Anarchisme

Anarchisme

Anarchie is een van de meest onbegrepen concepten in de menselijke geschiedenis.

Waar Anarchie namelijk écht voor staat is orde en vrijheid – precies het tegenovergestelde van wat de meeste mensen over anarchie geloven. Anarchisme of Voluntarisme is een levenswijze die uitgaat van het feit dat iedereen op vrijwillige basis met elkaar samenwerkt, of anders gewoon niet, waarin het non-agressie principe wordt gehanteerd.

Geweld mag alleen gebruikt worden ter zelfverdediging, wat het geen geweld meer maakt omdat zelfverdediging een natuurlijk principe is wat ieder mens vanuit het oudste brein (het reptielenbrein) van nature heeft omdat dat gedeelte van het brein er puur voor is om jou in leven te houden. Zelfverdediging is dus geen “recht” wat een overheid je kan geven of af kan nemen maar een natuurrecht wat iedereen als oerinstinct van nature bezit.

Hoewel het populaire begrip van anarchisme een “gewelddadige anti-staatsbeweging” is, is anarchisme een veel subtielere en genuanceerde levenswijze dan slechts een eenvoudige oppositie tegen de macht van de overheid.

Anarchisten verzetten zich tegen het idee dat macht en dominantie noodzakelijk zijn voor de samenleving, en pleiten in plaats daarvan voor meer coöperatieve, anti-(macht)hiërarchische vormen van sociale, politieke en economische organisatie

Anarchisten weten dat een lange periode van educatie vooraf moet gaan aan elke grote fundamentele verandering in de samenleving, daarom geloven ze niet in het bedelen van stemmen, noch in politieke campagnes, of wat voor soort politieke poppenkast dan ook maar eerder in de ontwikkeling van zelfdenkende individuen.

Het is vanzelfsprekend dat het idioot is dat een groep mensen door samen te zweren en zichzelf een regering te noemen, alle rechten kunnen verwerven over andere mensen of eigendommen van andere mensen, die ze voorheen niet hadden, als “normale” individuen. Wanneer een willekeurig aantal mensen door zichzelf een “regering” te noemen, een ander mens iets aan doen, of een ander mens z’n eigendom afpakken, waartoe zij als “normale” individuen geen recht hadden, verklaren zij zichzelf daarmee (volgens eigen definitie) tot indringers, rovers of moordenaars, volgens de aard van hun daden

Een man is niettemin een slaaf, omdat hij een keer in een periode van 4 jaren een nieuwe meester mag kiezen. Evenmin is een volk minder slaaf omdat het periodiek is toegestaan om nieuwe meesters te kiezen -Lysander Spooner-

Als de aard van een mens en de natuurlijke neigingen van de mensheid zo slecht zijn dat het niet veilig is om mensen vrij te laten, hoe komt het dan dat mensen de illusie hooghouden dat de intenties van diegene met autoriteit altijd goed zijn? Behoren de wetgevers en hun aangestelde agenten niet ook tot het menselijk ras? Of geloven deze mensen dat het soort mens wat macht over andere mensen wil is gemaakt van een fijnere klei dan de rest van de mensheid?

Zeggen dat een regering je ‘vertegenwoordigt’, is hetzelfde als zeggen dat een verkrachter zijn slachtoffer vertegenwoordigt omdat ze hen tot naleving hebben gedwongen.

Een anarchist is nooit een oorlog begonnen, heeft nooit een gevangenis gebouwd, nooit een slaaf gehad of een regering gevormd. Anarchisten willen gewoon vrij zijn en willen tevens dat anderen dat ook kunnen zijn. Er is dan ook een reden dat het woord Anarchisme in de media, in films en door politici altijd negatief gebruikt wordt en zij daarmee iets proberen te indoctrineren wat niet waar is.

De overtuiging dat mensen gewelddadig zullen zijn zonder overheid leidt ons naar dit leven onder vreselijk geweld geleidt door geesteszieke mensen met een honger naar macht. Deze ontzettende beperkende overtuiging zegt meer over het individu zélf dan over degene die op basis van het non-aggression principe ware vrijheid promoot. Je kunt iets ook niet begrijpen als je geïndoctrineerd bent met verkeerde definities.

Anarchisme is geen romantische fabel, en geen legitimatie om crimineel gedrag te kunnen vertonen maar het keiharde besef, gebaseerd op duizenden jaren ervaring, dat we het beheer van ons leven niet kunnen toevertrouwen aan koningen, priesters, presidenten, politici, of welke vorm van “autoriteit” dan ook.

Mensen wennen aan alles. Hoe minder je aan je onderdrukking denkt, hoe meer je tolerantie ervoor groeit. Na een tijdje denken mensen gewoon dat onderdrukking de normale gang van zaken is, en die fase zitten we nu middenin. Maar om vrij te worden, vrij te kunnen zijn, moet je je er eerst van bewust worden dat je een slaaf bent.

Als jij jezelf niet mag regeren omdat de aard van mensen “slecht” zou zijn, waarom mag een ander jou dan wel regeren. Dat is de vraag waar ik je mee achter laat…

Overheid = Slavernij

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *