De mensen krijgen een overheid die ze verdienen

De mensen krijgen een overheid die ze verdienen

https://nos.nl/liveblog/2336544-weer-volle-klassen-op-de-basisschool-steeds-meer-klanten-negeren-coronaregels-in-winkels.html#UPDATE-container-45680402

In bovenstaand liveblog van de NOS staat een stukje over ‘het negeren van de coronaregels van klanten in winkels’, natuurlijk weer met een enorm “we zijn ontzettend fout bezig” toontje. Je hoeft niet perse te kijken naar de details van wat er staat, je moet vooral kijken naar de suggestie die gewekt wordt. In de realiteit zijn we juist ontzettend goed bezig. Steeds meer mensen die ik spreek durven toe te geven dat ze de anderhalve meter onzin vinden, en dat ze alle kleuterschool maatregelen zoals éénrichtingsverkeer voor voetgangers, verkeersregelaars, stickers, looproute etc veel te ver vinden gaan. 

Ik sprak gisteren een verkeersregelaar die het de grootste onzin vond dat hij nu door z’n werkgever verplicht wordt daar te staan om voetgangers tegen te houden, en hen erop te wijzen dat ze aan de “verkeerde kant” de stad betreden.  Sinds kort is er namelijk ook in apeldoorn sprake van “eenrichtingsverkeer voor voetgangers”. Deze man moet dus ook de oudere mensen -die logischerwijs de kortste weg nemen om de stad te betreden- erop wijzen dat ze een flink eind om moeten lopen om aan de andere kant de binnenstad te betreden. Hij zelf ziet de ironie daar gelukkig ook van af druipen. Om de ouderen te “beschermen” nemen we die absurde maatregelen, maar dat die maatregelen het hen juist aan alle kanten extra moeilijk maakt staat niemand bij stil. 

Het gesprek kwam tot stand omdat ik weigerde kilometers om te lopen terwijl ik tien meter voorbij zijn hek in een pand moest zijn, en er ook nog eens niemand op straat was op dat moment. Dan komt het gezond verstand in conflict de met waanzin van de realiteit, en het beste wat je dan kan doen is dat rustig uitspreken. Meestal krijg je dan “ik doe gewoon mijn werk” mantra’s, maar soms zitten er gelukkig toch zelfdenkende mensen tussen met helder verstand. Hij liet mij dan ook rustig doorlopen. Hij kon er toch weinig tegen doen, hou me maar tegen. Hij staat niet achter zijn werk, maar zijn werk is wel het enige wat hij nu heeft om het hoofd boven water te houden. 

Dat dilemma kan ik begrijpen, en het is ook pijnlijk om te zien dat deze mensen in hun hoofd voortdurend in conflict zijn. Ik zei dat ik er respect voor had dat hij zich wel durft uit te spreken en niet al te moeilijk doet ondanks het risico voor hem. Hij heeft namelijk orders handhaving of de politie in te schakelen zodra mensen niet luisteren, en dat weigert hij. Veel van zijn collega’s daarentegen, die hebben die typische deugmentaliteit. Die volgen alle orders strikt op, en iedere mogelijkheid die ze krijgen zichzelf te bewijzen tegenover het gezag die grijpen ze met beide handen aan. Diep bedroevend. 

Uiteindelijk kom je altijd weer bij dat puntje uit wat de reden is dat ik ooit -naar het gelijknamige boek van Larken Rose- www.hetmeest gevaarlijkebijgeloof.nl ben begonnen: het geloof in autoriteit is namelijk een uiterst gevaarlijk bijgeloof. De enige reden dat machthebbers hun macht hebben is omdat er mensen zijn die zich laten lenen alles te doen wat de machthebber hen opdraagt. Zij krijgen ook een beetje macht doordat ze ‘iets te zeggen krijgen’ over andere mensen, en dat werkt ‘top-down’ 

De politieagent met stip op nummer 1, die een “bevoegdheid”  krijgt van een clubje mensen die claimen hun bevoegdheden hebben gekregen via een zogenaamd “democratisch proces”. Een proces waarin de meerderheid de minderheid onderdrukt door hen hun wil op te leggen. Een proces wat fraudegevoelig is en niet te controleren. Degene die de stemmen telt, is degene die de uitslag bepaald. Als je anders wilt geloven is dat prima, het maakt het verhaal niet anders. De tweede linie “gezagdragers”, toezichthouders en handhavers, hebben weliswaar een beetje minder macht, maar psychologisch gezien maakt dat niets uit. De beloning voor gezagsgetrouwheid is de goedkeuring en waardering van een “meerdere” , als je je werk goed doet. Dat betekent echter niet automatisch dat het werk wat de gezagsdrager zo goed doet, ook goed is. Daar ontstaat bij moreel ontwikkelde mensen dan ook het conflict. 

Onderscheid maken tussen ‘het juiste doen’ of ‘doen wat je opgedragen wordt’ is het belangrijkste wat een mens kan doen. Als we dat niet doen, dan gaan we er automatisch van uit dat dat wat mensen “die boven ons staan” zeggen, altijd goed is. In theorie zegt iedereen ‘dat is natuurlijk niet zo’, maar in de praktijk blijkt vrijwel iedereen op die posities toch exact te doen wat hen opgedragen wordt. Of het nou een agent, een handhaver of ambtenaar aan een of ander loket is, allemaal verschuilen zij zich stuk voor stuk steeds achter de woorden ‘ik doe gewoon mijn werk’, of ‘ik maak de regels niet ik voer slechts uit’. Als jij dit leest en die frases ook gebruikt, vraag jezelf dan eens ernstig af of jij nog wel zelf nadenkt over wat je doet. 

De karma gaat niet naar degenen die de opdracht geven, de Karma gaat naar degene die de opdracht uitvoeren. Nu geloven veel mensen niet in karma en dat is ook prima, maar de wet van oorzaak en gevolg is een natuurwet. Je ontkomt er niet aan. De door jou gemaakte immorele mensonwaardige beslissing vanuit jouw functie heeft een gevolg. Dat gevolg zul je meestal niet meekrijgen. Echter kan het zo zijn dat jouw beslissing een toch al wankel mens over een randje kan duwen waar diegene al een tijdje gevaarlijk dichtbij staat door z’n omstandigheden. Jij kijkt alleen niet naar omstandigheden want ‘jij doet gewoon je werk’. Je vergeet echter wel dat mensen die niets meer te verliezen hebben gevaarlijke mensen kunnen worden. Niet omdat ze dat willen, maar omdat ze zo gevormd worden. Hoeveel schuld iemand zelf heeft aan z’n omstandigheden maakt dan ook nog weinig uit. De laatste jaren zijn er in dit land nog maar weinig mensen die een ECHTE eigen schuld hebben in hun omstandigheden. We zitten namelijk met een systematisch probleem. Een systeem waarin elk aspect van ons leven gereguleerd wordt en iedere al dan niet bewuste  afwijking met een sanctie gecorrigeerd wordt. 

Net als medicijnen hebben wetten en regels bijwerkingen. Het middel is dus ook vaak erger dan de kwaal. Hoe meer medicijnen je door elkaar gebruikt, hoe meer bijwerkingen er ontstaan. Hoe meer wetten en regels je een samenleving oplegt, hoe meer bijwerkingen er zullen ontstaan. Als die regels en wetten dan ook nog eens aan alle moraliteit voorbij gaan en dus ook recht tegen ons diepste gevoel en besef van rechtvaardigheid, dan creëren we een gevaarlijke wereld. Het aantal banen met toezichthoudende of controlerende functie groeit, en daarmee daalt het moreel besef en als vanzelf ook de vrijheid. Het standaard antwoord wat de Nederlander dan geeft wanneer iemand met “gezag” iemand bekeurt of arresteert is: “had diegene maar moeten luisteren”. Dat komt omdat wij “luisteren” gelijk stellen aan deugdzaamheid en moraliteit. Maar dat is natuurlijk niet zo. Alleen dat besef zijn de meeste kwijt omdat het ons is afgeleerd. 

Gij zult niet doden, Gij zult niet stelen en Gij zult niet dwingen. Dat zijn de meest fundamentele richtlijnen die we als mensen hebben met elkaar. Toch wordt onze vrije wil op een steeds ingewikkelder wordende manier gestolen, en worden maatregelen die steeds idiotere vormen aannemen ons opgelegd. Via dwang, gehandhaafd door “gezagsdragers” die trouw hun plicht vervullen zonder enige vorm van zelfstandig nadenken…‘is wat ik aan het doen ben wel normaal’… ik wou dat meer mensen dit zichzelf af gingen vragen. Er is dan maar één conclusie namelijk, wat je doet is niet normaal. Met wat je doet hou je iets in stand. Onrecht. 

Een samenleving krijgt de overheid die het verdiend. Alleen sommige mensen binnen die samenleving verdienen zo’n overheid dus niet. De grote meerderheid is straal vergeten dat zij helemaal geen baas hebben die zegt wat ze wel en niet mogen. Je moet er maar in geloven dat iemand in een speciaal pak met een speciaal logo enige macht over jou kan hebben. De enige reden dat dit voor waar aangenomen wordt is omdat het daadwerkelijk een collectief geloof is. Dat gezag en die macht bestaat helemaal niet, als je het in perspectief zet is het ook een belachelijk idee dat we dit blijven pikken.

Nederland telt zo’n 915.000 ambtenaren. Dat is  5,3% van het aantal Nederlanders. Van dat totale aantal ambtenaren is 23.700 een BOA en zo’n 60.000 een politieagent. Dat wil dus zeggen dat je bij elkaar opgeteld een kleine 85.000 mensen hebt die de burger direct lastig kunnen vallen. Dat is dus 0,5% van alle Nederlanders. Dat is 1 wetsdienaar op 200 mensen… Moet ik nog meer zeggen? 

Natuurlijk zal wat ik zeg nu worden gekwalificeerd als “opruierij”, maar is dat juist de truc die wordt toegepast. Door bewustwording te brengen blaas je dat zorgvuldig opgezette rookgordijn weg. Dat moet je aan de schandpaal en dat zie je ook steeds gebeuren bij mensen die zich uitspreken. Laat dit je niet tegen houden. Het is en blijft een ‘Numbers Game’. Hoe meer mensen zich publiekelijk uitspreken tegen deze nonsens die ik het ‘het nieuwe debiel’ noem, hoe meer steun de enkeling krijgt. De groep mensen die zelfstandig nadenkt en deze vorm samenleven verwerpt zal groeien. Spreek je dus uit. Ga het gesprek aan. Vertel elke handhaver, politieagent of welke ambtenaar die jou dwars zit dan ook exact hoe jij erover denkt en vraag hen of ze er bij stilstaan wat ze doen. Er is geen andere manier, en het werkt. Je krijgt namelijk uit je omgeving meer steun dan je nu denkt, en dat maakt het werk van een ordervolger psychologisch ontzettend lastig. Als hen de hele dag een spiegel voorgehouden wordt zullen degenen die nog enigszins het zelfstandig denkvermogen en moreel besef in zich hebben er vanzelf mee stoppen. 

Een overheid hoort de mens te dienen, en niet andersom. Het is genoeg geweest, spreek je uit. De kracht zit in onszelf. 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *