrijheid wordt dus nooit gegeven. Vrijheid begint in je hoofd waar je vanuit morele principes je best doet een ander net zo vrij laten in z’n doen en laten. Protesteren zoals groep B doet, is dus een aanslag op ieders vrijheid. Mensen die ervan overtuigd zijn dat politici ons ergens van moeten redden en iedereen onder dwang moeten besturen hebben dus én geen flauw benul van wat ze zijn, en beseffen dus niet wat vrijheid is.  Er is maar een klein deel wat openlijk predikt dat mensen niet vrij hóren te zijn en dat is regelrechte en gevaarlijke leugen. 

Wat nou als er een manier zou zijn waarop iedereen z’n zin zou kunnen krijgen, ook al zou dat in eerste instantie niet zo lijken voor de mensen die niet (nog) beseffen wat ware vrijheid is. 

Wat nou als de wereld niet door machthebbers (tirannen)  onderverdeeld zou zijn in stukken grond (slavenplantages) met denkbeeldige lijntjes (grenzen)  eromheen, en je zou zelf voor het kiezen hebben (zonder toestemming) waar je zou gaan wonen, bij je wie in de buurt gaat wonen, en welke idealen je in die gemeenschap zou willen uitdragen. Alles gebaseerd op vrijwillige interacties tussen mensen. 

Je kunt het je misschien niet voorstellen maar dat komt vooral omdat je er nooit over nagedacht hebt. Wij zitten vast in het paradigma waarin we gewend zijn dat overal toestemming voor gevraagd moet worden aan een heersende macht. Dat wil dus zeggen dat jij je niet vrij kan bewegen zonder toestemming van een bepaalde groep mensen, en eigenlijk moet je dat heel gek vinden maar toch vind je dat normaal. 

De veel gebruikte uitspraak “als het je hier niet bevalt ga je toch ergens anders heen” is daarom een teken van gebrek aan kennis van degene die het zegt en dat komt ook weer voort uit het feit dat diegene niet snapt wat vrijheid is of in dusdanige angst leeft dat diegene vindt dat mensen geen vrijheid verdienen. Er zijn geen plekken op de wereld meer waar mensen de gelegenheid krijgen om zichzelf te zijn en te leven zoals zij dat zelf willen en dat is allemaal uitermate goed uitgedacht door machthebbers wereldwijd, want toeval is het zeker niet. 

Denken buiten het paradigma ‘autoriteit’, waar je dus leeft vanuit het besef dat je (binnen morele grenzen tegenover anderen) kan doen wat je wil is voor ieder mens lastig omdat ieder mens vanaf geboorte direct in hetzelfde geloof gegooid wordt: de rest van je leven staat er iemand boven je. 

De enige echte oplossing ziet niemand liggen, omdat niemand mag- en durft te denken buiten het systeem waarin we opgegroeid zijn.  Een betere wereld begint bij onszelf, die slogan is absoluut waar maar het punt is dat we nooit beginnen, we blijven namelijk in dezelfde vicieuze cirkel hangen waarvan we diep van binnen weten dat daar nooit de oplossing zal liggen. 

Als iedereen werkelijk vrij zou zijn om te kunnen doen wat je wil, dan hoef je dus geen toestemming te vragen aan anderen om zélf iets te doen. Tevens kan jij maar ook een ander niet iemand dwingen iets te doen of te laten via een partij die een monopoliepositie heeft. Iedereen heeft op dat moment die positie namelijk. Het enige wat mensen dan kunnen doen is gelijkgestemden opzoeken om met hén samen te leven áls ze dat willen, want er zijn ook mensen die nou eenmaal niet bij groepen willen horen en die hebben dan het recht terug  om zich alleen en afgezonderd van anderen voort te bewegen. 

Natuurlijk kun je je geen wereld zonder overheden voorstellen, je mag immers zo helemaal niet denken. Je moet je alleen afvragen of overal maar toestemming voor vragen en protesteren voor of tegen extra wet- en regelgeving uiteindelijk voor JOU wat op gaat schieten. 

Zonder wet of regelgeving houdt niemand jou tegen naar een plek te verhuizen waar mensen wonen die aansluiten bij jouw idealen. Perfect zal het uiteraard nooit zijn, maar wel vrij. Daarbij wordt je dan ook niet verplicht een systeem in stand te houden wat uiteindelijk de hele wereld vergiftigt en kapot maakt. 

Als je werkelijk gaat nadenken zul je inzien dat het niet perse mensen zijn die vrijwillig  foute keuzes maken en daarmee de wereld kapot maken, het zijn door wet- en regelgeving afgedwongen beperkingen en privileges door bepaalde machten die ervoor zorgen dat mensen destructief gedrag gaan vertonen. 

Overheden hanteren het recht van de sterkste. Dat is logisch omdat overheden ervoor gezorgd hebben dat ze altijd het sterkste zijn. Die kracht echter wordt gedragen door mensen die niet beseffen wat vrijheid is, en zodra mensen dat wél gaan beseffen zal per direct die kracht wegvallen. 

De enige echte oplossing waarin iedereen z’n zin krijgt ligt in vrijheid. Wellicht zal dit regelrecht tegen je overtuigingen ingaan maar je hoeft mij niet gelijk te geloven, het enige wat je hoeft te doen is buiten je comfort zone te gaan en je gaan realiseren dat er veel meer is dan dit. 

Je lost problemen niet op op hetzelfde niveau van denken waar de problemen zijn ontstaan, je maakt ze alleen maar erger.  

Het “agressie protocol”

Het “agressie protocol”

Wie vaker te maken heeft gehad met ambtenaren, weet uit die ervaring dat het nogal eens voor komt dat deze mensen het bloed onder je nagels vandaan kunnen halen. Deze mensen hebben namelijk de luxe positie dat ze altijd net iets meer macht hebben dan jij. 

Na zelf op diverse vlakken de afgelopen jaren een gigantische strijd te hebben moeten leveren tegen de overheid heb ik ruimschoots ervaring met ambtenaren in alle soorten maten. Van het oprecht meelevende ‘ik kan er ook niets aan doen’ type tot aan de sociopathische robots zonder inlevingsvermogen. Alle types hadden in ieder geval één ding gemeen: orders opvolgen en schijt aan de situatie. “Ze doen immers gewoon hun werk” “ze maken de regels niet”, en meer van dat soort afschuivende uitdrukkingen. 

Mensen die voor de overheid werken, in welke vorm dat ook, die hebben altijd net een beetje meer macht dan jij, en dat weten ze donders goed. De meeste mensen die bij de gemeente aankloppen voor hulp of gedwongen worden bij de gemeente aan te kloppen voor hulp doen dat niet omdat ze nou zoveel zin hebben in kilometers extra administratie en extra (geestelijke) gezondheidsproblemen, want als je die al niet had dan krijg je het in die wereld vanzelf wel. Eenmaal hulp van de gemeente nodig dan is het zelfs voor de meest vredelievende mensen aan te raden om eerst een cursus anger management te gaan doen. 

Toen Nederland nog wat minder totalitair dicht-gereguleerd was jáááren geleden, toen hadden ook minder mensen hulp nodig van de overheid omdat dat een logisch gevolg is van elkaar. Hoe kleiner de invloed van de overheid, hoe vrijer mensen zijn, hoe beter mensen zich voelen en hoe prettiger mensen leven. Prettig leven is voor de gezondheid een must, stress is namelijk met stip de nummer één doodsoorzaak in het westen want stress veroorzaakt namelijk een domino-effect aan ellende in het lichaam. 

Stress is dodelijker dan wat dan ook. Het is een  sluipmoordenaar die in de zwakke plekken van het lichaam gaat zitten, om van daaruit net als een soort overheid het gehele lichaam te vergiftigen met z’n invloed. Je weet dan ook nooit waar stress zich gaat uiten want dat kan in alles zijn, mentaal of fysiek,  en op elk moment. En velen weten niet eens dat het zich op dit moment in hun zelf aan het opstapelen is. 

Hoe groter de invloed van een overheid, hoe groter de kans ook is dat je er gedwongen afhankelijk van gemaakt wordt. De overheid is tot in de diepste geledingen van de samenleving doorgedrongen, en dat is natuurlijk allemaal “voor onze eigen bestwil”. Dat idee wordt er wel ingestampt maar dat die invloed verre van ‘voor onze eigen bestwil’ is kom je pas achter wanneer je in de ongelukkige situatie terecht komt dat je er (ongewild) te veel mee te maken gaat krijgen. 

Na het zoveelste verzoek van iemand om iets te schrijven over misstanden bij gemeentes, dacht ik eerst: ik kan er beter een 12 delige serie in boekvorm van schrijven. De afgelopen jaren spreek ik ongelogen vrijwel dagelijks mensen die met problemen zitten waarvan in de basis de overheid de schuld is, en ze niet anders kunnen dan het via dezelfde overheid op te lossen. Zodoende hoor en zie je dingen die het voorstellingsvermogen van de gemiddelde mens te buiten gaat. 

Zo is het ook dat ik in de periode dat ik er zelf middenin zat, op een gegeven moment alles stiekem ben gaan opnemen in gesprekken bij de gemeente omdat wat daar gebeurt niet te beschrijven is aan iemand die er niet mee te maken heeft. Ik werd er van binnen enorm gefrustreerd en verschrikkelijk woest van dat je je verhaal niet kan doen bij mensen in je omgeving omdat hier in het naïeve Nederland iedereen er werkelijk van overtuigd is dat de overheid er voor ons is, en dus niet tegen ons, en dus alles wat ik vertelde werd weggewuifd en afgedaan met een “dat zal dan wel je eigen schuld zijn”, om letterlijk van te kotsen zoveel onbeschofte naïviteit. 

Zo kreeg ik gisteren dus van iemand een bericht die recht op zorg heeft, maar de gemeente de zorgplicht volledig bewijsbaar niet nakomt. Iemand die recht heeft op zorg hoort dat dan ook te krijgen. De WMO-consulent deed haar werk niet en de cliënt heeft daar verscheidene keren netjes wat van gezegd. Met de nadruk op netjes is dat ‘netjes’ op een gegeven moment in een gesprek verandert in ‘redelijk netjes’. Dat wil zeggen dat de toon in een gesprek wat emotie krijgt als je steeds maar niet krijgt waar je recht op hebt (en wat ook gewoon de afspraak is) en je gewoon dood genegeerd wordt. 

Ook in dit verhaal is er geen sprake van enige vorm van verbaal of fysiek geweld. Je kunt natuurlijk iemand 9x wat op een normale manier vragen, de 10e keer komt er nou eenmaal wat emotie bij kijken, we zijn immers gewoon allemaal mensen die gewoon zo prettig mogelijk willen kunnen leven binnen de omstandigheden waar we inzitten. Ik weet dus uit eigen ervaring dat niet geholpen worden terwijl je wel volledig in je recht staat je geduld enorm -maar dan ook echt ENORM- op de proef stelt. Desondanks blijf je zo respectvol mogelijk tegen de ander al verdient diegene dat niet en kost dat ontzettend veel energie. 

Het aggressie protocol is een protocol wat gemeentes hanteren om cliënten het zwijgen op te kunnen leggen. Iedere gemeente heeft een soortgelijk protocol van een berg pagina’s waar samenvattend in staat dat wanneer een ambtenaar zich “bedreigd“ ” of “beledigt” en dergelijke voelt ze een melding kunnen maken en dan treedt dit protocol in werking. Het gevolg hiervan kan zijn dat cliënten het recht ontnomen wordt waar ze recht op hadden. 

Kort gezegd: Je kunt dus tijdelijk de oud-Hollandse-tyfus krijgen als je voor jezelf opkomt. 

Je beledigd voelen is per definitie een subjectieve ervaring. Daarom zeg ik ook altijd: de aangever is niet verantwoordelijk voor hoe de ontvanger zich voelt simpelweg omdat de aangever geen controle over het gevoel van de ontvanger heeft, de ontvanger zélf is degene die zowel bewust als onbewust ervoor kiest zich beledigd te voelen. Het punt is namelijk dat de een zich al beledigd voelt als je zegt dat het haar niet zo mooi zit, de ander zal zich nog niet eens beledigd voelen als je zegt dat het hele hoofd wel eens een make-over mag hebben. Dat is dus de reden dat “belediging” een veel te breed en subjectief onderwerp is om te “reguleren” waardoor ik dan bij mezelf denk: kies een ander beroep als je met een teer zieltje en een dunne huid door het leven wil gaan. 

Woorden horen per definitie niet te bestraffen te zijn. Op geen enkele manier. Woorden zijn niets meer dan trillingen op een bepaalde frequentie die gevoel en interpretatie overbrengen. Woorden zijn niet vast te pakken dus woorden kunnen je fysiek op geen enkele manier kwaad doen  en mentaal alleen als jij daar ontvankelijk voor bent. En het niet-ontvankelijk daarvoor zijn kun je dus leren want dat maakt je namelijk vrij. 

Het “agressie-protocol” is een truc die ingezet wordt wanneer het ambtenaren te heet onder de voeten wordt nadat zij ZELF de cliënt tot waanzin hebben gedreven. Is het niet door voortdurend zich achter “ik maak de wet niet” te schuilen, dan wel doordat ze gewoon hun werk niet doen zoals het wettelijk afgesproken is. 

De cliënt in deze kwestie heeft zichzelf zelfs dusdanig ingehouden dat uit het gesprek niet eens bleek dat de ambtenaar zich op wat voor manier dan ook bedreigd of beledigt zou hebben gevoeld, ook dit is een indicatie van machtsmisbruik door onder  valse voorwendselen extreme procedures op te starten om zo moedwillig iemand kapot te maken die slechts één ding vroeg: help me, en doe hoe het afgesproken is. 

Het Nederland van 2019 is niet meer het Nederland wat we ooit gewend waren. In een verkapt communistisch totalitair systeem waar de overheid overal invloed heeft zijn wij mensen niets anders dan ‘cargo’. We zijn goederen, producten van een heersende klasse. We hebben onze eigen streepjescode en doorlopen de hele dag procedures en protocollen geregeld in wetgeving, wat feitelijk gewoon dreigementen zijn. Ben jij tijdelijk een ongeschikt product wat teveel geld kost krijg je het hoogstnodige onder strikte regelrechte nazi-regels en ben je wél een geschikt product dan mag je binnen de perken redelijk je gang gaan. 

Zolang je aan de kant van de overheid staat zit je redelijk safe. Voor de overheid werken betekent  immers dat je als het nodig is wat macht bezit, je kunt daarmee mensen die je lastig vindt of die slachtoffer van jou tekortkomingen zijn in de nekklem leggen met behulp van je werkgever. De oppermacht in monopolie positie. 

Als je niet weet dat je iets niet weet is het natuurlijk lastig je er een voorstelling te maken. Wat ik geleerd heb de afgelopen jaren is dat alles wat ons geleerd is met betrekking tot de overheid en diens functie een regelrechte leugen is. Het is niet alleen een leugen, het is een volledig op geloof gebaseerd concept vol leugens en contradicties. Je kunt jezelf tegennatuurlijk altijd in de positie van nederigheid neerzetten om zo zo weinig mogelijk last van dit geloof te hebben, het maakt alleen het geloof nog niet goed. 

Nederland is langzaam verandert in een openlucht gevangenis met de illusie van vrijheid. , we zijn nu zover dat er een gesloten afdeling gecreëerd is waar je mentaal in terecht komt als je afhankelijk wordt van de Staat op wat voor manier dan ook. Ze maken je gek en houden je daar.

 Die gesloten afdeling zal zich uit gaan breiden en steeds meer mensen zullen daarin terecht komen. Dit alles gebeurt omdat de Nederlandse “cultuur” -waar sommigen denken zo “trots” op te moeten zijn- een cultuur van egoïsme, achterbaksheid en oppernaïviteit is. Als je hier tegen mensen de waarheid zegt over wat er jou overkomen is bij een overheidsinstantie, zeggen 8 van de 10 mensen iets in de richting van “eigen schuld”. 

Zelfs als je fysiek bewijs hebt van misstanden en regelrechte misdaden tegen de menselijkheid vinden mensen het nog steeds moeilijk te geloven dat hun God, de almachtige Overheid, er dus helemaal niet vóór ons is maar voor 99% tégen ons. 

Het is niet voor niets dat we www.hetmeestgevaarlijkebijgeloof.nl gecreëerd hebben om daar volledig ongecensureerd het eerlijke verhaal te vertellen van het systeem waarin we leven. Wie de moeite niet wil nemen om iets te lezen om het ook te begrijpen, zal in dit gevaarlijke geloof blijven geloven, en daardoor mee blijven bouwen aan de uitbreiding van deze gevangenis waarin we leven. 

Als je dan één ding kan doen wat in ieder geval zal helpen een klein beetje tegengas te geven en waar je ook nog eens het leed van een ander wat mee kan verzachten is dat: luisteren. Luisteren naar wat iemand je verteld zonder het vanuit je geloofsovertuiging direct te verwerpen omdat dat niet in jouw beeld van de wereld past. Jouw beeld van de wereld is niet gebaseerd op waarheid als je de waarheid blijft verwerpen. Het kan wel comfortabel voelen, maar comfort dient de waarheid niet en is vooral erg egoïstisch als je daarmee andere mensen wegzet als leugenaars en ze letterlijk kapot ziet gaan. 

Stel dat je niet meer gelooft…

Stel dat je niet meer gelooft…

Stel dat je als bewust mens was opgegroeid, en je ouders, school en de maatschappij hadden je niet geïndoctrineerd met de leugen dat er altijd iemand is die boven jou staat, “een autoriteitsfiguur”. Hoe zou ‘het systeem’ er dan uitzien? 

Stel dat je het dan dus heel gek zou vinden dat wanneer jij nietsvermoedend onschuldig in je auto op straat rijdt, er een figuur in een kostuum je ineens aanhoudt omdat hij even wil controleren of jij alles wel goed in orde hebt. En als dat niet het geval is je een briefje geeft met daarop een bedreiging dat je iets moet betalen omdat je volgens hem iets fout deed? 

Stel dat je in lachen uit zou barsten als er op tv mensen in stropdas allerlei gekke dingen zouden zeggen die ervoor gaan zorgen dat jij steeds meer van dat wat jij verdient onder dwang aan hun moet geven, zodat zij dat aan dingen kunnen besteden waar jij het zelf nooit aan zou hebben besteedt? 

Stel nou eens voor dat je het ronduit idioot zou vinden dat er iemand is die omdat die “speciaal magisch bloed” heeft en € 3.650,00 per dag zomaar krijgt, en dat zijn vrouw daarnaast ook nog eens € 1.411,54 per dag zomaar krijgt en z’n moeder € 1.961,54 per zomaar dag krijgt en z’n dochter vanaf 2021 als klap op de vuurpijl € 4.109,59 per dag zomaar gaat krijgen? 

Stel nou eens voor dat je het ronduit debiel zou vinden dat je overal waar je komt een pasje moet tonen waar op staat wie jij bent, terwijl je in levende lijve recht voor die degene staat die vraagt. 

Stel nou dat je het dan bizar zou vinden dat je elke keer dat je een eerste levensbehoefte zoals eten  koopt, 1/10e deel moet afstaan aan mensen die je niet kent en bij alle andere producten die je nodig hebt zelfs 1/5e deel, gewoon omdat zij vinden dat dat moet?  

Stel dat je stomverbaasd zou wanneer je auto ergens parkeert, dat je geld moet betalen aan mensen die je niet kent alleen om daar te staan,  terwijl toen je die auto kocht al een deel van het geld ging naar die mensen die je niet kent en je ook al elke maand een dreigbrief in de bus krijgt waarin staat dat je moet betalen voor het gebruik van die auto, aan die mensen die je niet kent? 

Stel dat je het schandalig zou vinden dat mensen die bepaalde planten verbouwen waarmee ze andere mensen kunnen helpen en er ook nog eens helemaal niemand kwaad mee doen, daar straf voor krijgen en in sommige gevallen zelfs hun levens verwoest worden? 

Stel nou eens dat je je ging realiseren dat deze dingen, en nog veel meer van dit soort dingen, allemaal gebaseerd zijn op een zorgvuldig uitgewerkt recept met als doel mensen gevangen en klein te houden, een uitermate vernuftig geïndoctrineerde religie die elk aspect van je leven beheerst? 

Stel dat je zou je zou inzien dat je aanhanger bent van het grootste en meest gevaarlijke (bij)geloof aller tijden, en dat je zelf niet doorhebt dat het een geloof is? 

Stel nou eens dat je al die overduidelijk rare gekke overtuigingen eens los zou laten, zodat je tot het besef zou komen dat de waarheid is dat een vrij mens bent met dezelfde rechten als ieder ander mens. Dat dat niet betekent dat je alles maar gewoon kan doen maar dat dat wél betekent dat niemand jou kan dwingen tot wat dan ook omdat dwang schending van een universeel natuurrecht is? 

Stel dat er geen systeem zou zijn, zouden alle mensen waarvan nu de status beschermd wordt door de Staat, of de status juist bestaat omdat de Staat bestaat, zich dan realiseren dat ze eigenlijk gewoon hetzelfde zijn als de mensen waar ze denken boven te staan? 

Stel dat onnatuurlijke hiërarchie niet meer met geweld afgedwongen kon worden door mensen met een monopoliepositie, en dat we het ‘gij zult een ander niet dwingen’ weer als basis van samenleven zouden gebruiken? 

Stel dat we ons weer als mensen zouden gaan gedragen… wat is het dan dat jou tegenhoudt dat niet nu al te doen? 

Stel dat je het gewoon allemaal niet meer gelooft… stel dat je dan pas echt beseft wat vrijheid werkelijk is. 

Stel je dat niet meer gelooft? 

De waarheid is de waarheid

De waarheid is de waarheid

Leonardo da Vinci zei: er zijn 3 soorten mensen 

  • Zij die zien
  • Zij die zien wanneer het hen wordt getoond 
  • Zij die niet zien 

Het volgende onderwerp is een hele lastige, omdat we weer over een geloofsysteem gaan praten, en geloofsystemen zijn lastig te bestrijden omdat je diepgewortelde patronen in de hersenen van mensen in de war gaat schoppen en dat leidt onvermijdelijk naar confrontaties ook al is dat absoluut niet de intentie. 

Na mijn uitgebreide uitleg over ‘kennis van de waarheid, wat je zal bevrijden van alle ketenen’ heb ik privé ook weer een aantal mensen gesproken die het begrip ‘waarheid’ toch nog durven uitleggen als “niet vaststaand” en wat dat mij laat zien is dat veel mensen gevangen zijn door een vrij nieuwe religie die gecreëerd is om mensen passief te houden. Zonder dat ik daadwerkelijk de naam hiervan ga noemen, omdat het mijn intentie niet is vredelievende mensen onderuit te schoffelen, ga ik uitleggen wat wat het doet. 

Mensen die wat meer nagedacht hebben dan enkel dat wat ons geleerd is, die zijn zich er wat meer van bewust geworden dat we niet alleen een homp rondlopend vlees zijn die maar gewoon hun gang gaan op de goede gok. Ons vlees-pak (het lichaam) is in samenwerking met ons brein datgene wat het mogelijk maakt dat bewustzijn zich kan manifesteren van energie naar daden. Dit is een erg simpele uitleg van een enorm complex verhaal maar dat doet er verder niet toe. Vaststaat is dat alles wat we fysiek creëren ooit begon met een gedachte. 

Neem een auto. Ooit heeft iemand bedacht (geest) dat het handig zou zijn om je sneller te kunnen verplaatsen en men begon met de handen (fysiek) wat te bouwen en zo ontstond er een product wat vervolgens verbeterd en verbeterd werd door hetzelfde proces: nadenken (geest) en namaken (fysiek). Zonder ‘geest’ geen ‘fysiek’ en zonder ‘fysiek’ geen product. Iets moet dus ‘bedacht worden’ maar vervolgens moet er ook ‘fysiek’ gehandeld  worden om dat wat bedacht is in de fysieke realiteit te creëren. 

Je creëert iets met je gedachten maar als het alleen bij die gedachte blijft zal het zich fysiek nooit manifesteren. Als jij op de bank zit en je hebt honger, dan kun je uren gaan dénken over een broodje, het broodje blijft echter liggen waar het ligt omdat er niet fysiek gehandeld wordt. Het lichaam zal zich moeten verplaatsen om het broodje te pakken, aangestuurd door de geest. Dit is hoe lichaam en geest samenwerken om vanuit het universum signalen (energie) om te zetten in real life actie. 

De laatste jaren is er echter een beweging opgestaan die waarschijnlijk wordt aangestuurd door hogere machten, waarin mensen geleerd wordt dat deze samenwerking tussen lichaam en geest niet nodig is om iets gedaan te krijgen. Deze beweging is er van overtuigd dat enkel gedachten genoeg zijn om de realiteit te creëren, wat helaas maar de halve waarheid is. 

Gedachtenkracht zegt: gedachten zijn kracht. Dit is ook onomstotelijk feit. Gedachten komen vanuit ons bewustzijn en ieders bewustzijn komt van dezelfde bron. Wat die bron is dat maakt op zich niet uit en valt over te discussiëren, wat het betekent is veel belangrijker omdat we dus allemaal uit dezelfde energie putten en dus allemaal met elkaar in connectie staan op ‘spiritueel niveau’. 

Alles draait dus om balans en samenwerking. Wie teveel ‘in de spirit’ gaat zitten staat niet meer met beide benen op de grond, en dit betekent dat men gaat “zweven”. Het contact met de realiteit verdwijnt, en de realiteit is daar waar we fysiek leven in ons aardse vlees-pak in samenwerking met ‘geest’ wat ons mens maakt. Als je teveel in vlees-pak gaat zitten en je je niet bewust bent van het feit dat je ook ‘geest’ bent, leef je dus onbewust en meer als een soort robot zonder connectie met je ware aard. Wederom zien we dus dat alles draait om balans en samenwerking. 

Spiritualiteit is dus niet nep en ook niet “eng” of “zweverig”, het verwijst naar de geest die in contact staat met het universum. Uit een aantal eigen ervaringen met gedachtenkracht ben ik ervan overtuigd dat iedereen invloed heeft op die energie en je door middel van focus dus beperkt invloed kan hebben op de ander. Dit wil niet zeggen dat je een ander kan besturen, en dit wil ook niet zeggen dat je fysiek handelingen van een ander kan tegenhouden met gedachtenkracht. Als dit zo zou zijn dan was er niet zoveel leed geweest in de wereld aangezien de meeste mensen toch echt wel vanuit de juiste intenties leven. 

Ik ga niet claimen dat ik de waarheid hier in pacht hebt. Ik ga ook niet tegen ervaringen van mensen in. Een discussie over spiritualiteit is een oneindige omdat de ervaringen daarin oneindig zijn. Daarbij heb ik nog altijd overal een open mind in dus omdat ik weiger mezelf vast te zetten in een geloofsysteem en zeker als het niet grijpbaar is. Ik constateer slechts wat er gebeurt als iets uit balans raakt. 

Waar ik bij stil wil staan is de uitkomst van niets doen. Teveel in de geest leven, in het spirituele, zonder daadwerkelijk actie te ondernemen is wat machthebbers maar al te graag zien. Het zorgt ervoor dat mensen passief worden en blijven. Als jij denkt dat je kwaadwillenden die jou fysiek kwaad willen doen kan tegenhouden met je gedachtenkracht dan ben je niet meer realistisch. Om jezelf te beschermen zul je fysieke actie moeten ondernemen. Hoe vredelievend je zelf ook bent, iemand die jou kwaad wil aan doen zal zich dan juist niet tegen laten houden. 

Hetzelfde “zweven” is wat er gebeurt wanneer je een vaststaand feit als ‘de waarheid’ omzet naar ‘relatief’ of ‘perceptie’. Je drijft af van de realiteit, gaat met beide benen van de grond af, je gaat “zweven”.  Wat gebeurt er als we iets wat onomstotelijk en onbetwistbaar is in twijfel gaan trekken? We creëren dan onbalans. Als we in lijn met de waarheid leven leven we vanuit de bron, en op die manier bouw je dus vanuit de bron.  Je bouwt voort op ‘dat wat is’, en ‘dat wat is’ kan niet kapot want het zal altijd blijven bestaan omdat het ‘is’. 

‘Dat wat is’ bestaat, en omdat het bestaat is het er. Perceptie verandert niets aan ‘dat wat is’. Perceptie is subjectief en kan vanuit een gebrek aan kennis totaal misleidend zijn. Mensen zeggen wel eens “voor mij is dat waar”, en dat is perceptie. Als iets ‘voor jou waar’ is, betekent dat niet dat dat ook waar is, het zegt alleen iets over hoe jij in lijn staat met dat wat waar is. Water is nat, en dat is de waarheid. Hoe jij het ervaart doet niets af aan het feit dat water nat is. Water is water en nat is nat. Je kunt ‘nat’ ook ‘droog’ noemen, maar dat verandert niets aan dat water, dat verandert alleen iets aan jou gedachten over water. 

Als we niet in lijn met waarheid leven, leven we uit balans. Als we onszelf voortdurend uit balans brengen, komen we nooit in harmonie met het universum en blijven we achter eekhoorns aanlopen die alle kanten op schieten, je komt zo dus nooit bij de bron. Als je nagaat  dat de meeste mensen niet eens geloven dat er ‘een bron’ is, een drijvende kracht, een oneindige intelligentie die dit alles mogelijk maakt en dat die mensen dus niet eens moeite doen om in lijn te komen met de waarheid dan wordt het nog veel lastiger om mensen daar bewust van te maken als er mensen met de overtuiging rondlopen dat waarheid afhangt van menselijke perceptie. 

Het doel van geloofsystemen is om mensen uit balans te schoppen, zowel spiritueel als fysiek.  Daar zijn ideologieën voor bedacht die mensen vangen in hun zoektocht naar de waarheid en zo schieten mensen de zijwegen van misleiding in en blijven ze passief. Als jij weet dat de onomstotelijke waarheid is dat niemand van nature boven jou kan staan, zul je vanuit die waarheid (wat onbetwistbaar is) actie moeten ondernemen om ervoor te zorgen dat in het fysieke rijk dit dan ook niet meer kan worden gerealiseerd. 

Als we passief achterover blijven leunen met alleen ‘denken’ dat het zo is, of denken dat het misschien niet zo is maar hoe dan ook geen fysieke actie ondernemen omdat we denken dat onze gedachten sterk genoeg zijn om de realiteit te creëren dan krijg je dus wat we hebben: een systeem waarin onderduikers steeds meer macht krijgen omdat zij het niet bij alleen denken laten, maar zij actie ondernemen in het fysieke rijk. 

Je kunt tirannen dood negeren, maar dat weerhoudt de tiran er niet van zijn tirannie over je te uit te strooien. Je bent dan slechts een makkelijk doelwit. Je kan tirannen wel buiten spel zetten door de fundering van hun macht weg te halen, maar dat vereist wel actie. Niets doen in het fysieke rijk betekent dat er niets verandert in het fysieke rijk. Als we passief blijven omdat we denken dat passief blijven genoeg is, zijn diegene die actief blijven altijd de winnaar, zelfs als ze geen besef van spiritualiteit hebben. 

 Als je aan alles twijfelt is dat een goede eigenschap omdat je niets zomaar aanneemt, maar wanneer je aan onomstotelijke onbetwistbare waarheid gaat twijfelen breng je jezelf in een passieve positie die je niet gaat helpen. Je brengt jezelf in onbalans zodat je geen actie onderneemt omdat je niet gaat staan voor ‘dat wat is’ en niet in lijn bent met de waarheid. Ware spiritualiteit oefen je uit met beide benen op de grond, in het fysieke rijk. 

Mijn doel met dit stuk is niet om mensen tegen het hoofd te stoten. Mijn doel is om mensen tot het besef te laten komen dat we donders goed op moeten passen wat dat we ons niet laten misleiden door hogere machten om te trappen in religies die ons passief houden. We komen allemaal van dezelfde bron, dat is onbetwistbaar want dat is waarom wij allen gelijk zijn als mens en dat is de waarheid. Hoe je dit ziet is perspectief. 

Passieve mensen zijn makkelijk te sturen en makkelijk te controleren. Liefde speelt hier een grote rol want liefde is waar mensen hun hele leven naar opzoek zijn. Wanneer we vanuit liefde leven krijgen hoofdzakelijk liefde terug maar mensen die niet vanuit liefde leven laten zich niet niet tegenhouden door iemand die wel vanuit liefde leeft. Om jezelf te beschermen dien je dan actie te ondernemen dus vanzelfsprekend betekent dat dat alle geloofsystemen die je proberen te vangen om je wijs te maken dat je passief moet blijven niet gebaseerd zijn op waarheid en je dus alleen maar verder van de waarheid af laten drijven. 

Iedereen heeft het recht te geloven wat die wil, zolang we anderen geen kwaad doen. Met passief blijven doe je anderen actief geen kwaad maar door passief te blijven kun je er wel aan bijdragen dat kwaad kan blijven bestaan. 

De waarheid is de waarheid en de waarheid laat zich niet leiden  door meningen of percepties. Zoals Leonarda da Vinci zei: sommigen zien het, sommige zien het nadat het hen getoond wordt, en sommigen zullen het nooit zien. 

het enige wat een mens kan bevrijden van alle ketenen, is kennis van de waarheid

het enige wat een mens kan bevrijden van alle ketenen, is kennis van de waarheid

Een van de grootste vijanden in ons leven is de leugen. De leugen is zó sterk en zó manipulatief dat het ervoor kan zorgen dat mensen de waarheid als leugen en dus vijand gaan zien. 

Bewustzijn is datgene wat zich kan manifesteren door gebruik te maken van het brein. Het brein stuurt daarop vervolgens het lichaam aan en zo creëren we de fysieke realiteit. Je bent niet je brein, je bent slechts de ontvanger en doorzender van die energie. Hoe graag de wetenschap ons ook wil laten geloven dat het bewustzijn een trucje van de hersenen is, het lukt ze niet omdat dat een leugen is. 

De leugen is een sluier wat over het onderbewustzijn heen gelegd wordt. Het onderbewustzijn is dat deel van het bewustzijn waar alles opgeslagen ligt en waar niets gefilterd wordt. Het onderbewustzijn is het ware bewustzijn, daar bestaat alleen de waarheid omdat de waarheid ‘dat wat is’ is. Het onderbewustzijn liegt dus ook niet. 

Door sluiers over dat ware bewustzijn heen te leggen, en steeds hoger op te stapelen wordt het ware bewustzijn vertroebeld. Waarheid wordt gefilterd naar een ander bewustzijn dan het ware bewustzijn en daardoor worden leugens steeds meer waarheid raak je uiteindelijk uit balans. 

Dit principe kun je ontiegelijk veel manieren uitleggen maar voor nu is het belangrijk dat we snappen dat we snappen dat bewustzijn uiteindelijk energie is, en energie een natuurkracht. Natuur komt van het Latijnse woord ‘natura’ wat geboorte/schepping/werkelijkheid betekent. De werkelijkheid is dus ‘dat wat is’, en dat is dus de waarheid. 

Als wij in lijn met waarheid leven, leven we in lijn met de natuur, waardoor we bij volle bewustzijn leven en ‘dat was is’ ook zien zoals het is. 

De leugen. 

De samenleving noemt men meestal de maatschappij. Omdat het samen-leven iets anders is dan in een maatschap(pij) leven. Het laatste is een bedacht woord voor organiseren van iets, het eerste is een woord wat direct verwijst naar natuur, naar leven, naar waarheid. 

Ons maatschappelijk systeem is een juridische constructie gebaseerd op leugens. Er is een fictieve wereld gecreëerd waarin de leugen de kleren van de waarheid aan heeft, zoals de legende ons leert waarin de naakte waarheid en de leugen samen ging zwemmen en de leugen vervolgens het water gauw uitging om er vandoor te gaan met de kleren van de waarheid. De naakte waarheid wordt sinds die tijd verafschuwt en de leugen gekleed in de kleren van de waarheid aanbeden. 

Ieder mens weet wat waarheid is, omdat ieder mens hetzelfde is als dat wat de waarheid is en uit dezelfde bron komt als de waarheid. Natuur; Na-tura: werkelijkheid. Het onderbewuste “voelt het” als er iets niet klopt aan de werkelijkheid, en dan ontstaat er een intern conflict wat het gefilterde bewustzijn niet direct doorheeft. Het onderbewustzijn, het wáre bewustzijn weet alles. 

Voor veel mensen zal dit allemaal te “zweverig” klinken maar probeer daar nou eens doorheen te prikken en lees wat er werkelijk staat in plaats van wat je vanuit je overtuigingen dénkt dat er staat. Heb je je ooit ergens in bepaalde situatie niet op je gemak gevoeld omdat je voelde ‘dat er iets niet klopte’? Dat is dus het onderbewustzijn, je instinct wat energie oppikt die niet in lijn is met de waarheid, dat voel je, ongeacht of je gefilterde bewustzijn dit beseft of niet. 

Op dit moment staat de geestelijke gezondheidszorg zwaar onder druk omdat meer mensen dan ooit de interne conflicten niet meer aankunnen. De ware oorzaken echter worden daar niet boven gehaald, het lijkt alleen maar zo. Mensen leven steeds minder vrij, en vrijheid is juist datgene wat waarheid is. Iedereen hoort vrij te zijn en we weten dat diep van binnen heel goed, we zijn er alleen bang voor gemaakt en accepteren daarom alle onvrijheid, wat de leugen is die de kleren van de waarheid aan heeft. 

Een psycholoog of therapeut zal een patiënt zo snel mogelijk categoriseren om vervolgens vanuit dat hokje een behandeling te starten. Die behandelingen bestaan sowieso altijd uit bewustwording van je gedrag en situatie. Je moet ermee aan de slag. Wat dat betreft klopt dat ook, als je jarenlang onbewust emoties en interne conflicten wegstopt gaat dat ergens zitten. Als je daarmee ‘aan de slag gaat’ kun je dus een groot deel vrijlaten en gaan verwerken. 

Een depressie heet ook een depressie omdat je ‘de pressie’, ‘de druk’ niet meer aan kan en je lichaam ‘Ho’ tegen je zegt. De druk moet van de ketel, dé-pressie. Je bént ook niet depressief, je hébt een depressie. Zodra je je gaat identificeren met een ‘staat van zijn’ gaat het alleen maar langer duren voor je tot oplossingen komt en je gaat snappen wat er aan de hand is. 

Niet alleen geestelijk maar juist ook lichamelijk sla je de onderdrukking van interne conflicten op. Als je een ogenschijnlijk leuk leven hebt waarin het makkelijker voor je is over deze conflicten heen te stappen dan zul je hier minder snel psychisch last van krijgen maar dan zal je zenuwstelsel het opslaan elders in het lichaam. Uiteindelijk zal al het onverwerkte en onderdrukte zich altijd ergens gaan manifesteren. Onbewust leven kun je dus ontzettend lang vol houden, maar het zal je uiteindelijk altijd ergens nekken. 

De maatschappij is ingericht op onderdrukken, presteren en gehoorzamen aan “autoriteit”. Bij volledig bewustzijn begrijp je dat “autoriteit” niet bestaat, vandaar dat ik het woord ook tussen haakjes zet, toch worden we geacht te gehoorzamen aan autoriteit wat een van de eerste sluiers is die over je ware bewustzijn heen gegooid wordt. Mensen gaan van nature ‘weg van pijn’ en ‘naar plezier toe’, dat is een oerinstinct. 

Niet gehoorzamen levert ‘pijn’ op, wel gehoorzamen levert ‘plezier’  op. We worden allemaal stuk voor stuk gedwongen tot het gehoorzamen aan onnatuurlijke krachten, de leugen verkleedt als waarheid en daar ligt direct en indirect de bron der bronnen van alle fysieke en mentale klachten de we kennen in deze wereld. Als je netjes meedoet aan een tegennatuurlijk leven ben je ‘goed’ en ben je ongehoorzaam ter zelfbescherming ben je ‘fout’. Dat is de boodschap. 

Veruit het merendeel van de mensheid gaat er vanuit onwetendheid vanuit dat het leven zoals de maatschappij dat van je verwacht het hoogst haalbare en meest deugdelijke is wat je kan doen. Het is wat normaal is, het is normaal dat we meer dan een derde van onze dag besteden aan iets wat we tegen ons zin in doen, werken, al maken we onszelf wijs dat we het leuk vinden. Als je klaagt over werken wordt je lui genoemd, en als je hard werkt dan deug je. Ook al kost hard werken je je jaren van leven en zal je daar ook korter door leven, toch is dat wat we zien als deugdzaam en het hoogst haalbare. 

Vanuit oudsher werkt de mens puur voor z’n eerste levensbehoeften. Een onderdak en wat te eten. In vroegere tijden was het meeste werk dat gedaan werd dan ook gewoon nuttig. Tegenwoordig echter zijn de enige mensen die daadwerkelijk nog wat nuttigs doen mensen die iets met hun handen doen of mensen die voor anderen zorgen. De overgrote meerderheid is eigenlijk alleen maar elkaar aan het werk aan houden. 

Stel je eens voor dat de overheid weer terug zou gaan naar meer acceptabele proporties, en puur datgene zou doen wat de meeste mensen ook van verwachten van wat een overheid zou moeten doen. Een minimale invloed met als hoofddoel échte bescherming van mensen. Weet je hoeveel mensen er dan ineens zonder werk zouden zitten? Heb je er ooit over nagedacht hoe mensen domweg elkaar alleen maar bezig aan het houden zijn en dat hoe meer regels er komen, en hoe meer een overheid groeit, hoe meer mensen er nodig zijn dat te kunnen realiseren en hoe meer jij dus als deugdzaam hardwerkend mens daarvoor moet gaan betalen? 

Wie ooit écht over ‘het doel van het leven’ heeft nagedacht kwam waarschijnlijk tot de conclusie dat een volledig kunstmatige samenleving (wat we maatschappij noemen) waarin de meeste mensen nutteloos werk doen, en de meeste mensen ook nooit verder zullen kunnen komen dan het grootste deel van de dag verspillen aan kunstmatig in stand gehouden bullshit waartoe ze gedwongen worden omdat er anders een bak met ellende voor ze staat te wachten, dat dat nooit het doel van het leven kan zijn. 

Huisje boompje beestje en gouden bergen, als je maar hard genoeg je best doet. Het voorgehouden doel je gehele schoolcarrière.  Daar ga je het allemaal voor doen. Kunstmatig plezier steeds verder van de wortels in grond van je bestaan af. Hoe ouder je wordt hoe meer je gaat beseffen dat er iets niet klopt. Nog steeds de ware redenen negerend omdat je daar eerst op gewezen moet worden voordat je daarbij kan. 

Als eten en onderdak het doel van ons leven zou zijn, dan zouden we dat prima kunnen regelen zonder dat mensen daar gedwongen het grootste deel van hun leven zichzelf voor uit de naad moeten werken, straal tegen de natuur in.Toch regelen we het niet zo. 

Hogere machten bepalen voor ons hóe we moeten leven en waar we naartoe gaan “met z’n allen”. Waarom zou eigenlijk een hogere macht überhaupt mogen bepalen waar JIJ naartoe gaat met je leven, hoe JIJ jouw leven inricht, en wat JIJ met je leven wil. Want wat JIJ met je leven wil daar heb je helemaal geen keus in als je iemand boven je hebt staan die je dat onder dwang oplegt. 

Denk je dat je vrij bent? Zijn de keuzes die er zijn keuzes op basis van vrijwilligheid of op basis van dwang. Kun je een oprechte vrije eigen keuze maken in wat jij wil met je leven? En als je daar een antwoord op gegeven hebt… durf je jezelf dan de vraag te stellen van wie jouw leven nou eigenlijk écht is? 

Als iets van jou is, laat jij een ander er dan over beslissen wat jij ermee mag doen, of is datgene dan toch niet echt van jou? Is de illusie dat datgene helemaal van jou is dan niet gewoon een leugen, een leugen verkleedt als de waarheid waardoor je dus niet in lijn met waarheid en natuur leeft maar in een grote leugen? 

Alleen kennis van de waarheid kan ervoor zorgen dat je bevrijd wordt van alle ketenen.  Ketenen hoeven niet te voelen als ketenen als je niet doorhebt dat het ketenen zijn. Het kan voelen alsof er ‘iets niet klopt’, dat is instinct, dat is het onderbewustzijn wat je iets wil vertellen. Als je niet wil luisteren omdat je dan “maatschappelijk” in de problemen kan komen, zal je dat ergens in je leven terug krijgen in de vorm van leed of ziekte. 

Die ketenen maken je uiteindelijk kapot, en niet alleen jou, want alles wat je doet om het kunstmatige in stand te houden heeft ook effect op je medemens, en andersom heeft je medemens dat effect op jou. 

Kennis van de waarheid is wat je nu hebt als je dit gelezen hebt. Ik weet net als ieder ander niet alles precies, en er is veel meer onduidelijk dan dat er duidelijk is. Hoe meer je gaat onderzoeken hoe meer je erachter komt dat je eigenlijk niets weet. Maar de waarheid is dat er iets niet klopt, en als je dat gaat voelen en gaat beseffen, dan ga langzaamaan je ook ontdoen van al die onzichtbare misleidende ketenen.

 De waarheid is ‘dat wat is’. De waarheid is niet subjectief, en ook geen kwestie van perspectief. De waarheid is ook niet persoonlijk zoals tegenwoordig ‘in’ is om te zeggen dat iets ‘jouw waarheid’ of ‘mijn waarheid’ is.  De waarheid is de waarheid, de waarheid is bewustzijn. Kennis van de waarheid betekent leven in waar bewustzijn. Hoe meer mensen dat gaan doen, hoe eerder er daadwerkelijk écht wat zal veranderen. 

Jij bent bewustzijn, en niemand staat boven jou, en dat is de waarheid. 

Technologie; een nuttige dienaar maar een gevaarlijke meester

Technologie; een nuttige dienaar maar een gevaarlijke meester

Hier een artikel uit het NRC, over geheime diensten die jouw brein in willen 

De koptekst laat niets aan de verbeelding over, want zo is elke vergaande maatregel door de geschiedenis heen op deze manier geïntroduceerd. 

Met hetzelfde  ‘pseudo verontwaardigde zorgelijke toontje’ over privacy en ethiek. Een vals toontje want reken er maar op dat de technologie al klaar ligt, het moet alleen op de of andere manier nog via ‘gemak’ bij de mensen terecht komen zodat ze het gewillig accepteren.

Gemak is namelijk het middel wat altijd gebruikt wordt om mensen te laten wennen aan vergaande technologie die zich uiteindelijk tegen hen zal keren. Neem de pinpas die het contante geld verdreven heeft en het contactloos betalen met de telefoon wat nu gehyped wordt om het uiteindelijk in de vorm van een klein chipje in je lichaam te gieten. 

Lekker makkelijk toch, ze hoeven straks alleen nog maar de scanner over je heen te halen om te weten wie je bent, je kunt dan ook nooit meer je legitimatie vergeten ‘lekker makkelijk toch’. Je bent dan echt alleen nog maar cargo, een product van de meesters, even scannen zo gepiept. 

Met pinnen en contactloos betalen zorg je ervoor dat contant geld verdwijnt uit onze samenleving. Dat is wat van begin af aan het doel was. Alle ‘gemakken’ op het gebied van betalen zijn geïntroduceerd om het zogenaamd voor jou zo makkelijk mogelijk te maken, de werkelijke intenties erachter sta je niet bij stil maar die zijn alles behalve in jouw voordeel. Weg contant geld = weg vrijheid. Met dank aan alle pinners. 

Technologie die je hersenen kan scannen hebben we helemaal niet nodig in onze samenleving, en op dit moment zal de meerderheid dat beamen, omdat dit op alle ethische en morele grenzen ver overschrijdt. Jouw gedachten zijn van jou, en nooit zal iemand via wat voor wet dan ook toegang mogen krijgen tot jouw brein, jouw gedachtes. Het is van jou! 

Mensen hadden hier allang tegen op moeten staan. Het inbreken in de hersenen van mensen voor WELKE REDEN DAN OOK is het meest bizarre wat we ooit zullen gaan toestaan met z’n allen, gewoon omdat we er niks tegen doen en eerst het ‘gemak’ geaccepteerd hebben, en niet serieus nadenken over de uiteindelijke  gevolgen hiervan. 

Er wordt in het artikel de nadruk gelegd op wetgeving. Maar geen enkele door de mens geschreven wet op aarde zal het ooit werkelijk kunnen legitimeren dat we inbreuk maken op het recht te beschikken over je eigen lichaam, wat we ‘recht op onaantastbaarheid van het menselijk lichaam’  noemen. Geen enkele mens geschreven wet zal ooit kunnen legitimeren dat buitenstaanders jouw aller-intiemste privacy zone mogen binnendringen, dat is onmogelijk. 

Mensen moeten zich gaan realiseren dat wetten niets meer dan dreigementen zijn en dat ‘legaliseren’ betekent dat natuurrechten jou afgenomen worden om er regels en voorwaarden voor terug te krijgen. Democratie is hier ook het struikelblok, democratie is kwaad verhult in een goed jasje. 

Al bepalen 99 van de 100 mensen dat ze autoriteiten toestemming geven middels stemmen dat ze in mogen breken in je hersenen, dat maakt het nog steeds niet goed. Jij hebt het recht helemaal niet om anderen te dwingen hen jouw wil op te leggen via politici. We doen alleen alsof dat recht wel bestaat omdat mensen geen flauw idee hebben wat rechten eigenlijk zijn. 

Rechten krijg je niet van politici. Rechten krijg je niet van andere mensen. Rechten zijn ook niet willekeurig of onderhevig aan omstandigheden. Rechten zijn voor ieder mens hetzelfde en natuur-gegeven. Jij hebt dan ook het recht je te verzetten tegen dit soort tirannie, omdat dit soort maatregelen tegen alle werkelijke rechten, je menselijke natuurrechten ingaat. 

De wereld één groot gekkenhuis aan het worden, elke keer dat je dacht ‘kan het nog gekker’ komt er weer een maatregel of uitvinding om de hoek die bevestigt dat het inderdaad nog gekker kan. En het allerergste is dat we alles gewoon maar toelaten en niemand nog op de rem lijkt te trappen. 

Dit is een regelrechte oorlog tegen de mensheid. 

Hoe laat is het

Hoe laat is het

Hoe laat is het? 

Het verleden is een illusie. Niet omdat het niet gebeurt is, maar omdat het er niet meer is. Het enige wat er nog is, is het mentale beeld wat je creëert op het moment dat je erover nadenkt. 

De toekomst is nog gekker, je kan er een mentaal beeld van creëren , maar het bestaat nog helemaal niet. Dat beeld is gebaseerd op je fantasie, een creatie van je brein wat niet echt is, en alleen in je hoofd bestaat. 

Zowel het verleden als de toekomst zijn mentale constructies. Het is niet meer echt, wat echt is is nu, en waar je nu aan denkt is dus echt, maar wel alleen in jou hoofd. 

Je moet jezelf dus ook niet al te serieus nemen. Het verleden is iets wat nooit meer verandert kan worden, hoe graag je het ook wilt. Maar wat je wel kan veranderen zijn je gedachten erover, het zijn ten slotte je eigen gedachten. 

De toekomst kun je ook niet veranderen, die is er nog niet dus je kunt er niks mee. Je kunt je er wel op focussen, maar het zal nooit exact gaan zoals je het in je hoofd hebt zitten en als je altijd met je hoofd in de toekomst zit vergeet je nú te leven. 

Het doel van het leven is bestaan. Leven. Je kunt in het verleden leven maar dan kom je nooit vooruit, of je kunt in de toekomst leven maar dan sta je nooit stil. Waarom leef je niet nu?  

Waarom leren we niet om nu te leven? Precies daar waar we nu zijn. “Denk aan je toekomst” wordt je geleerd, maar hoe meer je daar aan denkt, hoe minder je meemaakt van nu. 

Als iemand je vraagt hoe laat het is, is ‘nu’ een raar antwoord maar het is wel de waarheid. Dat tijd niet bestaat is niet waar, zonder tijd kan ruimte en materie niet bestaan. De klok is een creatie, tijd niet. 

Tijd zegt iets over gisteren, en ook iets over morgen, maar de tijd ís nu. Toch leven we meestal niet nu, maar gisteren of morgen. 

Nu is heel belangrijk, omdat nu morgen gisteren is. Als je morgen denkt aan gisteren, dan denk je dus dan pas aan nu, waarom doe je dat niet gewoon nu meteen? Dan kun je morgen ook gewoon aan nu op dat moment denken, dat scheelt je overmorgen weer. 

Gisteren was een les, om het vandaag beter te doen, om datzelfde morgen weer overnieuw te doen, dat is leven. Maar als je les niet leert en altijd gisteren leeft zal vandaag net als gisteren zijn, dus morgen ook. 

Hoe laat is het? Het is nu! Zorg ervoor dat je zo vaak mogelijk aan nu denkt. Nu is echt en de rest is een creatie. Nu is wat er toe doet, de rest is niet meer belangrijk want de rest zit in je, dat vergeet je niet het kost alleen het dubbele van je energie dat steeds op de voorgrond te laten treden. 

Wat vandaag niet komt, komt morgen ook niet als je morgen hetzelfde denkt als vandaag. 

Daarom is het nu tijd…⏳

“We leven in een vrij land”

“We leven in een vrij land”

Een veelgebruikte uitdrukking die we vaak nogal nonchalant gebruiken wanneer we bepaalde woorden of daden van onszelf verdedigen tegenover een ander is: “we leven in een vrij land”.  Als je deze uitdrukking ook vaak gebruikt is raadzaam om even op te letten, het is namelijk een oxymoron en dat wil zeggen: klopt niet. 

Wat is een oxymoron? Een oxymoron is een stijlfiguur waarbij 2 woorden elkaars letterlijke betekenis tegenspreken zoals bijvoorbeeld: ‘het radicale midden’ of ‘de anarchie regeert’ of ‘omhooggevallen’. ‘Oxus’ betekent scherp, en ‘mōros’ betekent stomp. Het woord zelf zegt dus al iets wat niet kan maar wat wel grappig en waar  kan klinken. 

Het woord ‘land’ in onze taal verwijst naar een stuk grond, en als wij het over ‘ons’ land hebben hebben we het over het stuk grond onder de jurisdictie van een nationale regering, een overheid. Het woord ‘overheid’ verwijst naar een politiek lichaam dat autoriteit uitoefent over een bepaald ‘rechtsgebied’, en het woord ‘autoriteit’ betekent simpelweg ‘het recht om te heersen’. Als een klein groepje individuen ‘het recht om te heersen’ claimt op een denkbeeldig omlijnd grondgebied, kun je dus onmogelijk spreken van een ‘vrij land’. Dat kan alleen als je zelf deel uitmaakt van de heersende klasse, of als je definitie van ‘vrij’ verandert. 

Wij gebruiken het ‘we leven in een ‘vrij land’ gezegde als in: ‘we leven in vrijheid’. Vrij betekent: ongebonden, niet- belemmerd, onderworpen of bezet. Vrij betekent dus dat niemand het recht heeft jou iets te verbieden en jij het recht ook niet hebt een ander iets te verbieden. Nu zul je tijdens het lezen van de laatste zin waarschijnlijk direct een ‘maar’ in je hoofd voelen opkomen, zo’n ongemakkelijk gevoel, heb je dat gemerkt? Merk jij aan jezelf dat je vindt dat je niet volledig vrij hoort te zijn? Durf je jezelf nu ook per direct af te vragen waarom je dat vindt? 

Vrijheid betekent dus samengevat alles mag en niets moet. De afwezigheid van dwang is het meest belangrijke onderdeel als we het over vrijheid hebben. ‘Ons land’ is zoals eerder gezegd een stuk grond waar een groep  individuen de wetten maken, en ‘een wet’ is een eufemisme voor ‘een dreigement’. Juridische en politieke taal zit namelijk vol eufemismen zoals je hier kan lezen. Eufemismeren  betekent het verzachten van woorden door het woord te vervangen voor een aangenamer of vriendelijker woord maar waar de definitie hetzelfde blijft. Zo vervangen ze bijvoorbeeld de woorden afpersing en roof voor ‘Belasting’ en is de belastingdienst dus een club legale afpersende  rovers. Het woord legaal is namelijk een vervanging voor een van jou afgenomen natuurrecht wat verandert is in een door politici geschreven regel met voorwaarden. 

Alles draait om: eerlijk tegen onszelf zijn…Eerlijkheid. Als je zegt ‘we leven in een vrij land’ ben je dus niet eerlijk tegen jezelf. We zijn allemaal niet eerlijk tegen onszelf en dus ook niet tegen elkaar. Dat jij mag zeggen wat jij zelf wil heb je niet te danken aan politici, maar aan het feit dat je een autonoom mens met bewustzijn bent. Jij bestuurt jezelf en wordt door niets anders geregeerd dan je eigen bewustzijn. Dat “autoriteit”  jou van jongs af aan leert dat het normaal is dat een ander jou regeert, betekent nog niet dat dat ook waarheid is. 

Als je geregeerd wordt, ben je per definitie niet vrij. Hoe vaak men ook herhaald dat we vrijheid te danken hebben aan regering of aan overheids handelen, het maakt het nog geen waarheid. Als jij voor een paar kilometer te hard ook hard gestraft wordt, kun je wel eindeloos relativeren totdat je uitkomt bij “‘het is mijn eigen schuld want ik kan me ook netjes aan de opgelegde snelheid houden”  maar gestraft voor worden voor een daad die geen slachtoffers heeft veroorzaakt is gewoon een misdaad. Als een vrouw verkracht wordt omdat ze zich uitdagend kleedt, ga je dan ook zeggen: had ze zich maar niet zo uitdagend moeten kleden? 

Nu zul je zeggen:”ja maar dat is niet precies hetzelfde want te hard rijden is gevaarlijk”. Daar gaan we dan eens naar kijken, is te hard rijden werkelijk gevaarlijk? In een woonwijk met veel kinderen is te hard rijden inderdaad potentieel gevaarlijk, in dichtbevolkt gebied is de kans op het maken van slachtoffers groter, op een vrij rustige snelweg echter is het verschil tussen 100 en 150 misschien wel groot, maar wordt het gevaar er niet groter op, hooguit voor jezelf.  Al met al kunnen we relativeren tot een theelepel een moordwapen wordt, want je kunt met een theelepel iemand hersenen via de oogkas eruit lepelen, maar moeten we dan theelepels ook gaan verbieden? 

Dat de boetecultuur steeds groter wordt is ook een gevolg van het ontkennen van het ‘zelf bewijzende feit’ dat boetes niet helpen en al helemaal niets voorkomen. Inmiddels staat in Nederland vrijwel overal een boete op, je zou dus vanuit de redenatie van staatisten moeten kunnen concluderen dat iedereen zich inmiddels aan alle regels houdt en niemand meer iets doet wat niet mag, dat is namelijk het uitgangspunt van verdedigers van de Staat, “we moeten straffen, want dat helpt” of “we moeten nog harder straffen, want dat helpt nog beter”. Inmiddels wordt je voor een kleine slachtofferloze overtreding in Nederland vrij hard gestraft en toch blijkt het niet te helpen en niets te voorkomen. Als boetes zouden helpen zouden er geen boetes meer uitgeschreven worden.

 De autoriteit geïndoctrineerde naïeve Nederlander blijft toch echter z’n eigen onderdrukking voortdurend verdedigen met de onbewuste masochistische  gedachtegang dat alles wat hem in de problemen brengt een ‘eigen schuld’ is. Dat komt vooral omdat iedereen maar blijft ontkennen dat we gewoon heel simpel slaven zijn en afhankelijk van de grillen en willekeur van politici. Zo simpel is het. Niet eerlijk willen zijn tegen jezelf. Als de slaaf niet luistert naar de slavenmeester zijn de zweepslagen ook z’n eigen schuld? 

Roven, moorden, stelen, geweld gebruiken, dwingen enzovoorts zijn misdaden die slachtoffers vergen en die we als samenleving (ook zonder regering) vanuit bewustzijn verwerpen en veroordelen omdat dat in lijn is met ons moreel kompas, het bewustzijn. Je mag een ander geen kwaad aandoen want dat is onrecht. Het is in lijn met natuurwetten. 

Een ander gek fenomeen is dat wanneer je je uitspreekt tegen wetten en regels, je gezien wordt als een misdadiger. Wat mensen gelijk denken is: “Jij wilt gewoon geen wetten en regels omdat je stoute dingen wilt kunnen doen”. Uhhh nee, ik wil geen wetten en regels die ervoor zorgen dat ik en iedereen om mij heen in een voortdurende staat van angst brengen ‘iets fout te doen’ en dat daardoor iedereen geforceerd fatsoenlijk om LIJKT te gaan met elkaar terwijl we ondertussen vooral bezig zijn met ontwijken en vermijden van straf, dan met het vanuit bewustzijn vertonen van moreel gedrag. Morele leefregels vanuit menselijk bewustzijn zijn iets totaal anders als willekeurige regels van politici om mensen af te kunnen persen en tot luisteren te dwingen. 

Een verkeersovertreding heeft er niets mee te maken dat je geen goed mens zou zijn en is bij lange na niet altijd gevaarlijk, dus is een straf voor een aantal kilometer te hard gewoon een pure misdaad en een onrecht. Hoe recht je dat ook wil lullen, een regel heeft nog nooit voorkomen dat iemand bepaald gedrag niet vertoond. Het gaat ofwel stiekem of door vermijdingsgedrag komt er ander (onbewust) verkeerd gedrag naar boven drijven. 

Al met al hebben we in Nederland nog een lange weg te gaan met het kunnen onderscheiden van immoreel/moreel gedrag  en wet- en regelgeving. Wetgeving zegt NIETS over moraal. Wetgeving zegt: het mag niet, want anders..☝. Niets meer en niets minder. Wetten zijn willekeurige dreigementen van politici die desnoods met geweld gehandhaafd worden. Als jij je niet aan de wet houd, ben je een misdadiger maar als de overheid geweld gebruikt om jou te dwingen hun orders op te volgen ongeacht de morele waarde noemen we dat ‘eigen schuld’ en ‘normaal’.  

Het moment dat wij eerlijk kunnen zeggen  ‘we leven in een vrij land’ , zal nooit komen. Simpelweg omdat je alleen vrij kan leven als je vrij in je eigen hoofd bent, en zolang jij denkt dat rechten van politici komen en andere mensen boven jou kunnen staan ben je dat niet. Geen enkel land is vrij zolang er grenzen(denkbeeldige lijntjes) omheen zitten en een klein groepje individuen er de dienst uitmaakt. Je leeft vrij of je leeft gevangen en aangezien wij niet vrij leven, leven we dus gevangen want een middenweg is er niet.  Je kunt niet ‘een beetje vrij’ zijn om dezelfde reden dat je ook niet ‘een beetje zwanger’ kan zijn. 

Vrijheid wordt niet gegeven, vrijheid wordt gewonnen. Vrijheid is de natuurlijke staat van ‘zijn’, volledig bij bewustzijn onbegrensd alles kunnen doen zonder beperkingen. De enige beperking die vrijheid kent is inbreuk maken op andermans vrijheid en dat betekent: een ander kwaad aandoen. De grondbeginselen van beschaving, moraliteit en bewustzijn: leef en laat leven. ‘Do no harm, but take no shit’. En dat is precies waarom een overheid of welke vorm van autoriteit daar nooit tussen zal passen: overheid is geweld. 

Anarchofobie

Anarchofobie

Stel, je je bent bang voor muizen, en je koopt daarom een kat de muizen te verjagen, maar de kat weet dat als alle muizen weg zijn hij niet meer nodig is… zal de kat z’n best nog doen om alle muizen te verjagen? 

Als we het bewustzijn en verstand van mensen eens in deze beestjes plaatsen. Wat is voor beide de beste oplossing? 

De muizen zullen veel voor de kat over hebben om te mogen blijven bestaan, de kat weet dat de muizen nodig zijn zodat hij kan bestaan. Aangezien de brokjes van de kat elke dag weer netjes klaar staan, hoeft de kat de muizen niet op te eten om te kunnen blijven bestaan, de kat hoeft alleen de illusie hoog te houden dat hij degene is die de muizen verjaagt en ze dus niet echt te verjagen hooguit af en toe eentje te offeren. 

Als jij het volk bent, en de kat de overheid, dan zijn de muizen alle problemen. Muizen fokken wel door, die zul je nooit uitroeien met één kat, hoe groot die kat ook is, en zeker niet als de kat juist kan blijven bestaan zolang de muizen blijven bestaan. De kat heeft de muizen nodig, en zolang jij niet door hebt dat de kat geen flikker doet en de muizen gewoon lekker hun gang laten gaan, onzichtbaar, leef jij dus in de illusie dat er geen muizen meer zijn omdat er wat aan gedaan wordt…terwijl je er op de achtergrond eigenlijk tot in je nek in zit. 

Omdat je ermee opgegroeid bent dat een kat het beste middel tegen muizen is, blijf je kiezen voor de kat. Dat wat iedereen kiest want dat is normaal. Dat jij weinig controle hebt over wat de kat wérkelijk doet sta je niet bij stil want je gaat ervan uit dat de kat doet wat je van hem verwacht dat hij doet, zelf als je de muizen gewoon af en toe kan zien lopen. 

Stel nu dat je de kat eens vergeet en zou gaan nadenken over de 1001 andere mogelijkheden om muizen te vangen… zou dat misschien een oplossing zijn? Of blijf je liever de kat af en toe vervangen, in de hoop dat die het beter doet. 

Pas op: Agent Provocateurs

Pas op: Agent Provocateurs

Ghandi zei ooit: ”Wanneer je geconfronteerd wordt met een tegenstander.  Verover hem met liefde.”

Wat we eerst goed moeten begrijpen is de functie van de politie bij demonstraties en protesten. Nog steeds zien de meeste mensen politie als ‘een vriend’, de ‘goodguys’ die ‘gewoon hun werk doen’, dat is het argument. De politie moet ‘de orde bewaken’. Wat is ‘de orde’: orde is de toestand waarin alles bewust zo is of gaat als bedoeld. De ene orde is de andere orde dus niet. 

Demonstraties zijn oorspronkelijk bedoeld om machthebbers te dwingen tot handelen. Tegenwoordig hebben demonstraties vooral een ‘symbolische betekenis’. “Het recht om te demonstreren” is juridische leuterkoek. Het recht om je te verzetten tegen maatregelen van de machthebber die jou persoonlijk raken heb je van nature, omdat je een mens bent. Dat recht is niet iets wat politici je kunnen geven als ‘privilege’ en dat besef hebben mensen totaal niet meer. 

Het woord demonstreren komt van het Latijnse woord “demonstrare” wat: (aan)tonen betekent. Met een demonstratie toon je dus iets aan. Echter anno 2019 is een demonstratie een symbolisch toneelstuk wat van te voren aangevraagd moet worden om ‘toestemming’ te krijgen, toestemming voor een recht wat je al hebt. Je vraagt dus toestemming aan diegenen waar je tegen demonstreert of je tegen ze mag demonsteren… en ja zo idioot als het hier staat is het dus ook. 

Machthebbers hebben maar één angst, en dat is een volk wat niet meer meewerkt. Laten we even de verhoudingen bekijken tussen overheid/volk: dat is 1 op 34. Voor elke 34 mensen hebben we 1 ambtenaar. Qua politie is dat verschil nog veel groter; dan gaan we naar 1 agent op 283 mensen. Deze cijfers zijn ongeveer maar geven even aan wie er dus eigenlijk de macht bezit en laat ook zien dat het volk dus zwaar in de meerderheid is. 

Een “vreedzaam protest” of een “geweldloze demonstratie” is een tactiek die theoretisch best kan werken, omdat feitelijk de overheid niets kan doen tegen mensen die geen geweld gebruiken, dacht je… daarvoor hebben ze dus een enorme trukendoos klaar staan met verschillende methoden waaronder bijvoorbeeld manipulatie en beïnvloeding om de grip te kunnen krijgen over de situatie. Undercover agenten krijgen opdracht om verkleed als demonstrant van binnenuit het vuurtje op te stoken, dit noemen we ‘agent provocateurs’. 

 Het kan bijvoorbeeld zijn dat undercover agenten beginnen met vernielen en rellen waardoor de vlam in de pan slaat, en de politie daardoor een reden heeft alle onschuldige demonstranten met geweld aan te kunnen pakken. Deze methoden worden overal gebruikt zoals bijvoorbeeld ook bij de gele hesjes in Frankrijk het geval was. De media kon daardoor de gehele beweging afschilderen als relschoppers of “tokkies” terwijl daar gewoon onschuldige hardwerkende mensen voor hun rechten opkwamen. Vergeet niet dat de media een tool is van de macht, en de media niet zoals gedacht wordt een realistisch beeld neerzet van de werkelijkheid. 

Het is ten alle tijden belangrijk om tijdens demonstraties met zoveel mogelijk mensen onophoudelijk te filmen zodat je later kan aantonen dat jouw intenties goed waren, je je aan de regels hebt gehouden en agent provocateurs begonnen met de ongeregeldheden. Dit is puur ter zelfbescherming. Ook is het belangrijk gezichtsbedekkende kleding mee te nemen mocht de politie het toch voor elkaar krijgen de massa op te stoken door te provoceren.  Er zijn namelijk bij demonstraties mobiele surveillance wagens aanwezig die alles opnemen en gebruik maken van gezichtsherkenning camera’s. De techniek is er dus wees niet naïef. 

De politie zal er alles aan doen zoveel mogelijk mensen ter plekke of naderhand te straffen om te ontmoedigen. Hoe meer financiële schade mensen oplopen door bekeuringen en dergelijke hoe eerder mensen terugdeinzen en hoe sneller protesten doodlopen. Ook dit zijn smerige methodes om een menigte van onschuldige bezorgde mensen te straffen voor het opkomen voor zichzelf. Hou er tevens rekening mee dat niet meewerken met de politie gezien kan worden als geweld. 

Het is totaal de omgekeerde wereld maar ook dit is een truc die tot stand kwam door de hegeliaanse dialectische methode toe te passen via  propaganda ‘geweld tegen hulpverleners’ waardoor politieagenten feitelijk onsterfelijk zijn geworden, met dank aan het onwetende volk. De politie is geen hulpverlener maar een dienstverlener die soms hulp verleent. Je verzetten tegen politiegeweld wordt aangemerkt als geweld en zal dus voor een hoge straf zorgen, iets om rekening mee te houden. Toch blijft het een idioot verhaal dat mensen in een uniform onschuldige mensen met geweld mogen benaderen en wanneer onschuldige mensen zich dan verdedigen zij daarvoor gestraft worden. Misschien iets om over na te denken de volgende keer dat we schreeuwen dat politie altijd gelijk heeft, respect verdient en meer bevoegdheden moet krijgen…Niet dus, als je tenminste geen masochist bent. 

De positie van de politie lijkt mij duidelijk. Het is niet je vriend, en ze zullen je niet helpen maar tegenwerken en zelfs uitlokken en provoceren om grip over de situatie te krijgen, hoe lief je bent, hoe vreedzaam je je ook gedraagt, het zal niet uitmaken, dus het is belangrijk dat je je dit van te voren realiseert en je je ogen goed openhoudt en ten alle tijden filmt wat er om je heen gebeurt. De politie is de vijand en dient de Staat, en de demonstrant is het doelwit. Besef dat. 

Bij Het Meest Gevaarlijke Bijgeloof benadrukken we altijd dat “de Staat” en “Autoriteit” slechts verzinsels zijn die alleen maar bestaan omdat mensen geloven dat het bestaat. Niemand staat boven jou, en jij staat boven niemand. Dat wil dus zeggen dat jij dezelfde rechten hebt als ieder ander, van nature, gewoon omdat je een mens bent. Deze informatie over demonstraties is dan ook puur informatief bedoeld. Wanneer onrecht recht wordt, is verzet een plicht. Verzet tegen tirannen is een menselijk natuurrecht en geen privilege die politici je geven, het is ontzettend belangrijk om dat te onthouden. 

Demonstreren en protesten is dus enerzijds erkennen dat je iemand hebt die boven je staat, en dat zou niet zo moeten zijn, dat is geloof. Anderzijds is het wél een manier om iets onder de aandacht te brengen, en dat zal dan ook het hoofddoel moeten zijn. Met demonstreren dwing je namelijk geen verandering af, dat doe je door massaal niet te gehoorzamen en elkaar daar in te steunen. Zolang je gehoorzaamt en braaf luistert, zul je zien dat je de klem om nek je steeds strakker wordt, dat is logisch omdat machthebbers geen enkele vorm van empathie bezitten. Het enige wat dus werkt is stoppen met gehoorzamen, en dat vergt samenwerking. 

Niet gehoorzamen is het sterkste statement wat je kan maken maar werkt alleen in grote getale. Dat is dus wederom iets om over na te denken. Slaven die smeken bij de slavenmeester maar ondertussen wel netjes doen wat er gevraagd wordt van ze krijgen echt niets voor mekaar, die zullen keihard uitgelachen worden… wil je uitgelachen worden of afgewimpeld met loze beloftes? Dan is alleen demonsteren genoeg. Wil je verandering? Stop met gehoorzamen… het is de enige manier. 

Update: bewijs

De wereld is een schaakbord

De wereld is een schaakbord

Quote: Pieter Stuurman

Onze “volksvertegenwoordigers” doen er alles aan om ons het leven zo onmogelijk mogelijk te maken.

Betaalbaar WONEN wordt voor steeds grotere groepen onmogelijk gemaakt. De “kredietcrisis” was daarvoor de opmaat.

ENERGIE wordt stap voor stap onbetaalbaar gemaakt. De “klimaatcrisis” wordt daarbij ingezet als instrument.

En dan is daar ineens de “stikstofcrisis” die de agrarische sector moet decimeren. Waardoor VOEDSEL schaarser en dus duurder gemaakt zal worden.

Zodra wonen, energie en eten niet meer te bekostigen zijn voor normale mensen, zal de overheid “te hulp schieten” door een vorm van basisinkomen te verstrekken. Uiteraard op voorwaarde van strikte gehoorzaamheid.

Het moet en zal onmogelijk gemaakt worden om voor onszelf te zorgen. We moeten in totale afhankelijkheid gaan leven.

Want de AFHANKELIJKHEID van velen, is de MACHT van enkelen.

Verzet is een Recht

Verzet is een Recht

“Als onrecht ‘recht’ wordt, is verzet een plicht” 

We hebben er in Nederland een handje van tegen beter weten in altijd maar te denken dat de overheid het beste met ons voorheeft, terwijl de feiten keer op keer op keer de overheid ontmaskeren als criminele organisatie die het belang van de allerrijksten veiligsteld.  

Wanneer gaat de “Nederlander”, de “Europeaan” , of de “wereldburger” eens inzien dat zij allemaal onderworpen worden aan de grootste verkapte vorm van slavernij allertijden ‘hidden in plain sight’. Ik kan niet genoeg nette krachtwoorden bedenken om uit te drukken hoe door en door verrot de samenleving is gemaakt, volledig geïnfiltreerd met politiek tot in de diepste hoekjes en gaatjes en hoe dit moedwillig  polariseren van groepen mensen om agenda’s van hogere machten uit te voeren. 

Onrecht na onrecht na onrecht verspreid zich over dit land, deze provincie van een totalitaire superstaat, de EU,  en in andere ‘provincies’ hebben we al kunnen zien wat er gebeurt zodra je je verzet tegen het onrecht wat de Staat ons aandoet. De meeste zullen het gezien hebben via de Staatspropaganda kanalen, de gekochte media, waardoor mensen die voor hun rechten opkwamen werden afgeschilderd als gewelddadige terroristen, een grote leugen en opnieuw een  groot onrecht. Hardwerkende mensen, zowel mannen als vrouwen die iets gingen eisen van hun meesters. In een symbolisch geel jasje werden ze een schietschijf voor gewelddaden van de overheid… je weet wel, dat groepje mensen wat zogenaamd “het beste met ons voor heeft”. 

Er zijn 2 manieren van demonstreren:

1: geweldloos en volgens de regels. Dit betekent dat je lief gaat vragen aan ‘pappa-overheid’ of je alsjeblieft 1 dag je mond mag opentrekken op een door pappa-overheid aangewezen plekje volgens de regels van pappa-overheid. Je vraagt bijna letterlijk aan papa-overheid of hij alsjeblieft erover na wil denken of hij je wat minder hard wilt verkrachten. Luister je niet dan zal pappa zijn bloedhonden op je afsturen en reken maar dat die wél geweld zullen gebruiken. Je kunt niet eens vreedzaam demonstreren met politie in de buurt.  

2: Je kiest een datum, en ongeacht de regels ga je met alles wat je in je hebt en alles en iedereen die je mee kan nemen die club ordinaire criminelen met hun stropdasjes laten zien wat er gebeurt als ze niet per direct ophouden met het ontnemen van je rechten, JOUW recht op een eerlijk bestaan, JOUW recht op een fijn leven. Ongeacht de consequenties en niet door te rellen, maar wél door je te verdedigen als de bloedhonden van de stropdassen op je afgestuurd worden. Zelfverdediging is een Natuurrecht, en als criminelen aan je eten komen, heb je het godgegeven recht voor jezelf en elkaar op te komen en je te verzetten. 

Wanneer de machthebber bang is voor chaos, heb je ze precies waar je ze hebben wil. Als je nog denkt dat met ‘gewoon luisteren’ en vriendelijk vragen en de regels volgen ook maar IETS voor elkaar krijgt, heb je de laatste jaren onder een steen geleefd. Je recht halen volgens de regels van je tegenstander is een contradictie en dan kun je beter thuis blijven.

 Geweld roept op tot geweld, dat weten we allemaal. Echter laten zien hoe sterk je bent als het nodig is,  is geen geweld gebruiken. Geweld wordt pas gebruikt op het moment dat de ordervolgers van de Staat van jou eisen dat je luistert, terwijl je hen niets verschuldigd bent. Ze staan niet boven jou en je moet helemaal niet luisteren. Luisteren naar autoriteit is juist hoe je in deze situatie gekomen bent. Door je netjes aan de regels te houden. Als gezagsgetrouwe belangstingbetaler financier je je eigen ondergang. Er is een verschil tussen leefregels en dictatoriale totalitaire machtsregels. Regels die verborgen agenda’s dienen. 

Nederland moet en zal  veranderen in grote betonnen doos, een mensenfarm, een slavenplantage 2.0 waar iedereen nutteloos werk doet om elkaar bezig te houden. Ons eten zal geïmporteerd worden wat toch ook weer getransporteerd moet worden en langzaam zal de natuur verdwijnen, dat is al aan de gang, en  langzaam zal ook de boer verdwijnen, ook dat is aan de gang. Dit is de reden dat iedereen tegen elkaar opgezet wordt en de boer nu het mikpunt is en de zogenaamde “klimaatcrisis” de turbo op de politieke bulldozer is. Alles heeft met elkaar te maken… werkelijk alles, je moet alleen durven kijken en weten waar je moet kijken. 

Het gaat hier niet alleen over boeren, het gaat om ons allemaal.  We zullen het vanuit 17 miljoen perspectieven nooit eens gaan worden. Dat kan niet en zal ook nooit gebeuren. Iedere sector komt aan de beurt en iedere sector bevat hardwerkende mensen die niets andere willen dan gewoon een fijn leven hebben. Nu is het de boer; morgen is het weer een ander die moet wijken en bloeden voor politieke agenda’s, en niet de agenda’s die wij op de voorgrond te zien krijgen, maar de agenda’s die op achtergrond spelen die IEDER mens zal raken. Linksom of rechtsom, vroeg of laat. 

Zolang wij ons laten verdelen en de politiek helpen mensen die voor hun rechten opkomen te  demoniseren, schofferen, in de hoek trappen en kapot maken, zal vroeg of laat jij de volgende zijn die vanuit andermans idealen moet wijken en bloeden omdat dit de vicieuze cirkel is van politieke strategie, de hegeliaanse dialectiek die machthebbers al eeuwenlang gebruiken omdat dat hun machtspositie versterkt. Meningsverschillen tussen groeperingen blijven altijd bestaan, echter komen die meestal voort door regels en wetten van een overheid. Met het mes op je keel kun je weinig anders dan zorgen dat je het hoofd boven water houdt. Dat gaat dan ten koste van iets wat een ander niet aanstaat, maar de reden daarvan is altijd overheid. 

Als er één groep is in dit land, die de politiek letterlijk een poepie kan laten ruiken sowieso qua omvang en materieel dan zijn het de boeren wel. In no-time hebben zij heel Nederland op z’n gat. Uiteraard kun je erop wachten dat de Staat met geweld zal ingrijpen maar grijp maar eens in tegen enorme landbouwvoertuigen, daar heeft de politie de capaciteit niet voor en dit soort zaken zie je ook altijd weer het ware gezicht van de politie: het beschermen van de Staat tegen onschuldige mensen die belogen bestolen en bedrogen worden en nu voor hun rechten opkomen. 

Demonstreren als kleuters met toestemming van de meester en volgens de regels van de meester  is geen demonstreren. Het is sowieso erkennen dat je een meester hebt. Heb jij een meester? Is die meester de baas over jou? En laat jij je je zeggen hoe jij moet leven en wat jij wel en niet mag van politici? Voel je je al slaaf? Want je bent het, zolang je danst naar de pijpen van de machthebber. Hoe vrij ben je als je toestemming gaat vragen om je mond open te trekken. Hoe vrij ben je als je je laat vertellen hoe en wanneer en op welke manier jij je mag laten horen “omdat er anders misschien wel chaos onstaat”?

  Als een demonstratie niet voor moeilijkheden zorgt, dan kun je het beter een protestpolonaise noemen. Met z’n allen op een veldje staan buigen voor de slavenmeester. Hoe moeilijk wordt het jou gemaakt? Vragen politici jou ook eerst netjes of ze je het niet te moeilijk maken? Of hebben zij schijt aan jou, en verzieken zij gewoon ongevraagd jouw leven? 

Protesteren of demonstreren is niet de manier om iets voor elkaar te krijgen. Laten zien dat je sterker bent, laten zien dat jij telt en laten zien dat jij niet wijkt of buigt voor wat politici jou opdragen, dát is wat werkt. Dat geldt voor iedereen. Met demonstraties breng je iets onder de aandacht, en als dat het doel is is dat prima, maar oplossingen ga je er niet mee krijgen. Je krijgt hooguit ‘ietsje’ terug van wat je al eerder is afgenomen. En klein stukje, en daar mag je het mee doen. 

Nederland kent geen samenhorigheid meer, boeren kennen dat wel. Misschien kunnen zij dan door massaal een enorm statement te maken laten zien dat zij sterker zijn dan politici, en daarmee het goede voorbeeld geven aan miljoenen andere Nederlanders. De (menings)verschillen blijven benoemen tussen groepen is makkelijk, en dat is politiek.  De overeenkomsten benoemen is misschien wat moeilijker maar tegelijkertijd heel veel nuttiger omdat we allemaal te maken hebben met één en dezelfde macht die steeds meer vrijheid en rechten van ons afpakt. 

Jouw rechten zijn dezelfde als die van iedere ander: alles wat een ander geen schade toebrengt is een recht, alles wat dat wel doet is een onrecht. Kom op voor je recht en verdedig je recht, en als daar vanuit zelfverdediging geweld voor nodig is dan is dat ook een recht. 

Als onrecht recht wordt, is verzet een plicht.