Advies van een Boom

Advies van een Boom



Advies van een boom.
Men verwoest miljarden waardevolle bomen om daar miljarden in fictieve waarde voor terug te krijgen. Geld is alleen waardevol door het geloof erin, maar bomen zijn van onschatbare echte waarde. 

Het zal veel te laat doordringen tot de mensheid dat we volledig fout bezig zijn omdat ons aangeleerd wordt dat het geloof in die fictieve waarde belangrijker is dan dat wat écht waardevol is, dat wat wijzelf ook zijn: natuur. 

Die echte waarde zit dus niet in kunstmatig door de mens aangelegde “natuur” vanuit cosmetisch oogpunt zoals rete-strak aangelegde tuintjes, hetgeen ons ook vakkundig aangeleerd wordt: “wat we niet mooi vinden verbouwen we net zolang tot het wel mooi is”, nee… waarde zit in échte natuur: Die pure energie die in alles zit die je zoveel mogelijk z’n gang laten gaan omdat juist dát perfectie is. 

 Dat “onkruid” wat in je tuin groeit hóórt daar te groeien en die planten die jij erin hebt gezet niet. Maar wat doe je, je haalt datgene weg wat daar op die perfecte plek groeit. Dat wat daar groeit groeit met een reden en dat hoort daar te groeien maar toch haal je het weg, want “het is niet mooi”. Dat is waar het fout ging. Wij zijn trots op onze duurbetaalde cosmetische natuur en noemen dat aan de hand van een fictieve waarde “mooi” en “perfectie”.  We weten de ware definitie van perfectie niet meer. 

Perfectie betekent volmaaktheid. Iets is volmaakt als het vol-maakt is, puur, zuiver. De Egyptische term ‘ntr’ verwijst naar het woord ‘God’. Het is een beschrijving van zuiverheid, een beschrijving van perfectie. Fonetisch is ‘ntr’ in uitspraak hetzelfde als ‘nature’  of ‘natuur’. Alles waar wij vanaf blijven is volmaakt, en overal waar wij ingrijpen zoekt die volmaakte energie een nieuwe weg om iets volmaakts terug te laten komen, elke keer weer. Dat is oneindig proces. 

Overal zal de natuur steeds proberen perfectie terug te brengen, ook wanneer het ruw wordt weggenomen. Daarom zal natuur altijd winnen. De mens is niet degene die de oplossingen creëert, want menselijke “oplossingen” zijn altijd tijdelijk en verstoren juist alle natuurlijke processen. Als mensen denken iets op te lossen in de natuur creëren ze juist nieuwe problemen. De oplossingen die mensen bedenken zijn oplossingen voor menselijke problemen en niet voor natuurlijke problemen. Natuurlijke problemen bestaan niet, de natuur heeft alleen oplossingen want de natuur past zich steeds weer aan aan de omstandigheden. 

Waarom noemen wij kunstmatig aangelegde gebieden “natuur” en waarom moet dat volgens een bepaald protocol? Omdat een aantal mensen alles kunstmatig bepaald heeft in dezelfde lijn die je overal terug ziet komen: de controle willen grijpen over mens en natuur. Die stukjes “natuur” zijn geen natuur. Die gebieden horen puur te zijn en er hoort te groeien wat de natuur wil dat er groeit, dan pas kan het natuur heten.

 Kunstmatig ervoor zorgen dat iets specifieks daar kan groeien en er steeds van alles aan moeten doen om dat specifieke mensgemaakte stukje “natuur” in stand te houden is geen natuur. De natuur heeft daar altijd een oplossing voor die oneindig is, als het één niet meer kan overleven komt het ander daarvoor terug maar wel dankzij dat ene. Het nieuwe heeft het oude nodig. 

De intentie die achter kunstmatigheid zit is dan ook weer vanuit de behoefte naar kunstmatigheid en controle want die gebieden horen zich dus eigenlijk gewoon zonder directe menselijke inmenging aan te  kunnen passen aan de situatie zoals die is, zoals de natuur dat altijd doet. In de natuur geldt ook niet ‘het recht van de sterkste’ maar het recht van dat wat op die plek op dat moment de beste kansen heeft. En alles wat geen kans maakt gaat niet verloren maar is dus altijd weer bruikbaar. Alles wat wij daar in verstoren loopt fout, maar zal zichzelf altijd weer corrigeren… dat is wat natuur doet. 

Wij gaan met natuur om zoals wij met elkaar omgaan. We maken elkaar kapot, we herstellen de verkeerde dingen, we zetten mensen op de verkeerde plekken in verkeerde posities, we vragen dingen van mensen die eigenlijk niet kunnen, we doen de hele dag kunstmatige dingen, we schoppen alles in de war en laten alleen groeien wat wij toestaan wat mag groeien. 

Het onkruid in de samenleving is niet het onkruid in de zin van het woord zoals wij dat kennen, het onkruid is juist datgene wat op het juiste moment op de juiste plaats de kans krijgt te groeien en daardoor alles daaromheen in balans zal brengen. Maar dat mag niet, dat doen wij niet, er is dan geen controle, het is niet “mooi” omdat het niet past in dat wat een groep mensen voor ons bedacht heeft… kunstmatig. 

Het meest recente voorbeeld wat mij aan denken zette in mijn persoonlijke kring is het feit dat een zeer goede vriend van mij voortdurend door de woningbouw belaagd en gesommeerd wordt om wat aan z’n tuin te doen. Deze vriend heeft geen cent te makken en diverse buren klagen voortdurend want die hebben dat wel. Zij hebben strak aangelegde kunstmatige tuintjes met meer steen dan groen en ergeren zich dus kapot aan de natuur want het stukje tuin van die vriend van mij waar zij op kijken daar groeit de natuur geheel volgens de natuurlijke weg, en dat vindt men niet mooi. Dus dwang van de woningbouw met financiële sancties is het resultaat. 

Het is erg ironisch, dat échte natuur als lelijk beschouwd wordt terwijl dat échte waarde heeft en gratis is en dus geen kunstmatige waarde heeft, en dat kunstmatige natuur als mooi beschouwd wordt maar daar eigenlijk niet hoort en alleen maar kunstmatige waarde heeft. Dat je beboet kan worden of straf kan krijgen als je de natuur z’n gang laat gaan en dan niet eens omdat onwelwillend bent omdat je dat stukje kunstmatige waarde niet bezit: geld. 

Van de natuur kunnen we heel veel leren, maar dat doen we niet. Sterker nog, we gaan elke dag een stapje verder van de natuur af. Alles moet en zal kunstmatig en daarom zal het op deze manier nooit goedkomen. We kappen de grootste waarde die we bezitten bij bosjes om en laten ons serieus wijsmaken dat dat onderaan de streep goed voor de natuur is. Daarnaast denken mensen werkelijk dat milieus clubs, ngo’s en overheid werkelijk goede intenties hebben en voor jou een betere wereld willen creëren. Kunstmatig… door nog meer energie van je te slurpen, je tot allerlei dingen te dwingen die je niet wilt of kan en nog meer controle willen grijpen. Door nog meer kunstmatigheid. 

De enige oplossing voor dat probleem, als het er al is, is zorgen dat we allemaal wat minder hoeven te doen waardoor we tijd en energie overhouden om wat beter voor onszelf en alles om ons heen te zorgen. Maar die oplossing levert niks op en dus helemaal geen oplossing, want er is een ander probleem wat vooral opgelost moeten worden: de hebzucht naar kunstmatige waarde, dat waar je andere mensen mee kan domineren, geld. 

Zolang mensen dat niet inzien en gewoon goedgelovig in die trein mee blijven hobbelen zal het elke dag een stukje slechter worden en gaan we elke dag een stukje verder van de natuur af. Het goede nieuws is dan weer dat de natuur altijd zal winnen…en wij dus niet,  en dat is maar goed ook. 

Laat af en toe een frisse wind door je bol waaien
Sta stevig rechtop
Laat je niet kaal plukken 
Groei en bloei je hele leven 
Laat los wat je niet meer nodig hebt 
Drink veel water 
Vergeet niet waar je wortels liggen 
Wees buigzaam maar laat je niet breken 
Wees tevreden met je natuurlijke schoonheid
Haal je voedsel zoveel mogelijk vers uit de natuur, daar pluk je de vruchten van 
Je takken kunnen ver reiken als je wortels diep verankerd zijn 
Biedt een schuilplek voor hen die het nodig hebben 
Het advies van een boom… 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *